Author: Sumesh Manakulam

സുമേഷ്...... അത്രയേ ഉള്ളു......

മഴ പെയ്യുന്നു… ജനവാതിൽ  അടക്കണോ? വേണ്ട, മഴ  കൊള്ളാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും കാണുകയെങ്കിലും  ചെയ്യാമല്ലോ. എന്താ  മഴ, അതും  ഈ  കുംഭ  മാസത്തിൽ. മഴ  പെയ്യട്ടെ രാധേ, പെയ്തൊഴിയട്ടെ… മറ്റന്നാൾ  ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോകേണ്ട ദിവസമാണ്, ഇങ്ങനെ  മഴപെയ്‌താൽ… പോണ്ടാന്ന് വെക്കണം അത്രയല്ലേ ഉള്ളു. എന്താ  അങ്ങിനെ പറയണേ, ഡോക്ടറെ കാണാതിരുന്നാൽ എങ്ങനാ? എത്ര കൊല്ലമായെടോ ഈ  കിടപ്പ്, ഒന്നെണീറ്റ് നില്ക്കാൻപോലുമാകാതെ, സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ പോലും നിറവേറ്റാൻ പറ്റാതെ. അതൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ട, മിണ്ടാതെ  കിടന്നോളു. പടി തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നല്ലോ, ആരാണെന്ന് നോക്കു മ്മ്മ്മ്…… ആരായിരുന്നു…. പോസ്റ്റ്‌ മാൻ ആയിരുന്നു , ഒരു കത്തുണ്ട്… ഋഷിയാകും, അയാൾ  അല്ലാതെ ആരാ  എനിക്ക് കത്തെഴുതാൻ. അല്ല, വിദേശത്ത് നിന്നല്ല, സീൽ നോക്കിയിട്ട് മുംബയിൽ നിന്നാണ് മുംബൈയിൽ നിന്നോ?  ആരാ അവിടന്ന്???  എന്തായാലും  പൊട്ടിച്ചു വായിക്കു “തടി  കോൺട്രാക്റ്ററെ…. ഞാൻ  വരുന്നു.  റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ഉണ്ടാകണം.  (തിയതിയും, സമയവും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്) എന്ന് ക്‌ളാര” കത്ത് വായിച്ചു…

Read More

ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിഞ്ഞു ഒന്ന് കിടന്നതായിരുന്നു സാവിത്രി.  അപ്പോളാണ് കാളിങ് ബെൽ അടിക്കുന്നത് കേട്ടത്. ആരാന്ന് നോക്ക് സാവിത്ര്യേ.  തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്ന ദിവകരൻ ഇതും പറഞ്ഞു പുതപ്പെടുത്ത് തലവഴി മൂടി. എണീറ്റ് പോയി വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ചന്ദ്രനാണ്.  ദിവകരേട്ടന്റെ മൂത്ത ചേച്ചിയുടെ താഴേള്ള മോൻ.  ഗൾഫിലാണ് അവൻ.  അവന്റെ അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ വന്നതാണ്.  അധികമാണ് പെട്ടന്ന് വരാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇപ്പോ വന്നട്ട് ഒന്നും ആയില്ലെങ്കിൽ എന്തിനാ അതു കൊണ്ട് മരിച്ചിട്ട് പറയു അപ്പൊ വരാം, വെറുതെ ഇപ്പോളും പിന്നെ മരിച്ചാലും ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റിന് കാശ് കളയണ്ടല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞവനാ. ചന്ദ്രനാ… കേറി ഇരിക്കടാ. ഉറങ്ങുകയായിരുന്നോ അമ്മായി? അല്ലടാ, കിടന്നു… അല്ലാണ്ടെ എന്ത് ചെയ്യാനാ? ദിവാകരമാമ എവിടെ? ദിവകരേട്ടൻ കിടക്കാ, നീ ഇരിക്ക് ഞാൻ വിളിക്കാം. ആ….. നീ ഉണ്ടോ? ഉവ്വ്, ചോറെടുക്കാടാ ചെക്കാ വേണ്ടമ്മായി, ഞാൻ ഉണ്ടട്ടാ ഇറങ്യെ.  കുറച്ചു വെള്ളം എടുത്തോളു. എത്ര ദിവസം ലീവ്ണ്ടാർന്നു നിനക്ക്. രണ്ട്…

