Author: Seji Rajeev

പാലപൂക്കുന്ന മണം… കാർ വളവുതിരിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ അതിൻ്റെ ആദ്യ തരികൾ പറന്നു വന്നു കൊണ്ടിരുന്നത് നന്ദഗോപൻ മണത്തു കഴിത്തിരുന്നു. എപ്പോഴോ വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ, പോരെപ്പോരെ സുഗന്ധം കൊഴുക്കുന്നതറിഞ്ഞപ്പോൾ ആഹ്ലാദമായി. വിരസമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാർ യാത്രയിൽ ഓർക്കാൻ ഒരു വിഷയം തന്നു കടന്നുവന്ന ആ കാറ്റിന് നന്ദി പറഞ്ഞ്, നന്ദഗോപൻ കണ്ണടച്ചു.  കണ്ണടച്ച് മനസ്സിൽ കുട്ടിക്കാലത്തെ സന്ധ്യകൾ വിളിച്ചു വരുത്തി. പഴയ പാടപ്പരപ്പുകൾക്കു നടുവിൽ സന്ധ്യയ്ക്കു പൂത്ത ഒറ്റപ്പാലയും, പാല ചുരത്തിയ യക്ഷി മണവും, വീട്ടിലെ തൊടിയും, പവിഴ മുല്ലയുടെയും, ചെമ്പകത്തിൻ്റെയും ഗന്ധമുള്ള പരിസരവും എല്ലാം വീണ്ടും തട്ടിക്കൂട്ടാൻ കിണഞ്ഞു ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ആരുടെയൊ കൈ പിന്നിൽ തട്ടിയത്.  “സർ, സ്ഥലം എത്തി” ചിന്തകൾക്ക് വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.  ” Sorry, ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല” ” It’s ok “ എന്നു പറഞ്ഞ് driver ഡോർ തുറന്നു, ബാഗുമെടുത്ത് നേരേ റിസപ്ഷനിലേക്ക്, അവിടെ നിന്ന് റൂമിലേക്ക്, ഒന്നു കുളിച്ച് fresh ആയപ്പോഴേക്കും door…

” പലതിൻ്റെയും പലരുടെയും പിന്നാലെ പോകുന്നവരൊക്കെ പതിരായി പ്രയോജന ശൂന്യരാകും …..

” സ്ഥിരത നിർണായക ഘടകമാണ്, പരിശ്രമത്തിലും പുരോഗതിയിലും….

” പിടിവാശി കൊണ്ടോ അഹംഭാവം കൊണ്ടോ ജീവിതത്തിലൊന്നും നേടാൻ കഴിയില്ല പക്ഷേ വിട്ടുവീഴ്ചകൊണ്ട് പലതും  നേടാൻ കഴിയും”””

“സ്വപ്നം കാണാത്തവരുണ്ടോ ? ഉണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല !  കാരണം കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കുന്നവരാണല്ലോ ജീവിതത്തിൽ വിജയിച്ചവർ !” “അപ്പോ സ്വപ്നങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാത്തവരോ ? അവർ ജീവിതത്തിൽ തോറ്റവരോ ?” “ആയിരിക്കും അല്ലായിരിക്കും എനിക്കറിയില്ല കാരണം ഞാൻ സ്വപ്നം കാണാറില്ല നിന്നെപ്പോലെ സ്വപ്ന ജീവിയും അല്ല” “അല്ല  നീ  സ്വപ്നം കാണാഞ്ഞിട്ടാണോ ഏതുനേരവും ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്നത്?” “പിന്നെ സ്വപ്നം കാണുന്നത് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നാണോ? എൻെറ കൊച്ചെ സ്വപ്ന ജീവിയായ നീ ഇതുവരെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ?” “ദേ നിമ്മി ചേച്ചി വേണ്ടാട്ടോ മതി എന്നെ കളിയാക്കിയത്. എനിക്ക് ബോധമില്ല എന്നുവച്ച് ബോധവും ബുദ്ധിയും ഇല്ലാത്ത നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണ്ടേ?” എടീ  എന്നു പറഞ്ഞ് നിമ്മി ചാടി എഴുന്നേറ്റതും ചന്ദന ഓടി ക്യാബിനിലേക്ക് പോയതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു. തുരുത്തിക്കര പഞ്ചായത്തിന്റെ സെക്രട്ടറിയാണ് ചന്ദന. നിമ്മി അവിടത്തെ UD ക്ലാർക്കും. സെക്രട്ടറിയെ സാർ / മാഡം എന്നൊക്കെയാണ് വിളിക്കേണ്ടത് എങ്കിലും ബന്ധുക്കൾ ആയതുകൊണ്ട് ചന്ദന അതിന്…

