വിവർത്തനം

ഒരു കരച്ചിലിനെ എങ്ങനെ വിവർത്തനം ചെയ്യുമെന്നാണ് ഞാനോർത്തത്.

ഗദ്ഗദങ്ങളെയാണോ,
തേങ്ങലുകളെയാണോ,
തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ നെടുവീർപ്പുകളെയാണോ,
വിളക്കിച്ചേർത്തെഴുതേണ്ടതെന്ന്
ഒരു വേള ശങ്കിച്ചു നിന്നുപോയി.

ഒരു വേദനയെ എങ്ങനെയാണ് അളക്കേണ്ടത് എന്നും ചിന്തിച്ചു.
മുറിവുകളുടെ ആഴം നോക്കിയാണോ,
നഷ്ടങ്ങളുടെ എണ്ണം എണ്ണിയാണോ,
അതോ ഓരോ രാത്രിയും ഉറക്കം മുറിച്ചുണർത്തിയ നിശ്ശബ്ദങ്ങളെ ചേർത്താണോ
അതിന്റെ തീവ്രത പറയേണ്ടത്.

ഒരു മനുഷ്യന്റെ തകർച്ചയെ
ഏത് ഭാഷയിലാണ് എഴുതേണ്ടതെന്നും അറിയാതെ നിന്നു.
മുഖത്ത് കാണാത്ത വിള്ളലുകളെയാണോ,
ആരും കേൾക്കാത്ത നിലവിളികളെയാണോ,
അതോ ഉള്ളിൽ മാത്രം ചിതറിപ്പോയ സ്വപ്നങ്ങളെയാണോ
വാക്കുകളാക്കി മാറ്റേണ്ടതെന്ന്.

ഒരു ഓർമ്മയെ എങ്ങനെ മറക്കാമെന്ന് പോലും ഞാൻ ചോദിച്ചു.
കാലത്തിന്റെ പൊടിയിൽ മറഞ്ഞുപോയ നിമിഷങ്ങളെയാണോ,
ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞ മുറിവുകളെയാണോ,
അതോ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചു വരുന്ന നിഴലുകളെയാണോ
മനസ്സിൽ നിന്ന് നീക്കേണ്ടത്.

ഒരു സ്നേഹത്തെ എങ്ങനെ അവസാനിപ്പിക്കാമെന്നും ചിന്തിച്ചു.
പറയാതെ പോയ വാക്കുകളെയാണോ,
പിടിച്ചുനിന്ന കൈകളെയാണോ,
അതോ ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരാത്ത വഴികളെയാണോ
വിടപറയേണ്ടത്.

Murshida Parveen