അവശേഷിപ്പ്

നിഴൽ വീണൊരീ നടപ്പാതയിൽ

കാലം തഴുകി മായ്ക്കാത്ത

അവശേഷിപ്പുകളായി..

കരിഞ്ഞ ഇലകൾക്കിടയിലെങ്ങോ

പൊടിപിടിച്ചുമറഞ്ഞൊരാ സ്വപ്നം.

ഒടുവിലസ്തമിച്ച സൂര്യന്റെ

ചെമ്പട്ടുന്നൂലുപോൽ

ഓർമ്മകൾ മെടഞ്ഞ ഈറൻമിഴികളിൽനിന്നൊരുതുള്ളി കണ്ണീരുറഞ്ഞു

പഴയൊരു പുഞ്ചിരിയും ഗന്ധവും

മാഞ്ഞുപോകാതെയുള്ളിൽ

അവശേഷിപ്പൂ..

കേൾക്കാതെ പോയ വാക്കുകൾ

നിൻ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൻ ശേഷിപ്പുകളായവശേഷിപ്പൂ..

ഇടറി വീഴാതെ പറ്റിപ്പിടിച്ച പടർപ്പിൽ

അറ്റമില്ലാതാഴുന്ന ദുഃഖത്തിൽ

മാറ്റൊലിയായെന്നുടെയേകാന്തത

നിനവിലൊഴുകി നീങ്ങിയ

ഓർമ്മയുടെ തീരത്ത് നീ

ബാക്കിവച്ച നുറുങ്ങു കല്ലുകൾ

ചാരുതയാർന്ന നേർത്ത നോവിൻ അവശേഷിപ്പുകളാണിന്നും..

-ജെമിനി കെ രാജ് –