Read More

ന്റെ ദുഷ്യേട്ടാ,  വയലാർ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് ദുഷ്യേട്ടാ, എത്ര നേരായിന്നോ ഞാനീ താമരയിലയും പിടിച്ചു ഇരിക്കണു. പക്ഷെ… പ്രണയലേഖനം എങ്ങിനെ എഴുതണമെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല, ഞാൻ ഒരു മുനി കുമാരിയല്ലേ ദുഷ്യേട്ടാ, അതുകൊണ്ട് ദുഷ്യേട്ടന് ഇതൊരു പ്രണയലേഖനമായി തോന്നിയില്ലെങ്കിലും, ഇത് ഒരു പ്രണയലേഖനം തന്നെയാണ്, കാണാൻ വലിയ ലുക്ക്‌ ഇല്ലന്നേ ഉള്ളു,  ദുഷ്യേട്ടൻ ഇവിടന്ന് പോയതിൽ പിന്നെ ഒരു രസുല്ല്യ. ദുഷ്യേട്ടൻ ഇല്ലാത്ത ശകു ബാറ്ററി ചാർജ് ഇറങ്ങിയ മൊബൈൽ ഫോൺ പോലെയാണ്. ഞാൻ ഇവിടെ ദുഷ്യേട്ടനെയും സ്വപ്നം കണ്ട് ദിവസങ്ങൾ എണ്ണി ഇരിക്കുകയാണ് ദുഷ്യേട്ടാ. എന്നാ ദുഷ്യേട്ടൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ വരുന്നത്. നമ്മൾ സ്വപ്നം കണ്ട ആ കുന്നിൻ ചെരുവിലെ ബ്ലു പെയിന്റ് അടിച്ച്‌, പാരഡൈസ് എന്ന് പേരിട്ട നമ്മുടെ കൊച്ചു വീട്ടിലേക്ക്.   ഈ മോതിരം തന്നു പോയന്നേരം ദുഷ്യേട്ടന് ആ ഐ ഫോൺ തരായിരുന്നില്യേ. അങ്ങിനെ ആണെങ്കിൽ എനിക്ക് ദുഷ്യേട്ടനെ എപ്പോ വേണെങ്കിലും വിളിക്കായിരുന്നല്ലോ. മ്മടെ കുടിലിന്റെ പിന്നിലെ…

Read More

രാവിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ വൈകി. ഓടിപ്പിടിച്ച് മെട്രോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും പതിവ് വണ്ടി മിസ്സായതുകാരണം ലേറ്റ് ആയാണ് ഓഫീസിൽ എത്തിയത്.   സീറ്റിൽ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും സഹപ്രവർത്തക സെലിൻ പറഞ്ഞു, “സൗമിനിയെ മാനേജർ അന്വേഷിച്ചു”   ഇന്നലെ മാനേജർ ലീവ് ആയിരുന്നു. അത്യാവശ്യമായ റിപ്പോർട്ട്‌ എടുത്ത് വെക്കാൻ ഇന്നലെ തന്നെ മെസ്സേജ് അയച്ചിരുന്നു.   വേഗം റിപ്പോർട്ടുകളുമായി കാബിനിലേക്ക് ചെന്നു.   “എന്താ ലേറ്റ് ആയത്?”   “ട്രെയിൻ മിസ്സ്‌ ആയി ”   “ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ…?”   റിപ്പോർട്ട്‌ ഫയൽ മേശയുടെ മുകളിലേക്ക് വെച്ചു.   “എന്താ സൗമിനി ഈ ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്നത്?!”   “എന്താണ് സാർ?”   “ഇതല്ലല്ലോ ഞാൻ പറഞ്ഞത്?”   “സാർ, ഇന്നലെ എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചത്…”   “ഇതല്ല, എന്നോട് തർക്കിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട… സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് ചോദിക്കാമായിരുന്നില്ലേ, എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും മെസ്സേജ് ചെയ്ത് ചോദിക്കാമല്ലോ..”   ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, പറഞ്ഞിട്ട്…