“ഇലയിലെ പിണ്‌ഡം എടുത്ത് ആർക്കാണോ തർപ്പണം ചെയ്യുന്നത് ആ വ്യക്തിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് പിണ്‌ഡം ഉരുട്ടിവയ്ക്കുക. ലേശം നീരു കൊടുക്കുക. ബാക്കിയുള്ള പിണ്ഡം തൂത്ത് എടുത്ത് ഉരുളയാക്കി സകല പിതൃക്കളെയും ധ്യാനിച്ച് എടുത്ത് വയ്ക്കുക. വസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് നൂലെടുത്തു കഴുകി പിണ്ഡത്തിൽ സമർപ്പിക്കുക. പവിത്രം ഊരി കെട്ടഴിച്ച് വയ്ക്കുക. നമസ്കരിക്കുക. സാറേ,  ഇനി പിണ്ഡം സമർപ്പിച്ച് പുഴയിൽ മുങ്ങി വരൂ. പോകുന്ന വഴിയിൽ തൂശനിലയിൽ കുറച്ച് പിണ്ഡം എടുത്തുവയ്ക്കുക. തലയ്ക്കു മീതെ ഇല പിടിച്ച് പുഴയിൽ ഇറങ്ങി പിണ്ഡം ഒഴുക്കികളയുക. മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുങ്ങി നിവരുക.” പുഴയിൽ നിന്ന് കയറി വരുമ്പോഴും ഉമാദത്തൻ്റെ കണ്ണുകൾ ആ തൂശനിലയിൽ ആയിരുന്നു  താൻ അമ്മയ്ക്കു വേണ്ടി പിണ്ഡം സമർപ്പിച്ച ഇലയിൽ… ഇല്ല തൻ്റെ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല. ഒരു കാക്ക പോലും വന്നില്ല ! ദത്തനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു തൊട്ടടുത്ത ഇലകളിൽ നിന്ന് ബലിച്ചോറ് തിന്നാൻ കാക്കകൾ മൽസരിക്കുന്നു, ഇതിൽ മാത്രം ആരും തൊടുന്നില്ല. ശരിക്കും…

നാട്ടുവഴിയിലെ കാറ്റുമൂളണ പാട്ടുകേട്ടില്ലേ നല്ല കദളിക്കുമ്പിനുള്ളിലെ തേൻ കുടിച്ചില്ലേ കൊതിയൂറി നിന്നില്ലേ…  ഈ പാട്ട് കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് എൻ്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് ഓടിയെത്തും. ഒരു പാട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ എൻ്റെ സ്വന്തം നാട്ടുവഴികളിലൂടെ….  സ്വന്തം നാട് എല്ലാവർക്കും ഒരുപാട് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. സ്വന്തം ശ്വാസം പോലെ വിലപ്പെട്ടതും , ഞാനെന്നും പഴമയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു പഴഞ്ചൻ ചിന്താഗതി ക്കാരിയാണ്. ആ പഴമയിൽ ജീവിക്കാനാണ് ഇഷ്ടം. മഴയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഇടിവാളിനെ പേടിച്ച് അച്ഛമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കണ്ണടച്ച് ഇരിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛമ്മേടെ കട്ടിലിൽ കയറി കണ്ണടച്ച് ഇരുന്ന് അർജുന പത്ത് ജപിക്കുന്ന ആ പത്ത് വയസ്സ്കാരി. അവളിൽ നിന്ന് ഒരു പടി പോലും നീങ്ങാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കാരണം ഇന്നും ഇടിവാളിനോടുള്ള എൻ്റെ പേടി മാത്രം മതി ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാൻ. കാവും കുളങ്ങളും മാവും പ്ലാവും ആനപ്പനയും ലാങ്കിയും പേരയും ആത്തയും കോൽ പുളിയും കുടംപുളിയും, എന്നു വേണ്ട എല്ലാ മരങ്ങളും തറവാടിൻ്റെ പരിസരത്ത്…

വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ അനന്തപുരിയിലേക്കുള്ള യാത്ര. അത് മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരു പാട് സന്തോഷം നൽകുന്ന ഒന്നാണ് കാരണം ആ യാത്ര എൻ്റെ ആറ്റുകാലമ്മയെ കാണാൻ വേണ്ടിയാണ് കുട്ടിക്കാലത്ത് കേട്ടിരുന്ന ഒരു പഴമൊഴി ആറ്റുകാലമ്മയ്ക്ക് പൊങ്കാലയിട്ടാൽ വർഷം മുഴുവൻ ദേവി കൂടെ ഉണ്ടാകും താങ്ങായി, തണലായി   ശരിക്കും അർത്ഥവത്താണ് ഈ വാക്കുകൾ കുംഭമാസത്തിലെ പൂരം നക്ഷത്രവും, പൗർണ്ണമിയും, ഒത്തു വരുന്ന ദിവസമാണ് ആറ്റുകാൽ പൊങ്കാല. ചടങ്ങുകളും, ഐതിഹ്യങ്ങളും തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും ആണ്.  കൊടുങ്ങല്ലൂർ അമ്മയെ കാപ്പുകെട്ടി കുടിയിരുത്തുന്ന തോടെ പത്തു ദിവസത്തെ ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിക്കുന്നു. ഇതിനോടൊപ്പം കുത്തിയോട്ടം എന്നൊരു ചടങ്ങു കൂടി ഉണ്ട് പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുവരെയുള്ള ആൺകുട്ടികൾ വ്രതം എടുത്ത് എഴു ദിവസം അമ്പലത്തിൽ കഴിയണം, അവർ ദേവിയുടെ സേവകൻമാരായിരിക്കും. മുറിവേറ്റ ഭടൻമാരുടെ ഓർമ്മയ്ക്കാണ് ഇപ്പോ ഴും ഈ ചടങ്ങ് ആറ്റുകാലിൽ നടത്തുന്നത്. ബാലൻമാർ അഞ്ചു ദിവസം ക്ഷേത്ര സന്നിധിയിൽ വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തോടെ താമസിക്കുകയും പൊങ്കാല ദിവസം നടത്തുന്ന ചൂരൽ മുറിയലിന് ശേഷം…

