Author: Bindu Rajesh

എന്തൊരു കാലക്കേടാണമ്പോ അപ്പാപ്പനൊരക്കിടി പറ്റി തിണ്ണേന്നൊന്നിറങ്ങുമ്പോഴേ തെന്നിപ്പോയി കാലുകളൊന്ന് മുറ്റത്തുള്ളൊരാ മണ്ണിൽ നിന്നും പൊക്കിയെടുത്തു പിള്ളേരെല്ലാം നേരേ പോയി ചാരെയുള്ളൊരു കുഞ്ഞു ക്ലിനിക്കിലൊരോട്ടോ തന്നിൽ എക്സ് റേ നോക്കി തലയൊന്നാട്ടി പ്ലാസ്റ്റർ ചുറ്റി പീറ്റർ ഡോക്ടർ അനങ്ങരുതൊട്ടും വർഗീസേട്ടാ മാസമതൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചീടണം ഞെട്ടിപ്പോയി അപ്പാപ്പൻ ഇനിയൊരു മാസം കുത്തിയിരുപ്പോ പിന്നെയാ വീട്ടിൽ ആകെ മേളം തിണ്ണയ്ക്കുയരം കൂടിപ്പോയത് മേസ്തിരി തന്നുടെ വിവരക്കേട് നന്നായ് നോക്കി ചെയ്യിക്കാത്തത് മോനേ നിന്നെ കൊള്ളാഞ്ഞിട്ട് വെറുതെയിരുന്നൊരാ നാളുകളെല്ലാം നാവിനു മാത്രം പണി നൽകി കുറ്റം കേട്ടും പഴി കേട്ടും മറ്റുള്ളോർക്കു മടുപ്പായി നോക്കി നടക്കാതപ്പാപ്പൻ തിണ്ണേ നിന്നും വീണിട്ട് എന്തൊരു കാലക്കേടാണിപ്പോൾ സ്വൈര്യം പോയത് ഞങ്ങൾക്ക്. 

നല്ല സൂചിമുന പോലെ ഹീലുള്ള ആ ചെരിപ്പ് വാങ്ങുമ്പഴേ കെട്ട്യോൻ പറഞ്ഞതാ വെറുതെ വേണ്ടാത്ത പണിയ്ക്ക് പോകണ്ടാന്ന്. ആരു കേൾക്കാൻ. “എനിക്കിത്തിരി പൊക്കം കൂടുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക് അസൂയയല്ലേ മനുഷ്യാ. അസൂയേം കഷണ്ടീം രണ്ടും കൂടി നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെ കിട്ടി?” എന്നും പറഞ്ഞ് ചുണ്ടും വക്രിച്ച് ഹീലുള്ള ആ ചെരിപ്പും വാങ്ങി വീട്ടിലെത്തി. ഞായറാഴ്ച അടുത്ത വീട്ടിലെ പെങ്കൊച്ചിൻ്റെ കല്യാണത്തിന് ചെരുപ്പുമിട്ട് ഹാളിലെത്തി. മുറ്റത്തെ മണ്ണിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ നടക്കുന്ന വഴിയിൽ നിരനിരയായി കുഴികൾ. വീട്ടിലിരുന്ന വെണ്ടവിത്തെടുത്തെങ്കിൽ കുഴിയിൽ നടാമായിരുന്നു എന്ന കണവൻ്റെ കളിയാക്കൽ കേട്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. അസൂയയാന്നേ അസൂയ. മിനുസമുള്ള ആ ടെലിലൂടെ നടക്കലും സ്റ്റെപ്പ് കയറി സ്റ്റേജിലെത്തി നിൽക്കലും സർക്കസിലെ ഞാണിൻമേൽകളി പോലെയായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കൊന്ന് തെന്നിവീഴാതെ ഭർത്താവിൻ്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചപ്പോൾ നഖം കൊണ്ട് മുറിഞ്ഞ ദേഷ്യത്തിൽ ആള് വയറ്റത്തൊരു നുള്ളും തന്നു. എല്ലാ നീറ്റലും വേദനയും കഷ്ടപ്പാടും മറച്ചുവച്ച് പെണ്ണിൻ്റേം ചെക്കൻ്റേം കൂടെ നിന്നുള്ള ഫോട്ടോയിൽ ചിരി വരുത്താൻ പെട്ട പാട്…