Read More

കുറച്ചു നാളായി  കാര്യമായി വല്ലതും  തടഞ്ഞിട്ട്.  പണി  ഇല്ല എന്ന് തന്നെ  പറയാം.  കൊറോണ കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അവതാളത്തിലായി.  ആരുടെ കയ്യിലും കാശില്ല്യ.  ഉള്ളവർ ഓക്കെ ഡിജിറ്റൽ ആയല്ലോ.  സ്വർണ്ണം ഉള്ളതെല്ലാം ബാങ്ക് ലോക്കറിലും, ഫിനാൻസുകാരുടെ കയ്യിലും.  അതുകൊണ്ട്  കാര്യങ്ങൾ  ഇത്തിരി പരുങ്ങലിൽ തന്നെ  ആണ്. കഴിഞ്ഞ  വിഷുക്കണി  ആരെ  ആണ് കണ്ടത്  എന്ന് ഓർക്കാൻ നോക്കി. ഓഹ്… അതോർത്തിട്ട് എന്ത് കാര്യം  അതിനു മുന്നത്തെ വിഷുവും  ഇങ്ങനെ തന്നെ  ആയിരുന്നു അല്ലോ.   കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തെ വിഷുക്കണിയെ കുറിച്ചൊർത്തിട്ട്  ഇനി എന്ത് കാര്യം. നാളെ  വിഷുവാണ്.  ഒരു നല്ല  കണികാണണം.  അടുത്ത  കൊല്ലമെങ്കിലും  കഴിഞ്ഞ  കൊല്ലങ്ങളിലെ പോലെ അല്ലാതാക്കണം.   മീശമാധവനിലെ  മാധവൻ  പറയുന്നത്  പോലെ  താനും  ഒരു കള്ളനാണ്.  ഈ  ചിറ്റാരിക്കടവിന്റെ കള്ളൻ.  പക്ഷെ  താൻ കക്കുന്നതൊക്കെ ഈ  ഗ്രാമാതിർത്തി  കടന്ന് പോയിട്ടുണ്ട്.  പക്ഷെ  വലിയ  വലിയ  കളവുകളോ, കൊലപാതകങ്ങളോ, ആളുകലുടെ തലക്കടിക്കലോ  ഒന്നും ഇതുവരെ …

Read More

കുറെ കൊല്ലം മുൻപാ… എന്ന് വെച്ചാൽ വീടിനു ചുറ്റും മതിൽ കേട്ടുന്നതിന് മുൻപ്, കോളേജ് കാലം…   അയ്യോ…   രാവിലെ അടുത്ത വീട്ടിൽ പടക്കം പൊട്ടണ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞെട്ടി ഉണർന്നത്…   ഓഹ് ഇന്ന് വിഷുവാണല്ലേ…   ഡാ… എണീറ്റെങ്കിൽ. കണി കാണാൻ വാ… അമ്മയാണ്.   എണീറ്റ് കണി കണ്ടെന്നു വരുത്തി. ആകെ എന്തോ പോലെ, ഇന്നലെ വിഷു ആഘോഷിക്കാൻ കുടിച്ചത് പക വീട്ടുകയാണ്. കെട്ട് വിട്ടിട്ടില്ല. ലിവർ ലേശം മന്ദഗതിയിലാണെന്ന് തോനുന്നു പ്രവർത്തനം. അതെങ്ങിന്യ, ലിവർ ആണെങ്കിലും അടിമയൊന്നും അല്ലല്ലോ ഫ്രീയായി ഇമ്മാതിരി ഓവർടൈം പണി ചെയ്യാൻ. അപ്പോളാണ് മൂത്ര ശങ്ക തോന്നിയത്…   എണീറ്റ് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി…   അയൽക്കാർ പടക്കം പൊട്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞെന്നാണ് തോന്നണത്…   വേലിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കണ്ണടച്ച് നിന്ന് ആ സുരലോക ജലധാര തുറന്നു വിട്ടു. പടക്കം പൊട്ടിയ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഓടിയോളിച്ച ഉറക്കം തണുത്ത കാറ്റ് കൊണ്ടപ്പോൾ തിരിച്ചു…

