മഴമേഘം പോലെ മനസ്സിൽ
ഓർമ്മകൾ പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ
ഒരു കുളിരു പോലെ
നനവെന്നിൽ നിറയുന്നു.
ഇലകളിൽ തങ്ങിനിൽക്കും
മഴത്തുള്ളി പോലെ,
മായുന്നൊരോർമ്മയും
ഒരു നനവായുള്ളിൽ.
കൺകോണിൽ മിന്നിയൊരാ
കണ്ണീരുപോൽ,
നനഞ്ഞൊരാ വാക്കുകൾ
ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞു.
വാകപ്പൂക്കൾ ചൂടിയ
പുലർകാലം പോലെ,
നനഞ്ഞൊരാ വഴികളിൽ
കാൽപ്പാടുകൾ തെളിഞ്ഞു.
ഇരുളിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ
നക്ഷത്രങ്ങൾ മിഴിചിമ്മുമ്പോൾ,
നനഞ്ഞൊരാ കാറ്റിൽ
സ്വപ്നങ്ങളുണരുന്നു.
ഒടുവിൽ, ഈ നനവെല്ലാം
ഒരു പുഴയായ് ഒഴുകി,
തീരം തേടും ഓർമ്മകൾ
മറ്റൊരു നനവായ് മാറി.
-ജമിനി കെ രാജ് –
