നീണ്ട ഒമ്പത് വർഷങ്ങൾ… അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ മറ്റൊരാളുടെയും അയാളുടെ കുടുംബത്തിന്റെയും ആഗ്രഹങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ട് ഇന്നേക്ക് ഒമ്പത് വർഷങ്ങൾ. പുലർച്ചെ കണ്ണുതുറക്കുന്നതു മുതൽ രാത്രി കിടക്കുന്നതു വരെ ഒരു യന്ത്രം പോലെ…
പ്രചോദനം
കുറിക്കുക്കൊള്ളുന്ന മറുപടികൾ പറയുവാൻ അവസരം ലഭിച്ചിട്ടും നിശ്ശബ്ദത സൂക്ഷിക്കുമ്പോഴാണ് മൗനം വാചാലമാകുന്നത്, മൗനമാണ് ബലമുള്ള ഊന്നുവടി, സ്വയം വീഴാതിരിക്കുവാനും മറ്റുള്ളവരെ…
മറക്കരുതാത്ത ചിലത് മറന്നുപോകുമ്പോൾ ബന്ധങ്ങളിൽ വിള്ളൽ വീഴും, ഓർക്കരുതാത്ത ചിലത് ഓർത്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മളുടെ ജീവിതപാതയിലും വിള്ളൽ വീഴും, പക്ഷേ പൊറുക്കേണ്ട…
ജീവിതത്തിൽ തിരിച്ചുപിടിക്കുവാൻ ആവാത്തവിധം ആർക്കും ഒന്നും കളഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല, കൂട്ടികെട്ടുവാൻ ആവാത്തവിധം ഒന്നും മുറിഞ്ഞുപോയിട്ടുമില്ല, ശ്രമിച്ചാൽ കിട്ടാത്തതായിട്ട് ഒന്നുമില്ല എന്ന കാര്യം…
തുടക്കത്തിൽ നിസ്സാരമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ചെറിയ പിണക്കങ്ങളിൽ നിന്നായിരിക്കും പല ബന്ധങ്ങളും എന്നെന്നേക്കുമായി മുറിഞ്ഞുപോകുന്നത്, ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഏത് പിണക്കങ്ങളായാലും…
സ്നേഹം അത് മനസ്സിലാക്കുന്നവരോട് കാട്ടണം, കരുണ അത് ദയ ഉള്ളവരോടാകണം, സഹായം അത് അർഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടിയുമാകണം. ജീവിതത്തിൽ നല്ലത് ചെയ്യുക…
വ്യക്തികൾ തമ്മിലുള്ള പിണക്കം ഒരിക്കലും നീട്ടരുത്, ശ്വാസം എത്രനേരം ഉണ്ടാകും എന്ന് പറയുവാൻ പറ്റില്ല, പറയുവാനുള്ളതും ചോദിക്കുവാനുള്ളതും പറഞ്ഞും ചോദിച്ചും…