Read More

രാവിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി സ്കൂട്ടറിൽ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി അവിടെ നിന്നും ആദ്യത്തെ ട്രെയിനിൽ കയറി നഗരത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം അവിടെ നിന്നും ജോലിസ്ഥലത്തേക്കുള്ള ബസ് പിടിക്കണം. എന്നാലേ സമയത്തിന് ഓഫീസിൽ എത്താൻ പറ്റു. ജോലിക്ക് കയറി ആദ്യ കാലത്തൊക്കെ ഇതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അതൊരു ശീലമായി. കിടക്കയിൽ പാതി നിറുത്തിയ ഉറക്കം പിന്നെ ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ മുഴുമിപ്പിക്കും. അതാണ് പതിവ് ക്ഷേത്ര നഗരിയിൽ നിന്നും അതി രാവിലെ പുറപ്പെടുന്ന ആ ട്രെയിനിൽ വലിയ തിരക്കുണ്ടാകുകയില്ല. തലേന്ന് വന്നു താമസിച്ചു ക്ഷേത്ര ദർശനം കഴിഞ്ഞു പോകുന്ന കുറച്ചു പേരെ ഉണ്ടാകു, പിന്നെ ആ നാട്ടുകാരായ കുറച്ചു സ്ഥിരം യാത്രക്കാരും. അതുകൊണ്ട് കിടന്നുറങ്ങാൻ ഇഷ്ടം പോലെ സീറ്റ്‌ ഉണ്ടാകും. നഗരത്തിൽ എത്തിയാലേ പിന്നെ തിരക്കാകു, അന്നും പതിവ് പോലെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി ട്രെയിനിൽ കയറി ഒരു ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റിൽ കയറി കിടന്നു. ഇന്നലെ കിടക്കാൻ വൈകി. കുറച്ചകലെയുള്ള ആശുപത്രിയിൽ…

Read More

രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണി കഴിഞ്ഞു.  ഇനി റെയിൽവേ സ്റ്റേറ്റിനിലേക്ക് പോയിട്ട് കാര്യമില്ല.  പതിനൊന്നരക്കായിരുന്നു ട്രെയിൻ. അതിപ്പോൾ അടുത്ത സ്റ്റേഷൻ കടന്നീട്ടുണ്ടാകും.  അടുത്ത വണ്ടിക്ക് പോയിട്ടും കാര്യമില്ല. നാളെ രാവിലെ പത്ത് മണിക്കാണ് ഇന്റർവ്യൂ.  എങ്ങിനെ നോക്കിയാലും എത്താൻ പറ്റില്ല.  പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു ഈ ഇന്റർവ്യുയിൽ, പക്ഷെ ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യല്ലല്ലോ. സമയത്തിന് വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതാണ്.   ബസ്സിൽ ടൗണിൽ എത്തി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഓട്ടോയും കിട്ടി.  കഷ്ടകാലം അല്ലാതെന്തു പറയാൻ. താൻ കയറിയ ഓട്ടോ ഒരാളുടെ മേൽ മുട്ടി.  കുറ്റം ഓട്ടോക്കാരന്റെ അല്ല.  എങ്കിലും എന്താണ് ഉണ്ടായത് എന്ന് നോക്കാൻ താൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ വണ്ടിയെടുത്ത് പോയി.  അപകടം പറ്റിയ ആളെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചു.  കാര്യമായി ഒന്നും പറ്റിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തിനധികം പറയുന്നു, തന്റെ വണ്ടി മിസ്സായി. ഇനി തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു നടക്കാം.  അല്ലാതെ ഇവിടെ മുട്ടി തിരിഞ്ഞു നിന്നീട്ട് കാര്യമില്ല്യ. ഓട്ടോ വിളിച്ചു പോകാമെന്നു വെച്ചാൽ ഈ സമയം ആയത് കൊണ്ട് ഇരട്ടി കാശ്…

