Author: Reshma Lechus

കനലെരിയുന്ന താഴ്വരയിൽ നിന്നെപ്പോലെ എന്റെയും ശ്വാസം ഭൂപടം പോലെ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.. നീ എന്ന ലോകത്തെ കണ്ടുകൊണ്ട് തന്നെ..

ചില പ്രണയം നോട്ടം കൊണ്ടും ചിരി കൊണ്ടും എത്ര മനോഹരമാണ്….

​”ജീവിതം പലപ്പോഴും പല കഥകളിലൂടെ തിരിച്ചറിവുകൾ പകർന്നു തരും. ഇഷ്ടമുള്ളത് നേടിയെടുക്കാനും, സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും പച്ചയായ ജീവിതം തുറന്നുകാട്ടാനും അത് നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു…”

ഹൗസ് വൈഫ്‌ അശ്വതി ജോയ് അറയ്ക്കൽ പബ്ലിഷ്ർ : pravada books പേജ് : 172 വില : 240 കഥകൾക്ക് പിന്നിൽ എല്ലാം പച്ചയായ ജീവിതം ഉണ്ട്. നമ്മുടെ ചുറ്റിലും ഈ കഥകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ കാണാൻ പറ്റും. 1. ദുരിതപ്പെയ്ത്ത് മഴ ജീവിതത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിലൂടെ അങ്ങ് ഇടക്ക് ഒക്കെ സഞ്ചാരിക്കും. ആ മഴ തന്നെ മനസ്സിൽ ഉണക്കാത്ത മുറിവുകൾ തന്നല്ലോ? ചിലരുടെ ചില വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മുറിവുകൾ ഭീകരമാണ്. ഗർഭിണിയായിരിക്കുമ്പോൾ ചിലരുടെ വാക്കുകൾ താങ്ങാൻ പറ്റാത്ത വേദന നൽകുമ്പോൾ ആ പെറ്റമ്മ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത കുഞ്ഞിന് മുലപ്പാൽ നിഷേധിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ ചൂടും സ്നേഹവും തിരികെ കിട്ടുന്നത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്ആണ്. ചിലരുടെ വാക്ക് കൊണ്ട് ആ കുഞ്ഞിന് കിട്ടേണ്ടത് ഒന്നും കിട്ടാതെ പോയല്ലോ എന്നൊരു വേദനയും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുവരുന്നു. 2. വേശ്യ സാഹചര്യം കൊണ്ട് വേശ്യ ആകേണ്ടി വന്നവളുടെ കഥ. ഇല്ലേങ്കിലും കുറ്റം…

​”കൂടെയുള്ളപ്പോൾ പലതിനും നമ്മൾ വലിയ വില കൊടുക്കാറില്ല. നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിയുമ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്ന ആ നോവ്… അത് കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും മായാതെ ഒടുവിൽ ബാക്കിയാകും.”

കാലാവധി കാലം വരച്ച വരമ്പുകൾക്കിപ്പുറം, ചില മനുഷ്യർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു… ഒരു കാലാവധി!

അവൾ വന്യത നിറഞ്ഞ ആർക്കും പിടി കൊടുക്കാത്ത മനസ്സാണ് അവളുടേത്. നീ ആലോചിച്ചു ചിന്തിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ അവൾ കണ്ടു അറിഞ്ഞു ചെയ്യും. അവൾക്ക് മാത്രം ദൈവം കൊടുത്ത വരദാനമാണ്. അവൾ ഒരു തീയാണ്. ആളി കത്തിയാൽ വല്യ അഗ്നി ഗോളമായി മാറും

ഞാൻ നിന്നെ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയിച്ചു എന്നതും, ചില സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മർദം മൂലം നമ്മൾ പിരിയേണ്ടി വന്നു. കാലങ്ങൾക്ക് ഇപ്പുറം കണ്ടു മുട്ടുമ്പോൾ എന്നിലെ ഉള്ളിലെ നെഞ്ച് വല്ലാതെ മിടിക്കും ഞാൻ പോലും അറിയാതെ

