🌹നോട്ടുകെട്ടുകൾ 2🌹

Part 1

Part 2

” താഴേക്ക് നോക്ക് മനോജേട്ടാ, നിങ്ങള് വലിച്ചെറിഞ്ഞ  കവറ് നിറയെ പൈസയാ “

” പൈസയോ, അതെങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു. ആരാപ്പോ ഇവിടെ ഇത്രേം പൈസ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞത്. ”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മനോജ് വേഗം പുറത്തു തെറിച്ചു വീണ നോട്ടുകെട്ടുകളെടുത്ത് പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽത്തന്നെ തിരിച്ചു വെച്ചു. പിന്നീട് അതുമായി മിഷ്യൻ പുരയിലേയ്ക്ക് നടന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 

” വേഗം വാടാ നമ്മക്ക് മിഷ്യൻ പുരയിലേക്ക് പോകാ, എന്താ സംഭവം ന്ന് നോക്കാലോ ” 

അതു കേട്ടപ്പോൾ സുമേഷ് മൊബൈൽ വെളിച്ചവുമായി മനോജിൻ്റെ പുറകെയോടി. രണ്ടു പേരും മിഷ്യൻ പുരയിലെ തറയിലിരുന്ന് പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിലെ പണം മുഴുവൻ കുടഞ്ഞിട്ടു സുമേഷ് ടോർച്ച് വെട്ടം കവറിലേക്ക് തെളിച്ചു പിടിച്ചു. മനോജ് നോട്ടുകെട്ടുകൾ ഓരോന്നായി എണ്ണി നോക്കി അടുക്കി വെച്ചു. അഞ്ഞൂറിൻ്റെ ആറു കെട്ടുകൾ, ഓരോ കെട്ടിലും അഞ്ഞൂറിൻ്റെ നൂറു നോട്ടുകൾ, കെട്ടുകൾ എണ്ണി നോക്കിക്കൊണ്ട് മനോജ് പറഞ്ഞു.

“മൊത്തം മൂന്നു ലക്ഷം രൂപയുണ്ടെടാ, സുമേഷേ”

” എന്നാലും ഇതെങ്ങനെ അരുവിയിൽ വന്നു. ആരോ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞതാ
യിരിക്കോ, അതോ മേലെ എവിടേലും വണ്ടി മറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ, അതിൽന്ന് വീണതായിരിക്കോ ?”

“പണം ആരേലും എറിഞ്ഞുകളയോ പൊട്ടാ, ഇത് ചിലപ്പോ കുഴൽപ്പണക്കാ
രുടെ പണമായിരിക്കും. പോലീസ് വന്നപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് ഇട്ടതാവും പിന്നീട് വന്ന് നോക്കിയപ്പോ മഴയത്ത് ഒലിച്ച് പോയതായിരിക്കും, “

“അയിനിപ്പോ കുഴൽപ്പണവുമായി ഈ മല കേറി വരേണ്ട കാര്യമെന്താ അവർക്ക്, അവരുടെ ഇടപാടൊക്കെ ടൗണിലല്ലേ മനോജേട്ടാ “

” നമ്മുടെ മലേലെ സെയ്ദിക്കാൻ്റെ മോൻ അഷറഫ് ഗൾഫിലല്ലേ, ഓൻ്റ വീട്ടിൽ കൊണ്ടു കൊടുക്കാൻ പോയപ്പോ കുഴൽപ്പണക്കാരോട് വീണ് പോയതായിരിക്കോ ? ”

ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടുത്തോം  കിട്ടുന്നില്ലാലോ പടച്ചോനേ
ഇത്രേം പൈസകളഞ്ഞ് പോകാനും മാത്രം വല്യപൈസക്കാരൊന്നും നമ്മുടെ മലയില് ആരുമില്ലതാനും. 

