ഒരു മൂവന്തി നേരത്താണ് വാഹിത്ത പച്ചയും മഞ്ഞയും പ്ലാസ്റ്റിക് നാരുകൾ കൊണ്ട് കൊരുത്ത വള്ളിക്കൂടയും തൂക്കി വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നത്. അവർ ഉമ്മയുടെ വകയിലൊരു ഇളയമ്മയുടെ മകളായി…
ബാല്യം നുണഞ്ഞു തീർത്ത കോലൈസുകൾക്ക് കുഞ്ഞുറക്കങ്ങളിൽ മുറിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളോളം മധുരം…
എത്ര തന്നെ സ്വയം പര്യാപ്തത കയ് വരിച്ചാലും മനുഷ്യൻ ഒരു സാമൂഹ്യ ജീവിയാണെന്നതു പരമമായ വസ്തുതയാണ്. തന്നെ ശ്രവിക്കാനും, കാര്യങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കാനും സഹജീവികളോടുള്ള സമ്പർക്കവും സഹവാസവും അവനു…
“ഡോക്ടർ സൂചിപ്പിച്ച ഇരട്ടവരയിട്ട നോട്ട് ബുക്ക്. അതിൻ്റെ ബാക്കി കഥ പറയച്ഛാ, വെറുതെ ജിജ്ഞാസ കൂട്ടാതെ. ” ” എൻ്റെ സുമിതക്കുട്ടി ഇപ്പോൾഏത് ക്ലാസിലാണ്? എൽ. കെ.…
#എന്റെരചന കയ്യിലെ ഞരമ്പ്മുറിച്ച് ആത്മഹത്യചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ട് കൈത്തണ്ടയിൽ തുന്നലിന്റെ ഉണങ്ങിയ പാടുമായി വിതുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ആ അദ്ധ്യാപിക 25 വർഷം…
ഓർമ്മകളിലേയ്ക്കലിഞ്ഞുപോയ മധുരബാല്യമത്രേ കോലൈസുകൾ ✍️ബബിത അഡിറ്റ്
ഉയിരിൻ പാതി പകുത്തവൻ.. ഉടലിൻ പാതിയായവൻ.. കൂർത്ത ചുണ്ടിൻ ചൂടാൽ പതിപ്പിച്ചു.. തുടുത്ത കവിളത്തൊരു ഉമ്മച്ചോപ്പ്…
കൂട്ടം തെറ്റിയോടുന്ന ഓർമ്മകൾ ഇടയ്ക്കെന്റെ കണ്ണിലെ കരടായ് പെയ്തൊഴിയാറുണ്ട്…
എഴുതിപ്പിശകിയ വരികൾ മായ്ച്ചെഴുതാൻ കഴിയും പോലെ വരിയും നിരയും തെറ്റി ഇടറിപ്പോയ ജീവിതത്തിലെ കുരുക്കുകൾ അഴിച്ചെടുത്ത് ലക്ഷണയുക്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ….
രാവിൽ നിലാവിൻ ചേലറിയാതെ.. ഇരുളിൽ താരകത്തിളക്കം കാണാതെ.. പകലിൽ വെളിച്ചത്തിൻ പൊരുളറിയാതെ.. ഇതളൂർന്നു വീഴുന്നു എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ദിനരാത്രങ്ങൾ…
