നീണ്ട ഒമ്പത് വർഷങ്ങൾ… അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ മറ്റൊരാളുടെയും അയാളുടെ കുടുംബത്തിന്റെയും ആഗ്രഹങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ട് ഇന്നേക്ക് ഒമ്പത് വർഷങ്ങൾ. പുലർച്ചെ കണ്ണുതുറക്കുന്നതു മുതൽ രാത്രി കിടക്കുന്നതു വരെ ഒരു യന്ത്രം പോലെ…
പ്രചോദനം
നമ്മളെക്കുറിച്ചുമാത്രം ചിന്തിച്ച് കാടുകയറി പോകുന്ന ചിന്തകൾക്കിടയിലേക്ക് അൽപ്പനേരം നമ്മളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ കടന്നുവരുവാൻ അനുവദിക്കുക, അവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം നമ്മളുടെ ഇരുളാർന്ന ചിന്തകൾക്കിടയിൽ…
ജീവിതത്തിലെ ഏതൊരു അവസ്ഥയോടും പൊരുത്തപ്പെട്ടുപോകുവാൻ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തിയാൽ നമ്മളുടെ സന്തോഷത്തെ തകർത്തെറിയുവാൻ ഈ ലോകത്ത് മറ്റാർക്കുമാവില്ല, അതുപോലെ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെ…
മരിക്കുന്നതുവരെ ഒന്നിൽനിന്നും വിരമിക്കരുത്, ഒരേ സ്ഥലത്ത് ഒരേ തൊഴിൽമാത്രം ചെയ്ത് ശീലിച്ചവർ തൊഴിലവസാനിക്കുമ്പോൾ വീണുടയും, വ്യത്യസ്ഥവഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ പുതിയ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ…
ഒരാളെ കാണുന്നതും വിലയിരുത്തുന്നതും നമ്മളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ നിന്നാകരുത്, മറിച്ച് ആ വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവരീതികൾ അയാളുടെ പെരുമാറ്റം എന്നിവക്ക് അനുസരിച്ചായിരിക്കണം,…
നമ്മളുടെ ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുത്തി കളയാൻ തോന്നാത്തതും എന്നാൽ സ്വന്തമാക്കാൻ പറ്റാത്തതുമായ ചില ബന്ധങ്ങളായിരിക്കും നമ്മൾക്ക് കൂടുതൽ സന്തോഷവും സങ്കടവും നൽകുന്നത്.…
ഒരിക്കലും ആരെയും ഒന്നിനും നിർബന്ധിക്കരുത്. ഫോൺ വിളിക്കണം, മെസ്സേജ് അയക്കണം, നമ്മളെ സ്നേഹിക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ആരേയും നിർബന്ധം പുലർത്തേണ്ട.…