” ഇനിയിപ്പോ വറീത് ചേട്ടൻ റബർ ഷീറ്റ് വിറ്റു കിട്ടിയ പണമായിരിക്കോ, “

” ഏയ്, അതിനയാള് ഇവിടുന്നു  ഷീറ്റെടുത്ത് പോയാല്, അതു വിറ്റ്  അയാള് നേരെ ബേങ്കിലേക്കാ പോവാ, ഇങ്ങോട്ട് വരാറു പോലുമില്ല. അയാളുടെ വീടങ്ങ്ടൗണിലല്ലേ സുമേഷേ, ”

“പിന്നെ ആരുടെതാവും ഇത്, ‘

” ആരുടെയെങ്കിലുമാവട്ടെ. എന്തായാലും പണം സൂക്ഷിക്കാനറിയാത്ത ആരുടെയോ ആണ്. ഇതിപ്പോ നമ്മളെന്താ ചെയ്യാ, പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ടു കൊടുത്താലോ, “

” അവിടെ കൊടുത്തിട്ട് ഇതിന് അവകാശികളാരും ചെന്നില്ലെങ്കിലോ, കുഴൽപ്പണക്കാരുടെ ആണെങ്കിൽ അവരൊരിക്കലും പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്ന്, പണം നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയീന്ന് പരാതി കൊടുക്കില്ലാലോ, “

”ചെലപ്പോ എനിക്ക് മക്കളില്ലാത്തോണ്ട് ഓപ്പറേഷനുള്ള പണം പടച്ചോനായിട്ട് എൻ്റെ കയ്യിലെത്തിച്ചതായരിക്കും ഇത്. ” മനോജ് കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 

”അതെങ്ങനെശരിയാവും മനോജേട്ടാ, നമ്മക്ക് രണ്ടാൾക്കും കൂടെയല്ലേ ഇത് കിട്ടിയത്, അപ്പോ പാതി എനിക്കും വേണ്ടേ, “

“യ്യ് അങ്ങനെ പറയല്ലേടാ, നിനക്കറിയാലോ എൻ്റെ സ്ഥിതി. ഈ പൈസയുണ്ടേൽ എനിക്ക് ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്യാ, എനിക്കൊരു കുഞ്ഞുണ്ടാവും, അപ്പോ എൻ്റെ ജീവിതം തന്നെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തും. ഇപ്പോ എൻ്റെ അവസ്ഥ നീയൊന്ന് ഓർത്ത് നോക്ക്. നിനക്കുള്ള പാതി ഞാൻ പിന്നെത്തരാ “, 

“അതൊന്നും ശരിയാവൂല മനോജേട്ടാ, ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞ് കുട്ടിയൊക്കെ ആവാൻ പിന്നേം കുറേ പൈസ വേണ്ടി വരും, കുഞ്ഞുണ്ടായാല് പിന്നേം ബാധ്യത കൂടും അപ്പോ നിങ്ങക്ക് എനിക്ക് പൈസ തരാനൊന്നും പറ്റൂല.
കുറേക്കാലം ഇങ്ങക്ക് പണിക്ക് പോകാൻ പോലും പറ്റൂല, പിന്നയല്ലേ എനിക്ക് പൈസ തരുന്നത്. ഇങ്ങക്ക് എൻ്റെ വീടിൻ്റെ അവസ്ഥ അറിയൂലേ, നല്ല കാറ്റും മഴയും വരുമ്പോ എനിക്ക് പേടിയാ, വീടിൻ്റെ കഴുക്കോല് മൊത്തം പോയതാ, അത് മാറ്റി കമ്പി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കണം. ഇല്ലേല് ഓട് പൊട്ടി മക്കളുടെ ദേഹത്ത് വീഴും. അതുമല്ലേല് വാർക്കുകയെങ്കിലും വേണം. അയിനെന്താ ചെയ്യാന്ന് ആലോചിച്ച് നടക്കാ ഞാൻ, അപ്പോഴാ എൻ്റെ പൈസയും കൂടെ നിങ്ങക്ക് തരുന്നത്. അതോണ്ട് പാതി എനിക്ക് തന്നേ പറ്റൂ. “

“സുമേഷേ പ്ലീസ്  നിൻ്റെ കാല് ഞാൻ  പിടിക്കാ, എനിക്കീ പൈസതാ, എൻ്റെ ജീവനാടാ ഇത്, എൻ്റെ ജീവിത ലക്ഷ്യമാടാ ഇത്. “

“ഒന്നും പറയണ്ട മനോജേട്ടാ, ആരേലും വരുന്നതിന് മുന്നെ ഇങ്ങള് വേഗം എനിക്കുള്ളത് താ, ഞാൻ പോട്ടെ. പിന്നെ ഈ വിവരം മരിച്ചാലും ആരോടും പറയാനും പോകണ്ട. “

“എടാ സുമേഷേ എന്നപ്പറ്റി ഒന്നാലോചിക്കടാ പ്ലീസ്.”

