​സ്നേഹത്തിന്റെ കിളിക്കൂട് അദ്ധ്യായം 17 – അഗ്നിസാക്ഷി

​സ്നേഹത്തിന്റെ കിളിക്കൂട് ആദ്യ അദ്ധ്യായം മുതൽ വായിക്കൂ.​​

അദ്ധ്യായം 17. അഗ്നിസാക്ഷി.

​

​യാമിനിയുടെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെയായിരുന്നു യാതിര. വിവാഹശേഷം, പ്രിയതമൻ യോഗീഷിനൊപ്പം കാസ്റ്റംസ് ഓഫീസറുടെ ഔദ്യോഗിക വസതിയിലേക്ക് അവൾ പടിയിറങ്ങിയപ്പോൾ യാമിനിയുടെ ഉള്ളിലൊരു വിങ്ങലായിരുന്നു.

ട്രെയിനിലെ എ.സി. കമ്പാർട്ടുമെന്റിൽ ഇരുന്നു വിതുമ്പുന്ന യാതിരയെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ പരിഹാസങ്ങളിലൂടെയും കൊച്ചു വർത്തമാനങ്ങളിലൂടെയും യോഗീഷ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പ്രണയത്തിന്റെ തേനും വയമ്പും ചാലിച്ച ദിവസങ്ങൾ അവർക്കായി കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​എന്നാൽ, വിധിയുടെ ക്രൂരത ഒരു കരിങ്കാറ്റായി അവരുടെ സ്വപ്നക്കൂടിലേക്ക് ആഞ്ഞു വീശി. രാജ്യദ്രോഹികളുടെ വെടിയുണ്ടകൾ ആ സ്നേഹനിധിയായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ജീവൻ കവർന്നെടുത്തു.

പതിവുപോലെ ജനൽവാതിലിലൂടെ യോഗീഷിന്റെ വരവും കാത്തുനിന്ന യാതിര കണ്ടത്, തന്റെ ഫ്ലാറ്റിനു മുന്നിൽ വന്നുനിന്ന അപരിചിതരായ മനുഷ്യരെയാണ്. വെളുത്ത പുതപ്പിനുള്ളിൽ മരവിച്ചു കിടക്കുന്ന രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ലോകം നിശ്ചലമായി. നിലവിളിക്കാൻ പോലുമാകാതെ അവൾ തകർന്നുപോയി.

​പിന്നീട് കണ്ടത് ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്ന ദാരുണമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ചിത കത്തിയമരുമ്പോൾ, ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടവളായി നിൽക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ആളിപ്പടരുന്ന അഗ്നിനാളങ്ങളിലേക്ക്, ഒരു ശലഭത്തെപ്പോലെ അവൾ എടുത്തുചാടി. യോഗീഷിന്റെ ശരീരത്തിനൊപ്പം യാതിരയുടെ പ്രാണനും ആ പുകച്ചുരുളുകളിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു.

​വാർത്ത കേട്ട് തളർന്നു വീണ യാമിനി, പിന്നീട് ഒരു മൗനത്തിന്റെ തടവറയിലായി. ആ മൗനം ഒരു പഴയ പുസ്തകം പോലെയായിരുന്നു; പുറംചട്ടയിൽ ശാന്തമെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുമെങ്കിലും ഓരോ താളുകളിലും വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും വേദനയുടെ ലിപികൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച പുസ്തകം.

​കാലം കടന്നുപോയിട്ടും യാമിനിയുടെ ഉള്ളിലെ നീറ്റൽ അടങ്ങിയില്ല. ഒടുവിൽ, താൻ തനിച്ചായ ആ വലിയ വീട്ടിലെ ജനലഴികളിലൂടെ അകലെയുള്ള ചക്രവാളത്തിലേക്ക് നോക്കി അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു.

​ജീവിതം ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയുമാണ്. ചിലർ അഗ്നിയിൽ വെന്തുരുകി മരിക്കുന്നു, മറ്റുചിലർ മൗനത്തിന്റെ കനലുകളിൽ ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നു.

​യാതിരയുടെ ആത്മാഹൂതി ഒരു വിരഹകാവ്യമായി അവശേഷിക്കുമ്പോൾ, യാമിനിയുടെ ജീവിതം വായനക്കാരന്റെ കണ്ണുനിറയ്ക്കുന്ന ഒരു അപൂർണ്ണ നോവലായി പര്യവസാനിക്കുന്നു.

 സ്നേഹിച്ചവർ മണ്ണോട് ചേർന്നാലും, അവർ ബാക്കിവെച്ച വേദനകൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ശ്വാസമായി മാറുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവോടെ ആ അധ്യായം അവസാനിച്ചു.