“നിനക്ക് അന്ധവിശ്വാസം ഉണ്ടോ?” ടി.വിയിലെ പ്രേതപ്പടത്തിൽ കണ്ണുംനട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്  കെട്ട്യോൻ്റെ ചോദ്യം. “കല്യാണത്തിന് മുമ്പ് നല്ലോണം ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ അത് പോയി. നിങ്ങൾക്കോ?” ഇങ്ങോട്ട് ചോദ്യം ചോദിച്ചാ അങ്ങോട്ടും ഒരെണ്ണം കൊടുക്കണമല്ലോ. “എനിക്കും അതെ. കല്യാണത്തിന് മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് മാറി” ഹോ ആ  മുഖത്ത് എന്തൊരു ശാന്തത. “അതെന്താ മാറാൻ കാരണം?” റിമോട്ടിൽ കുത്തി പ്രേതപ്പടത്തെ നിശബ്ദമാക്കിയിട്ട് കണവനെ നോക്കി. “നീ പറയ്. നീയല്ലേ ആദ്യം പറഞ്ഞത്.” “അതെന്താന്നോ… നിങ്ങൾ വീട്ടുകാരുമായി കല്യാണം ഉറപ്പിയ്ക്കാൻ എൻ്റെ വീട്ടിൽ വന്നില്ലേ. അന്ന് നിങ്ങളെല്ലാരും പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാർന്നോന്മാർ എല്ലാം കൂടിയിരുന്നു പറഞ്ഞു നല്ല ചെക്കനാ. നല്ല സ്വഭാവം ആണ്. അവൾക്ക് അവിടെ ഒന്നിനും ഒരു കുറവുണ്ടാവില്ല അവളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കും എന്നൊക്കെ. ഉടനെ വാതിലിന് മുകളിലിരുന്ന് ഒരു പല്ലി ചിൽചിൽന്ന് ചിലച്ചു. അതു കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചു എല്ലാം സത്യമാണെന്ന്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോഴല്ലേ മനസ്സിലായത് പല്ലി ചതിച്ചതാ എന്ന്.…

“എന്തിനാണല്ലേ ഈ ഭരണി എന്നൊക്കെ നാളിന് പേരിട്ടത്. ഉപ്പുമാങ്ങയിടാൻ ഭരണി കടം തരാമോ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് എപ്പഴും കളിയാക്കലാ. വേറൊരു പേരും കിട്ടാത്തതുപോലെ ഒരു ‘ഭരണി’. എന്നാപ്പിന്നെ ബാക്കി നാളുകൾക്ക് കലമെന്നും ചീനച്ചട്ടിയെന്നുമൊക്കെ ഇട്ടാൽ പോരായിരുന്നോ.” “നീ എൻ്റെ നാളൊന്നു നോക്കിയേ  ചതയം. കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആകെ ചതഞ്ഞ ഒരു ഫീലിങ്ങ്. ഒരു എനർജിയില്ലാത്ത നാള്. ” “നിങ്ങൾക്കിതൊക്കെ പറയാം പെണ്ണുങ്ങളേ എൻ്റെയത്രേം വെഷമം വല്ലോം നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ. ഒരമ്പലത്തിൽ ചെന്ന് പുഷ്പാഞ്ജലിയ്ക്ക് പേരും നാളും പറയാൻ പോലും മടിയാ. ഏത് ദുഷ്ടനാണാവോ നാളിനിങ്ങനെ പേരിട്ട് ഈ കടുംകൈ ചെയ്തു വച്ചത്.” “ശരിയാ മൂലയ്ക്കിരുന്ന് കരയുന്ന ഈ മൂലക്കാരിയുടെ വിഷമം വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ നമ്മുടേത് ഒന്നുമല്ല. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പേരിട്ട ആളെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇടിച്ച് പപ്പടമാക്കി ഒരു മൂലയ്ക്കിടാമായിരുന്നു.”