Read More

നാളെയാണ് നജീബിന്റെ കഥ പറയുന്ന ആടുജീവിതം റിലീസ് ആകുന്നത്. രണ്ടായിരത്തി പന്ത്രണ്ടിൽ ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതം എന്ന നോവൽ വായിച്ചപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിൽ തറച്ചതാണ് നജീബിന്റെ ജീവിതം. അറബിനാട്ടിലെ ബ്രോസ്റ്റഡിനേക്കാളും സ്വാദ് വീട്ടിലെ ചമ്മന്തിക്കും കഞ്ഞിക്കും ഉണ്ടെന്നും അവിടത്തെ എയർ കണ്ടിഷൻണ്ട് മുറിയിലെ ഉറക്കത്തിനേക്കാളും സുഖം സ്വന്തം വീട്ടിലെ ബ്ലാക്ക് ഒക്സൈഡ് ഇട്ട് മിനുക്കിയ നിലത്തെ ഉറക്കത്തിനും ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കി രണ്ടായിരത്തി ഏഴിൽ, എട്ടു വർഷത്തെ പ്രവാസജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ച് തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് പോന്നതാണ്. കഥ നടക്കുന്ന ഭൂമിക പണ്ട് പ്രവാസ ജീവിതം നയിച്ച സൗദി അറേബ്യ ആയത് കൊണ്ടാകും പെട്ടന്ന് നോവൽ മനസ്സിൽ കയറി പറ്റിയത്. നജീബിന്റെ പോലെയുള്ള ജീവിതമൊന്നും ആയിരുന്നില്ല എന്റെ അവിടത്തെ ജീവിതം. പക്ഷെ ഏതാണ്ട് അതുപോലുള്ള ജീവിതങ്ങൾ അവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. സ്പോൺസറുടെ ക്രൂരതകൾ സഹിക്കവയ്യാതെ അയാളുടെ അടുത്ത് നിന്ന് ചാടി പോന്ന് അനധികൃത താമസക്കാരായി ഒളിച്ചു ജോലിചെയ്ത് ജീവിക്കുന്നവർ. പാസ്സ്പോർട്ട് സ്പോൺസറുടെ കൈയിൽ പെട്ടു പോയതുകാരണം നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു…

Read More

സ്വന്തം മക്കളുടെ കാര്യം  വരുമ്പോൾ ഏതൊരമ്മയും  സ്വാർഥയാകും.  ആദർശം  ഒക്കെ ഒരു അമ്മക്ക് സ്വന്തം മക്കൾക്കാൾ വളരെ വളരെ  താഴെയാണ്.  ഞാനും ഒരമ്മയാണ്,  എൻ്റെ മകന്റെ  നല്ലതേ  ഞാൻ  ആഗ്രഹിച്ചുള്ളൂ.   അതുകൊണ്ട് ചെയ്തതിലും  പ്രവർത്തിച്ചതിലും  എനിക്ക് കുറ്റബോധം  തോന്നുന്നില്ല. അതിന് കൊടുക്കേണ്ടി വന്ന വിലയാണ്  ഈ  വൈധവ്യം.  പതിനാല്  വർഷമാകാൻ  പോകുന്നു   വിധവയുടെ  വെള്ള വസ്ത്രം  അണിയാൻ  തുടങ്ങിയിട്ട്.  പക്ഷെ  അതിനേക്കാൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത്, ഞാൻ  ആർക്ക് വേണ്ടിയാണോ ഇതൊക്കെ ചെയ്തത്, അവന് എന്നോടുള്ള സമീപനമാണ്.  ആ സംഭവത്തിന്‌   ശേഷം  അവൻ  ഇതുവരെ  എന്നെ അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചിട്ടില്ല.  ഞാൻ  ചെയ്തതൊക്കെ  അവന് വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു  എന്ന്   പോലും അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.  എല്ലാരാലും വെറുക്കപ്പെട്ട് ഈ  അന്തപുരത്തിൽ  മരണവും  കാത്ത് ജീവിതം  കഴിച്ചുകൂട്ടുകയാണ്  ആണ് കേകേയ  രാജൻ  അശ്വപതിയുടെ  പ്രിയ പുത്രിയും, ഏഴാങ്ങളമാരുടെ ഒരേയൊരു പെങ്ങളും, അയോദ്ധ്യാ രാജനായിരുന്ന  ദശരഥന്റെ  പത്നിയുമായ ഈ  കൈകേയി. ഏഴാങ്ങളമാർക്കൊപ്പം അച്ഛൻ എന്നെയും ആയുധഭ്യാസങ്ങൾ…

Read More