“എന്തിനാണല്ലേ ഈ ഭരണി എന്നൊക്കെ നാളിന് പേരിട്ടത്. ഉപ്പുമാങ്ങയിടാൻ ഭരണി കടം തരാമോ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് എപ്പഴും കളിയാക്കലാ. വേറൊരു പേരും കിട്ടാത്തതുപോലെ ഒരു ‘ഭരണി’. എന്നാപ്പിന്നെ ബാക്കി നാളുകൾക്ക് കലമെന്നും ചീനച്ചട്ടിയെന്നുമൊക്കെ…
ഗാന്ധിയെ വരയ്ക്കുവാൻ എന്തെളുപ്പം ഗാന്ധിയെന്നോതുവാൻ അതിലെളുപ്പം ഗാന്ധിതൻ ഖദറിട്ട കീശകൾക്കുള്ളിലായ് ഗാന്ധി ചിരിക്കുന്നു…
വയ്യായ്‌കേ എന്തൊരു വാക്കാണു നീ നിന്നെ ചൊല്ലുന്നവർക്കാണേൽ പഞ്ഞമൊട്ടില്ല. നിന്നെ കേൾക്കുന്നവർക്കാണേൽ നിന്നോടിഷ്ടവുമില്ല.…
പ്രണയം ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങനെയാ. ഇല വിരിഞ്ഞ് പടരുന്നത് മുള്ളിലേക്കായിരിക്കും. പിന്നെ തറയുമ്പോഴും പിഴുതെടുക്കുമ്പോഴും വേദന മാത്രം. അപ്പോഴേക്കും മുൾവേലിയായ് പൂത്ത്…
എരിവും പുളിയും ഉപ്പുമുള്ള വാക്കും നോട്ടവുമിട്ട് ചതച്ചരച്ചെടുത്ത് തൊട്ടു നാക്കത്തു വക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കവരെ വെന്തു പാകമായി കിട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ..?
മറക്കരുതാത്ത ചിലത് മറന്നുപോകുമ്പോൾ ബന്ധങ്ങളിൽ വിള്ളൽ വീഴും, ഓർക്കരുതാത്ത ചിലത് ഓർത്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മളുടെ ജീവിതപാതയിലും വിള്ളൽ വീഴും, പക്ഷേ പൊറുക്കേണ്ട…
ജീവിതത്തിൽ തിരിച്ചുപിടിക്കുവാൻ ആവാത്തവിധം ആർക്കും ഒന്നും കളഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല, കൂട്ടികെട്ടുവാൻ ആവാത്തവിധം ഒന്നും മുറിഞ്ഞുപോയിട്ടുമില്ല, ശ്രമിച്ചാൽ കിട്ടാത്തതായിട്ട് ഒന്നുമില്ല എന്ന കാര്യം…
കൊടുത്തത് മാണിക്യം ആയാൽപോലും സ്വീകരിക്കുന്ന ആൾക്ക് അതിന്റെ വില അറിയില്ല എങ്കിൽ അതിന്റെ സ്ഥാനം കുപ്പയിൽ ആയേക്കും, അതുപോലെയാണ് നമ്മൾ…
തുടക്കത്തിൽ നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ചെറിയ പിണക്കങ്ങളിൽ നിന്നായിരിക്കും പല ബന്ധങ്ങളും എന്നെന്നേക്കുമായി മുറിഞ്ഞുപോകുന്നത്, ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഏത് പിണക്കങ്ങളായാലും…