ഒരു നാൾ ഞാനും ചേട്ടനെ പോലെ വളരും വലുതാകും ചേട്ടനെ പോലെ ബ്രിട്ടാനിയ മിൽക്ക് ബിക്കീസ് തന്നെ തിന്നും. ചെറുപ്പത്തിൽ കേട്ടിട്ടുള്ള പരസ്യപ്പാട്ടാണ്. ഇതു പോലെ വലുതാകാകുമ്പോൾ എന്തേലും തിന്നണമെന്നോ ആരേലും ആകണമെന്നോ  എന്നൊന്നും കുട്ടിക്കാലത്ത് തോന്നിയിട്ടില്ല. അതിപ്പോ എന്താ തോന്നാത്തതെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അതിന് കാരണമുണ്ട്. വലുതാകുമ്പോൾ ആരാകും എന്ന് ചിന്തിയ്ക്കാനുള്ള ഒരവസരം എനിക്കില്ലായിരുന്നു. ഓർമ വച്ചപ്പോൾ തന്നെ അതിൻ്റെ ഉത്തരം എൻ്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. “നീ ഡോക്ടറാകുമെന്ന് നിൻ്റെ ജാതകത്തിലുണ്ട്.” കുഞ്ഞിലേ മുതൽ അമ്മൂമ്മയും അമ്മായിമാരുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒത്തിരി കേട്ടൊരു കാര്യം. ഏതു ജ്യോത്സ്യനാണാവോ ഇത് പറഞ്ഞത്. ഞാനാ ജാതകം കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷേ അന്നത്തെ കുഞ്ഞു ബുദ്ധിയിൽ ഞാനും എല്ലാവരേയുമങ്ങ് വിശ്വസിച്ചു. എല്ലാ ക്ലാസ്സിലും നല്ല മാർക്കു വാങ്ങിയും ഒന്നാമതായുമൊക്കെ പാസ്സായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഈ പ്രവചനം സത്യമാകുമെന്ന് വീട്ടുകാരും വിശ്വസിച്ചു. കുറച്ചൂടി വളർന്ന് ലേശം ബുദ്ധീംബോധോമൊക്കെ വച്ചപ്പോ എനിക്ക് മനസിലായി ഇതൊന്നും നടക്കുന്ന കാര്യമല്ലാന്ന്. ചാളമീൻ മുറിയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള ചോര കാണുമ്പോത്തന്നെ…

മോളുണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് എൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ തലയിൽ ഏതോ കോട്ടത്തേങ്ങ വീഴുന്നതും അതോടെ ആൾക്കൊരു ബോധോദയമുണ്ടാകുന്നതും. നമുക്കൊരു ബസ് വാങ്ങിയാലോ? നല്ല ബെസ്റ്റ് ഐഡിയ. പറയണതു കേട്ടാൽ തോന്നും വീട്ടിലെ ബി നിലവറ തുറന്ന് സ്വർണ നാണയങ്ങൾ എണ്ണിയെടുത്ത് രണ്ട് ബസും വാങ്ങി വരാന്ന്. സോ സിമ്പിൾ….. ആളുടെയൊരു കൂട്ടുകാരൻ ബസ് വാങ്ങിയത് കണ്ടപ്പോഴുള്ള പൂതി. അല്ലേലും വരാനുള്ളത് തെങ്ങിൻ്റെ മണ്ടേൽ പോലും തങ്ങാതെ നേരെ ആ കഷണ്ടിത്തലയിൽ തന്നെ വന്നു വീഴൂല്ലോ. ഒന്നോർത്താൽ വെറുതെയിരിക്കുമ്പോൾ എന്തേലും വള്ളിക്കെട്ടിലൊക്കെ പോയി തലയിട്ടില്ലേൽ പിന്നെ എന്തു നേരമ്പോക്ക്. അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ സിറ്റൗട്ടിലും ഹാളിലുമായി ചർച്ചകൾ കൂലംകഷമായി നടന്നു. വേണോ വേണ്ടയോ? വേണോ വേണ്ടയോ? പിന്നേം വേണോ വേണ്ടയോ? സ്വാഭാവികമായും അമ്മയും ഞാനും ഇതൊക്കെ വേണോ? ശരിയാകുമോ? പണി കിട്ടുമോ? എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനൊരു കാരണമുണ്ട്. മുമ്പ് അച്ഛൻ മസ്ക്കറ്റിൽ തുടങ്ങിയ ബിസിനസിൻ്റെ ബാക്കിപത്രമായ കുറച്ച് കുഴിയുള്ള പ്ലേറ്റുകളും നീളൻ…