ആദ്യമേ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ഞാൻ ഇതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയുമായി യാതൊരു പരിചയമോ അടുപ്പമോ എനിക്കില്ല. മനുഷ്യ സഹജമായ ഒരു പരിഗണന അല്ലെങ്കിൽ സഹതാപം അത്രയുള്ളൂ. കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഈ പെൺകുട്ടി നേരിടുന്ന സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളുടെ ആക്രമണം കണ്ടു വേദന തോന്നി അതു കൊണ്ടാണ് ഇത് എഴുതുന്നത്.  അന്തരിച്ച പ്രശസ്ത കോമഡി കലാകാരൻ സുധിയുടെ ഭാര്യയും താരവുമായ രേണു സുധി അവരുടെ reels ഉം videos ഉം മാധ്യമങ്ങളിൽ വൈറൽ ആവുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത് അതോടൊപ്പം പെൺകുട്ടിയും മാനസിക പിഡനത്തിന് ഇരയാവുന്നു. എന്തു കൊണ്ടാണ് പൊതു ജനങ്ങൾ ഈ കുട്ടിയോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും എനിക്ക് പിടി കിട്ടുന്നില്ല. എന്താണ് രേണു സുധി ചെയ്തത്? ഇത്ര മാത്രം അപഹാസ്യയാവാൻ ! എന്തു കുറ്റമാണ് അവർ ചെയ്തത്? വിധവയായിട്ടാണോ? അതൊ ഒരു പാട് സുന്ദരി അല്ലാത്തതു കൊണ്ടോ? അതുമല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞ സാമ്പത്തിക നിലവാരം ഉള്ളതു കൊണ്ടോ? കഷ്ടം, സഹതാപം തോന്നുന്നു…

സമയം വെളുപ്പിന് 4 മണി. പുറത്തു പക്ഷികൾ കലപില കൂട്ടുന്നു. മനസ്സിൽ മഹാദേവനെ വിചാരിച്ച് കണ്ണു തുറന്നു. നേരേ ചെന്ന് ജനാലകളെല്ലാം തുറന്നിട്ടു. ഈ സമയത്തെ കാറ്റിന് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണ്. പവിഴ മുല്ലപ്പൂവിൻ്റെ മനം മയക്കും ഗന്ധം മൂക്കിൽ തുളഞ്ഞുകയറി, കുറച്ചു നേരം ആ പവിഴ മല്ലിയെ നോക്കി നിന്നു.  പെട്ടെന്നാണ് ഇന്നത്തെ ദിവസത്തെ ക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചത്. മാർച്ച് 31 തിങ്കളാഴ്ച. തൻ്റെ ഇഷ്ട സഹപാഠികൾ സർവ്വീസിൽ നിന്നും വിരമിക്കുന്ന ദിവസം. ഓർത്തപ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് ആധി കയറി. ആത്മ മിത്രങ്ങൾ പടിയിറങ്ങി പ്പോകുന്നതൊടൊപ്പം താൻ പ്രധാനാധ്യാപികയുടെ മുൾ കസേരയിലേക്കു ഉപവിഷ്ടയാകുന്നു. “ എൻ്റെ ദൈവമേ” ധൃതിയിൽ കുളിച്ച് പ്രാർത്ഥനയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളിയിലേക്ക് നടന്നു.  ദോശ മാവ് എടുത്തു പുറത്തു വച്ചു… സാമ്പാറും..  റൈസ് കുക്കറിൽ നിന്ന് ചോറെടുത്ത് അടുപ്പത്ത് വച്ചു ചായയും വെച്ചിട്ട് ചൂലെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്ക്.  മുറ്റം തൂത്ത്, gate തുറന്ന്, ഓടി അടുക്കളയിൽ എത്തി.  ചായയും ചോറും തിളക്കുന്നതേ…