“എന്താലോചിക്കാനാ മനോജേട്ടാ, എൻ്റെ  വീടിൻ്റെ ഓട് പൊട്ടി മക്കളുടെ ദേഹത്ത് വീണ് അപകടം പറ്റിയാൽ എന്തു ചെയ്യും, ഇങ്ങക്ക് പിന്നെ മക്കളില്ലാന്ന് വിചാരിക്കാ.”

” അതാടാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്, എനിക്കും കുട്ടികള് വേണം, അതിന് നീയൊന്ന് സമ്മതിക്ക്”

“ഇങ്ങളതിൽന്ന് മൂന്ന് കെട്ടുങ്ങെടുക്കീൻ” ന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സുമേഷ് പണമെടുക്കാൻ നോക്കി.
അതു കണ്ടപ്പോൾ മനോജ് അവൻ്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. പിന്നെ അവനെ പുറകോട്ട് തള്ളി മാറ്റി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. 

“ഞാൻ തരൂല സുമേഷേ ഇതെനിക്ക് വേണം. “

“അങ്ങനെയാണേൽ ഇത് നമ്മൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും കിട്ടൂല മനോജേട്ടാ, ഞാനിത് നാട്ടാരോടും പോലീസുകാരോടും പറഞ്ഞ് കൊടുക്കും, “

” എന്നാ നീ പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്നതെനിക്കൊന്നു കാണണമെടാ “ന്നും പറഞ്ഞ് മനോജ് സുമേഷിനെ പുറകിലേയ്ക്ക് ആഞ്ഞുതള്ളി. സുമേഷ് പുറകോട്ട് മറിഞ്ഞ് റബർ ഷീറ്റടിക്കുന്ന മിഷ്യനിൽ തലയടിച്ച് തറയിലേയ്ക്ക് വീണ് അവിടെക്കിടന്നുരുണ്ടു. പിന്നെ ഒന്നു പിടച്ചിട്ട്  നിശ്ചലനായിക്കിടന്നു. 

മനോജ് ഓടി വന്ന് അവനെയെടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് ‘സുമേഷേ, സുമേഷേന്ന് “വിളിച്ച് മുഖത്ത് തട്ടി നോക്കി. പിന്നീട് കുപ്പിയിലെ വെള്ളമെടുത്ത്   അവൻ്റെ മുഖത്ത് തളിച്ചു. സുമേഷിൻ്റെ തല പിടിച്ചു കുലിക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തൻ്റെ കയ്യിൽ പടർന്ന നനവ് മൊബൈലിൻ്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മനോജ് നോക്കി. കൊഴുത്ത ചോര കൈകളിൽ പടർന്നപ്പോൾ സുമേഷന്നും വിളിച്ച് മനോജ് അലറിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. 

എത്ര സമയം അങ്ങനെയിരുന്നുവെന്ന് മനോജിന് ഓർമ്മയില്ല, സുമേഷിൻ്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്ന സ്വരം കേട്ടപ്പോളാണവൻ കണ്ണു തുറന്നത്.
തൻ്റെ മടിയിൽ കിടക്കുന്നത് ഉറ്റ കൂട്ടുകാരൻ്റെ തണുത്തുറഞ്ഞ ബോഡിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ മനോജ് മെല്ലെയെഴുന്നേറ്റു. പിന്നീട് കുപ്പിയിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്ന മദ്യം കൂടെ ഗ്ലാസ്സിലൊഴിച്ച് ഒറ്റവലിക്ക് അകത്താക്കിയ ശേഷം എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെയവൻ ചുറ്റും പകച്ച് നോക്കി. വീണ്ടും ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി. പിന്നീട് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്  നോട്ടുകെട്ടുകളെടുത്ത് കവറിൽ തന്നെയിട്ടു കെട്ടിവെച്ചു. 

തറയിലൂടെ ചോര പടർന്നൊഴുകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സുമേഷിൻ്റെ ശരീരം താങ്ങി തോളിലേറ്റി അരുവിക്കരയിലേയ്ക്ക് നടന്നു. പിന്നീട് ഉരുളൻ പാറയിലൂടെ ശ്രദ്ധിച്ച് താഴോട്ടിറങ്ങി ബോഡി പാറയിൽ നിന്നും താഴേക്കിട്ട ശേഷമവൻ രണ്ടു കയ്യും തലയിൽ വെച്ച് ആർത്തട്ടഹസിച്ചു കൊണ്ട് പാറയിലിരുന്നു. 