എൻ്റെ ഉമ്മറിക്കായ്ക്ക്….. എങ്ങനെ എഴുതണം എവിടെ തുടങ്ങണം എങ്ങോട്ട് നീട്ടണം എന്നൊന്നുമറിയാതെ പേനയും പേപ്പറുമായി അനന്തതയിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ട് ഇരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് മണിക്കൂറൊന്നായി ഇക്കാ.ചുമരിലിരിയ്ക്കുന്ന പല്ലി പോലും എന്നെ നോക്കി പുച്ഛിച്ചു ചിരിയ്ക്കുന്നു. വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ എൻ്റെ ഹൃദയം വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നു. വെള്ളപ്പേപ്പറിൽ നിറയെ കുനുകുനാന്ന് ഉമ്മറിക്ക ഉമ്മറിക്ക എന്നെഴുതി വച്ച് എത്ര പേപ്പറാണെന്നോ ഞാൻ ഇവിടെ നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നെ ഉമ്മറിക്കയ്ക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ. ഞാൻ ഞാനാണിക്കാ.ഇക്കേടെ ശോഭ.’എന്നെ വികാരജീവിയാക്കല്ലേ ശോഭേ’ എന്ന് ഇക്ക പറയാറില്ലേ. ആ ശോഭ. പ്രേംനസീർ എന്ന വെളുത്തു ചുവന്നു തുടുത്ത സുന്ദരക്കുട്ടപ്പൻ ‘മണ്ടിപ്പെണ്ണേ’ എന്നും പറഞ്ഞ് മരംചുറ്റി വന്ന് ഷീലയുടേയും ജയഭാരതിയുടേയുമൊക്കെ പൃഷ്ഠത്തിൽ തട്ടുന്ന കാലത്ത്ജയൻ കയ്യിലെ മസിലുരുട്ടിക്കാണിച്ച് കുതിരയെ തടവിത്തഴുകുന്ന കാലത്ത്ഞാനെന്തേ ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണൻ ഉമ്മറിക്കയെ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കുടിയിരുത്തി എന്ന് ഞാനൊരിയ്ക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ.പറയാം ഇക്കാ…. പറയാം…..എല്ലാം ഞാൻ പറയാം. അന്ന് മീനസൂര്യൻ തലയ്ക്കു മുകളിൽ കത്തിക്കാളി നിൽക്കുന്ന സമയം.ചൂടത്ത് കുടയും ചൂടി വിയർത്തു കുളിച്ച് രാധാ തിയറ്റേറിലെത്തി…

എൻ്റെ   കുട്ടൂ….. ഒരു പക്ഷേ നിനക്കു കിട്ടുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രണയ ലേഖനമായിരിക്കും ഇത്. ഇതിനു മുമ്പ് ആരെങ്കിലും നിനക്ക് പ്രണയലേഖനം എഴുതിക്കാണുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും പെൺകൊടികൾക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നുന്ന ഒരു യുവകോമളനൊന്നുമല്ലല്ലോ നീ. നരച്ച മുടിയും നീണ്ട താടിയും കൂർത്ത മൂക്കും ഉണ്ടക്കണ്ണും ഒരു പ്രത്യേകതരം മുണ്ടുടുപ്പും നിനക്കൊരു ക്രൂര പരിവേഷം തന്നിട്ടില്ലേ. പക്ഷേ എനിക്കറിയാം നീ പൂ പോലത്തെ മനസ്സുള്ള ഒരു പാവമാണെന്ന്. എപ്പോഴാണ് നിന്നെ ഞാൻ ആദ്യമായി കണ്ടതെന്നറിയില്ല. മോഹൻലാലും മമ്മൂട്ടിയും ശങ്കറും റഹ്മാനുമൊക്കെ പെൺമനസ്സുകൾ കീഴടക്കിയ എൻ്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാനെങ്ങനെയാണ് അവരെയൊക്കെ വിട്ട് നിന്നെ പ്രേമിച്ചു തുടങ്ങിയത്? ഒരുപക്ഷേ  നിരന്തരമുള്ള നിൻ്റെ തോൽവിയിൽ നിന്നോടു തോന്നിയ സഹതാപമാകാം. പലപ്പോഴും ദേഷ്യവും സഹതാപവുമൊക്കെയല്ലേ പ്രേമമായി മാറുന്നത്. നമ്മുടെ കാര്യത്തിലും അതാവാം സംഭവിച്ചത്. നീ വരുന്ന ദിവസത്തിനായി ഞാൻ വേഴാമ്പലിനേപ്പോലെ കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ പുറകേ നടന്ന്  കാശൊപ്പിച്ച് ബുക്കുവാങ്ങി നിൻ്റെ ചിത്രവും കഥയും കണ്ട് നിർവൃതിയടഞ്ഞിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ.…

