അമ്മമാർ

അമ്മമാർ ഫിലോസഫിയാണ്… അവർ ജീവിക്കട്ടെ…..

നിറം കൂടുതൽ കൊടുത്തു ജെന്നി വരയ്ക്കുന്നു, ഞാൻ അടുത്തുണ്ട്.

“മിസ്റ്റർ… താങ്കൾ നന്നായി വിറയ്ക്കുന്നല്ലോ, ദേ.. ആ പുതപ്പു എടുത്തിട്ടോ… രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ആൻഡ്റൂസ് ജയിലിൽ നിന്നു ഇറങ്ങും”

അയാൾ ആദ്യം എത്തുക ജെന്നിയെ തേടിയാവും, കമ്പിളി പുതപ്പു ചുറ്റി ഞാൻ ജെന്നിയോട് ചോദിച്ചു.

“നിന്റെ ഭർത്താവ് നിന്നെ തേടി വരുമ്പോൾ നിനക്ക് പേടി ഇല്ലേ?”

“നോ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? എന്റെ നിറവയർ ചവിട്ടിയ ക്രൂരൻ ആണയാൾ, ദ്രോഹി.. എന്റെ കുഞ്ഞു പോയി.

നിങ്ങൾക്ക് വീടില്ലേ മിസ്റ്റർ…?”

“ഞാൻ വീട് വിട്ടിട്ടു കുറെ ആയി.”

ജെന്നി വര നിർത്തി.

“മാർക്കറ്റിൽ വെച്ചു തണുത്തു വിറച്ചു കിടന്ന തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് കൂടെ കൂട്ടിയത്. നിങ്ങൾ നന്നായി സംസാരിക്കുന്നു, നല്ല വാക്കുകൾ…”

ഞാൻ ജനൽ തുറന്നു പതുക്കെ വെളിയിലേക്ക് നോക്കി.

ജെന്നി ചിരിച്ചു, “വിഷാ ദം പുറത്തു കളയൂ മിസ്റ്റർ…. ഒന്ന് ചിരിക്കൂ… അൽപ്പം ഭ്രാന്ത് കൂടി കൂട്ടി”

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“എന്റെ കുഞ്ഞിനെ പോലെ മിസ്റ്റർ താങ്കളെ നോക്കിക്കോളാം…”

ജെന്നി വീണ്ടും ചിരിച്ചു,

-അനൂപ്