വീണ്ടും മഴ ഹുങ്കാരശബ്ദത്തോടെ വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവനെഴുന്നേറ്റ് മിഷ്യൻ പുരയിലേക്ക് ഓടി. സുമേഷിൻ്റെ ഫോണിൻ്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ തറമുഴുവൻ നോക്കി. ചോര പടർന്നൊഴുകിയത് കണ്ടപ്പോൾ അവിടെക്കണ്ട ഒരു ബക്കെറ്റെടുത്ത് അരുവിക്കരയിൽ പോയി വെള്ളമെടുത്തുവന്നു. മിഷ്യനിൽ മേലെ സുമേഷിൻ്റെ തല ഇടിച്ച ഭാഗം കഴുകിയ ശേഷം  തറയിൽ വെള്ളമൊഴിച്ചു കഴുകിയിട്ടു, വീണ്ടും ഒന്നുരണ്ടു ബക്കറ്റ് വെള്ളം കൂടെ തറയിലൊഴിച്ച് തറ വൃത്തിയാക്കി. ശക്തമായ മഴയിൽ മുറ്റത്തേയ്ക്കൊ
ഴുകിയ രക്തക്കറകൾ ഒലിച്ചു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. 

സുമേഷിൻ്റെ ഫോണും അവൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വീട്ടുസാധനങ്ങളുടെ കവറും അവൻ അരുവിക്കരയിൽ ചെന്ന് താഴേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. നോട്ടുകെട്ടുകളുടെ കവർ കക്ഷത്ത് വെച്ച് മനോജ് റോഡിലേയ്ക്ക് കയറി, സുമേഷിൻ്റെ ബൈക്ക് അവിടെത്തന്നെയിട്ട് അവൻ മലകയറി വെപ്രാളത്തോടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്നു. ഓരോ കാലടിയും ഓരോ യുഗങ്ങളായി പരിണമിച്ച്, നടന്നിട്ടും, നടന്നിട്ടും എങ്ങുമെത്താത്ത പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോഴും കയ്യിലുള്ള നോട്ടുകെട്ടുകളുടെ കവർ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോവാതെയവൻ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. 

പെരുമഴത്ത് നനഞ്ഞൊലിച്ച്, ഉള്ളിലുള്ള ഭീതി പുറത്ത് കാണിക്കാതെയവൻ വീട്ടിലെത്തി മുറ്റത്തു നിന്നും ധന്യയെ വിളിച്ചു. 

” ധന്യേ, എടീ ധന്യേ… വാതില് തുറക്കെടി.”

ധന്യയുടെ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാതായപ്പോൾ അവൻ ഉമ്മറത്തേയ്ക്ക് കയറി, ഹാളിൽ ടിവിയുടെ സ്വരം കേട്ടപ്പോൾ അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു. “സീരിയല് തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ അവളെ വിളിച്ചാലും കേൾക്കില്ല.  ഞാനെന്തായാലും കുളിച്ചിട്ട് വരാം.”

മനോജ് വീടിനു പുറകു വശത്തെ കുളിമുറിയിലേയ്ക്ക് നടന്നു. കുളിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് മുണ്ടും ഷർട്ടും അലക്കിയിട്ടു, കുളികഴിഞ്ഞ് തോർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അകത്തേയ്ക്ക് കയറിയ ശേഷം പണം ഹാളിലെ സോഫയ്ക്കടിയിലേയ്ക്ക്
തിരുകി വെച്ചു. പിന്നീടവൻ  വീണ്ടും ധന്യയെ വിളിച്ചു. അവൾ വിളി കേൾക്കാതായപ്പോൾ മനോജ് ബെഡ് റൂമിലേയ്ക്ക് ചെന്നു, ചേർത്തടച്ച വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അവൻ അകത്തേയ്ക്ക് ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ, അലറിക്കൊണ്ടവൻ പുറകോട്ട് മറിഞ്ഞു വീണു.

(തുടരും )

✍️ ഷിജിത് പേരാമ്പ്ര

🌹നോട്ടുകെട്ടുകൾ 3🌹