യക്ഷിലോകത്തെ ഭാർഗവീനിലയത്തിലെ ആണിയിൽ തൂക്കിയ കലണ്ടറിലേക്ക് നോക്കി ശുക്രയക്ഷി ഒരിയ്ക്കൽകൂടി ഉറപ്പിച്ചു. ഇന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച തന്നെ. വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മാത്രമേ ശുക്രയക്ഷിയ്ക്ക് പുറത്തു പോകാനും ചോരകുടിയ്ക്കാനും പല്ലും നഖവും കടിച്ചു തുപ്പാനുമൊക്കെ അനുവാദമുള്ളു. പെട്ടെന്നാണ് യക്ഷിയുടെ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ കലണ്ടറിലെ  തിയതിയ്ക്കൊപ്പമുള്ള കറുത്ത  പൊട്ടിൽ ഉടക്കിയത്. എൻ്റെ ഡ്രാക്കുള ഭഗവാനേ… ഇന്ന് കറുത്തവാവും കൂടിയാണല്ലേ. കറുത്തവാവും വെള്ളിയാഴ്ചയും ചേർന്നു വരുന്ന ദിവസമാണ് യക്ഷികളുടെ തൃശൂർപൂരം. അന്നവർക്ക് അർമാദിയ്ക്കാം. കരിമ്പന താളിയോലകളിലെഴുതിയ യക്ഷാന്തഗ്രന്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അന്നത്തെ ദിവസം ഒരു കന്യകൻ്റെ ചോര കുടിച്ചാൽ പിന്നീട് ആ യക്ഷിയ്ക്ക് ഒരു വർഷത്തേയ്ക്ക് ഒരു ചോരയും ആവശ്യമില്ല എന്നാണ്. പണിയെടുക്കാതെ ഒരു വർഷം വിശ്രമജീവിതം നയിക്കാം. ഏത് യക്ഷിയാണ് ഈ കിടിലൻ ഓഫർ വേണ്ടാന്ന് വയ്ക്കുന്നത്. കൊറേ നാളായി കറുത്തവാവും വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒത്തു വരുന്ന ദിവസം ഒന്നു പുറത്തിറങ്ങിയിട്ട്. കൊറോണയൊക്കെ വന്നതോടെ യക്ഷികളുടെ ജീവിതവും ആകെ താറുമാറായി. ഇവിടത്തെ റേഷൻകടയിൽ ചോരക്കിറ്റൊക്കെ കൊടുത്തുവെങ്കിലും ഭീകരികളായ മുതുയക്ഷികൾ ചുടലയക്ഷിയും…

“പണ്ടത്തെ ഓണമായിരുന്നു ഓണം ഇന്നൊക്കെ എന്ത് ഓണം?” കുറച്ച് ഓണങ്ങൾ കൂടുതലുണ്ട പഴയ തലമുറ പുതിയ തലമുറയോട് പറയുന്ന പതിവ് വാചകം. അന്നത്തെ ഓണത്തിനും ഇന്നത്തെ ഓണത്തിനും അതിൻ്റേതായ ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നയാളാണ് ഞാൻ. അന്നത്തെ ഓണവും ഇന്നത്തെ ഓണവും നാട്ടിലെ ഓണവും പ്രവാസി ഓണവും എല്ലാം ആഘോഷിയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ  വലിയൊരു ഭാഗ്യം. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓണത്തിന് അതിൻ്റേതായ ഒരു നൈർമല്യമുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടുകുടുംബത്തിൽ കൂട്ടായിച്ചേർന്ന് ആഘോഷിച്ച നിറമാർന്ന ഓണങ്ങൾ. പരീക്ഷക്കാലത്തുപോലും വെളുപ്പിനെ എഴുന്നേൽക്കാത്ത ഞങ്ങൾ ആരും വിളിയ്ക്കാതെ തന്നെ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് റോഡിലും പറമ്പിലും തോടിൻ്റെ വക്കത്തുമൊക്കെ പാഞ്ഞു നടന്ന് പൂപറിച്ചു കൂട്ടിയിരുന്ന കാലം. അയൽവക്കത്തിനും സൗഹൃദങ്ങൾക്കും മതിൽക്കെട്ടില്ലാതിരുന്ന കാലമായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഒരു കൂട്ടം പിള്ളേർ ഒന്നിച്ചായിരുന്നു പൂപറിയ്ക്കൽ. ഓരോദിവസവും എൻ്റെ വീട്ടിൽ മറ്റേയാളുടെ വീട്ടിലേതിനേക്കാൾ ഭംഗിയിൽ പൂക്കളമിടണമെന്ന മത്സരബുദ്ധിയോടെ വാശിയിൽ പറിച്ചു കൂട്ടുന്ന പൂക്കൾ. ചേമ്പിലകളിലും ചിരട്ടയിലും പാത്രങ്ങളിലുമായി നിറയുന്ന പലതരം പൂവുകൾ. ഭംഗിയിൽ വലിയ പൂക്കളമിട്ടു…