“മടിയും പേടിയും ഒരുമിച്ചു വന്നാൽ മരിക്കാൻ പറ്റുമോ?? കിറുക്കുകൾ എനിക്ക് ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അറിയില്ല! ചെറുപ്പത്തിൽ ‘മരണം’ എന്നതിനെ കൗതുകത്തോടെയാണ് അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. അമ്മുമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, മരിക്കുന്നവർ ആകാശത്തിലെ മിന്നും നക്ഷത്രമാകുമെന്ന്… മിന്നും നക്ഷത്രമോ? അതൊക്കെ എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും പിടി കിട്ടിയിരുന്നില്ല. ജീവിതത്തിൽ ചില തിരിച്ചടികൾ വരുമ്പോഴാണ് മരണത്തെക്കുറിച്ച് പോലും ചിന്തിക്കുന്നത്. ആ പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ പ്രണയത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ധൈര്യം തന്നെയാണ് ആ സമയത്തും ലഭിക്കുന്നത്… അത് എങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞു തരേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല. അതിലൂടെ ഒരിക്കൽ സഞ്ചരിച്ചവർക്ക് മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയൂ… വായിക്കുമ്പോൾ കിറുക്കുകളായി തോന്നാമെങ്കിലും, ആ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാത്തവർ ആരാണുള്ളത്… അല്ലേ? ആ സമയങ്ങളിലെ ഒരു തനി വട്ട്! 😃😅 പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് പ്രസാദ് സാർ പറഞ്ഞതാണ് ഓർമ്മ വന്നത്. ഒരാൾക്ക് മരിക്കണം, പക്ഷെ മടിയുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ്! എങ്ങനെ മരിക്കണം എന്നായി ആലോചന… അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു തീരുമാനിച്ചു, തൂങ്ങി മരിക്കാൻ! ‘കുരുക്ക് മുറുകിയാൽ…

അമ്മയുടെ കടുത്ത ശകാരങ്ങളും നാട്ടുകാരുടെ കുത്തുവാക്കുകളും നെഞ്ചേറ്റിക്കൊണ്ട് വീടിന്റെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ കഴിയുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും ഞാൻ സ്വയം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത ഞാൻ എന്തിനാണ് ഈ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നത്? “പിഴച്ചവൾ കാരണം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി! ഒരിക്കലും ഗുണം പിടിക്കില്ല ഇവൾ…” അമ്മയുടെ കണ്ണിലെ വെറുപ്പും വാക്കുകളിലെ വിഷവും ഓരോ ദിവസവും എന്നെ ജീവനോടെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു. “മടുത്തു ജീവിതം എനിക്ക്, ഇനി ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് ജീവിക്കേണ്ടത്?” ജീവിതം തന്നെ ഒരു ഭാരമായി, ശ്വാസം മുട്ടുന്ന അവസ്ഥയായി മാറിയ ആ ദിവസങ്ങളുടെ തുടക്കം എവിടെയാണെന്നറിയാമോ? ആ ഇരുണ്ട ഏടുകൾ ഒന്നുകൂടി തുറക്കാം. അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും വിവാഹത്തിനുശേഷം അപ്രതീക്ഷിതമായി ലഭിച്ച ഇരട്ടക്കുട്ടികളാണ് ഞാനും അർച്ചിതയും. ഞങ്ങളുടെ ജനനം വീട്ടിൽ വലിയൊരു സന്തോഷം കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. എന്റെ പേര് അർപ്പിത. ഞങ്ങളെ കണ്ടാൽ ആർക്കും മാറിപ്പോകും; പെറ്റമ്മയ്ക്കുപോലും പലപ്പോഴും ഞങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല! ഇടതു കവിളിലെ ചെറിയ ഒരു മറുക് മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങളെ തമ്മിൽ…