മൗനം കരിമഷി പടർത്തിയ
മനസിന്നേകാന്തതയിൽ,
പെയ്യാതെ പോയ മേഘമേ…
വരണ്ടിടുന്നൊരീ പാതയിൽ ബാക്കിയാകുന്നു നിൻ വിഷാദരേണുക്കൾ.
തേനുറും സ്വപ്നനുരകളിൽ
ഹൃദയം താനേ പാടുന്നു…
ഈറൻ മിഴികളിൽ തങ്ങുന്ന നിൻ നിഴൽച്ചിത്രം
ഒരു കനൽത്തുള്ളിയായ് എരിഞ്ഞുനിൽക്കെ,
ദാഹിച്ചു തളരുന്നൊരെൻ ചടുലഭാവങ്ങൾ
നിൻ സ്മൃതിതീരത്ത് ചിറകടിക്കുന്നു.
കാലമേ, നിൻ തൂലികത്തുമ്പിലായ്
എൻ വിരഹാർദ്രഗീതങ്ങൾ ചാലിച്ചുവെച്ചു,
എപ്പോഴോ നാം കണ്ട കിനാവുകൾ
ഇന്നുമീ മണൽത്തരിയിൽ പൂവായ് പടരുന്നു..
അകലുന്ന മുകിലിൻ കരിനീല വർണ്ണത്തിൽ
നിന്നെ തിരഞ്ഞു ഞാൻ,
ഇന്നീയനന്തമാം ശൂന്യതയിൽ
ഒരു തുള്ളി അമൃതിനായ് കാത്തിരിപ്പൂ…
പെയ്യുക നീ… എൻ പ്രാണന്റെ നിദാഘം ശമിക്കുവാൻ,
നിൻ പ്രണയമാരിയിൽ ഞാനൊന്നു നനയുവാൻ!
ജെമിനി കെ രാജ്
