പറിച്ചെറിയപ്പെടുമ്പോൾ അവശേഷിക്കുന്നത് പൊരുതിനിന്ന അടിവേരുകളാണ് ഋതുക്കൾ മാറിവരും വേരുകൾ പടരും തളിർക്കും വസന്തങ്ങളിലവ വീണ്ടും പൂക്കും വസന്തം വരുന്നത് സർവ്വ ചരാചരങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയാണെന്ന് കാലം അടയാളപ്പെടുത്തിവെക്കും, അങ്ങിനെയാണ് ഉന്മൂലനത്തിൻ്റെ ചരിത്രങ്ങൾ അണയാതെ എന്നും കനലായ് എരിയുന്നത്.…
ആരൊക്കെയോ കണ്ടെത്തിയ വഴികളിലൂടെ തന്നെ അയാൾക്കും, ജിവിതത്തെ മരണം കൊണ്ട് ഹരിച്ചു വെട്ടിമാറ്റി…
വീട്ടിലെ പൂച്ച പ്രസവിച്ചു. നാലാം നാൾ-ഞാനതുങ്ങളെ പുഴക്കക്കരേക്ക് നാടുകടത്തി. തിരിച്ചു കേറുമ്പോൾ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ…
അങ്ങനെയൊന്നുണ്ടോ? സമൂഹം കൽപ്പിച്ചു തന്ന സ്ത്രീയെന്ന സങ്കല്പത്തിന്റെ കേട്ടുമാറാപ്പല്ലാതെ, പെണ്ണിന് മാത്രമായൊരു മനമുണ്ടോ? മനുഷ്യമനമെന്നു തുടങ്ങണ്ടേ നമുക്ക്?
അമ്മ ചീത്ത പറഞ്ഞത് എനിക്ക് സങ്കടമായി. ഞാൻ അമ്മയോട് സോറി പറയാൻ വന്നപ്പോൾ അമ്മ എന്നോട് മിണ്ടിയില്ലല്ലോ. ഞാൻ ഒറ്റക്ക്…
മിണ്ടാപ്പൂച്ചയത്രെ… ആര്? ഈ ഞാനേ…! എനിക്ക് നിങ്ങളോട് മിണ്ടാൻ താത്പര്യമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് ഹേ… ഞാൻ പാവമായിരുന്നത്രെ! എപ്പേ…? എന്നെ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടാ.…
ഇടതൂർന്ന നീളൻ മുടിയുണ്ടായിരുന്നെനിക്ക് ആ മുടിയിഴകൾ മുന്നോട്ട് നീട്ടിയിട്ട് വിരലുകളാൽ വെറുതെ കോതുന്ന ശീലമുണ്ടായിരുന്നെനിക്ക് അന്നൊക്കെ മുടിവേരുകൾക്കിടയിലൂടെ മുത്തശ്ശി തൻ…
ആപത്തുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഭയം നിറഞ്ഞ മനസ്സ് നമുക്കുണ്ടാവരുത്, ഭയം നിറഞ്ഞ മനസ്സുണ്ടായാൽ ആപത്തുകൾ കൂടുതൽ വേദനാജനകമായിതീരും, ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ മനസ്സ്…
അമ്മ:” വീഴൂട്ടോ സൂക്ഷിക്കണം” അച്ഛൻ: “ഏയ് വീഴില്ല” അമ്മ : “ഉറപ്പായും വീഴും” അച്ഛൻ: “ഇല്ലാന്നല്ലേ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം”…
