എനിക്കിഷ്ടമാണ് ഈ വേനൽമഴയെ…
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലിനു കീഴെ,
പറയാതെ പോയൊരായിരം പ്രാർത്ഥനകൾക്ക്,
പ്രപഞ്ചം നൽകുന്ന മറുപടി പോലെ.
വാടിയും തളർന്നും നിൽക്കുമ്പോൾ,
പ്രണയിച്ചൊരാൾ അരികിലെത്തിയ പോലെ…
ആദ്യത്തെ ആ കുളിർ കാറ്റ്…
അതൊരു ഇക്കിളിയാണ്.
മുടിയിഴകളെ മുഖത്തേക്ക് പറപ്പിച്ച്,
ചെവിയിൽ എന്തോ സ്വകാര്യം മന്ത്രിക്കുന്ന പോലെ.
ഉണങ്ങി മരവിച്ചു കിടന്ന ഇലകളും കടലാസ്സ് പൂക്കളും
കാറ്റിനൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്ന കാണാൻ എന്താ ചേല് !
മാമ്പൂക്കളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ മഴത്തുള്ളികൾ…
ഒടുങ്ങാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ സ്പർശനം പോലെ.
തെങ്ങുകൾ ആടുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
മഴയ്ക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാവുന്ന ഏതോ താളത്തിനൊത്ത്…
ഉലഞ്ഞാടുന്ന ആ അഴക് ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാ!
അണ്ണാറക്കണ്ണന്മാർ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഓടി,
സുരക്ഷിതമായ ഇടം തേടുന്നത് ഒരിടത്ത്…
പവർ ലൈനുകളിൽ ഒരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ,
തൂവലുകളിലൂടെ പെയ്യുന്ന ഓരോ തുള്ളിയെയും
ആസ്വദിച്ചിരിക്കുന്ന കാക്കകൾ മറ്റൊരിടത്ത്.
മേൽക്കൂരയിൽ നൃത്തം വയ്ക്കുന്ന ജലകണങ്ങളുടെ ആ താളം…
ഗൃഹാതുരത്വം തുളുമ്പുന്നൊരു സംഗീതമല്ലേ?
പിന്നെ, മണ്മണം – ലഹരി പിടിപ്പിക്കുന്ന ആ ഗന്ധം…
ഭൂമിയുടെ നിശ്വാസത്തിന്റെ ഗന്ധം,
ഒരു വലിയ വിരഹം പോലെ എന്നെ പൊതിയുന്നു.
ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ
മേഘങ്ങളെ കീറിമുറിച്ചു വരുന്ന ആ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ…
കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതിന് മുൻപേ മറയുന്ന,
ഏതോ മാന്ത്രികവാളുകൾ പോലെ !
ഇതൊക്ക സന്ധ്യയ്ക്ക് ആകുമ്പോഴോ …
ആ മഞ്ഞ കലർന്ന ഓറഞ്ച് വെളിച്ചം.
ലോകം മുഴുവൻ അകമേ നിന്ന് ജ്വലിക്കുന്നത് പോലെ…
അതൊരു ഒന്നൊന്നര കാഴ്ച തന്നെയാണ്!
വേനൽ മഴയ്ക്ക് ആയുസ്സ് കുറവായിരിക്കാം…
ചിലപ്പോൾ നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം.
പക്ഷേ അത് ബാക്കിവെച്ചു പോകുന്ന ആ തണുപ്പ്,
അന്തരീക്ഷത്തിലെ ആ നിശബ്ദത…
മനസ്സിനുള്ളിൽ അത് പടർത്തുന്ന സമാധാനം.
അത് മായാതെ നിൽക്കും.
– ഒരു മഴപ്രേമി…
ദീപ പെരുമാൾ
1 Comment
. മഴ വിശേഷങ്ങൾ നന്നായി അവതരിപ്പിച്ചു👍❤️