Author: Joyce Varghese

അറബിക്കടലിനു സമാന്തരമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പർവ്വത നിരയാണ്‌ പശ്ചിമഘട്ടം. സഹ്യാദ്രി, സഹ്യപർവ്വതം എന്നിങ്ങനെയും പേരുകളുണ്ട്. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ 1343 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള കൊടുമുടിയാണ് കുടജാദ്രി. കർണ്ണാടകയിലെ അംബാവനത്തിലാണ് കുടജാദ്രി മലനിരകൾ. കുടജ/കുടകപ്പാല/ ഗിരിമല്ലിക, ഈ കുന്നുകളിൽ കാണുന്ന വെളുത്ത പൂക്കളാണ്. അദ്രി/ആദ്രി എന്ന പദത്തിന് സംസ്കൃതത്തിൽ പർവ്വതം, കുന്ന് എന്നർത്ഥമാണ്. കുടജ, അദ്രി എന്ന പദങ്ങൾ ചേർന്നാണ് കുടജാദ്രി എന്ന പേര് ഈ മലനിരകൾക്ക് ലഭിച്ചത്. ആകാശം മുട്ടുന്ന കുന്നുകളും വൻമരങ്ങളും വള്ളിച്ചെടികളും കോടമഞ്ഞിന്റെ കുളിരും നിറയുന്ന കാനനഭംഗി കുടജാദ്രിയിലേക്ക് സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നു. ധാരാളം ഇരുമ്പയിര് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതിനാൽ ചുവന്ന നിറമുള്ള മണ്ണിന് കാന്തികഗുണം കൂടുതലാണ്. വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റുമൂലം മലമുകളിൽ ഉയരം കൂടിയ മരങ്ങളില്ല. ഉയരം കുറഞ്ഞ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ചോലവനങ്ങളും പച്ചപുതപ്പ് നിവർത്തിയിടുന്ന പുൽമേടുകളുമാണ്. ചോലവനങ്ങൾ, മഴവെള്ളം സംഭരിക്കുകയും അല്പാല്പമായി താഴേക്ക് ഒഴുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രകൃതിദത്തമായ സ്പോഞ്ചുകളാണ് . പശ്ചിമഘട്ടം ഉൾപ്പെട്ട ജൈവമേഖല മഹാവൈവിധ്യപ്രദേശമാണ് (Bio-diversity Hotspot). അത്യപൂർവ്വ സസ്യജന്തുവർഗ്ഗങ്ങളുെടെ ആവാസമേഖലയാണിത്. അതിനാൽ…

അപൂർണമായ കാഴ്ചയുടെ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും ഇള വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. കാർ പാതയോരത്ത് അരികുചേർത്ത് ഒതുക്കി നിർത്തി. പിറകിൽ, അലറി കരയുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ ഹോൺ മുഴക്കവും ഹുങ്കാരവും അവൾ അവഗണിച്ചു. അതെ, അത് ആ സ്ത്രീ തന്നെയാണ്, റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ കണ്ട രൂപം, ഒരാവൃത്തി കൂടി സ്ഫുടം ചെയ്ത് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ആശുപത്രിയിൽ, നീളൻ ഇടനാഴിയുടെ കൈവരിയിൽ പിടിച്ച് പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ നോക്കി നിന്നിരുന്ന സ്ത്രീ. അലസമായി ധരിച്ച ദുപ്പട്ട തോളിൽ നിന്നും ഊർന്നിറങ്ങി തറയിൽ ഉരുമി കിടന്നിരുന്നത് കണ്ടാണ് അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. കണ്ണുകൾ തമ്മിലുടക്കിയപ്പോൾ, കൂസലില്ലാത്ത നോട്ടം പെട്ടെന്ന് മുനയൊടിഞ്ഞ് കാഴ്ചയിൽ നിന്നും മറയുവാൻ ബദ്ധപ്പെട്ടിരുന്ന സ്ത്രീ ഇവർ തന്നെയായിരുന്നില്ലെ? അവൾ ഒന്നുകൂടി വാഹനത്തിലെ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. ആ സ്ത്രീക്ക് തന്റെ മുഖസാമ്യമുണ്ടോയെന്ന് ചോദ്യം, നേർത്ത വലയിൽ കിടന്നു പിടയുന്ന ചെറുപ്രാണി പോലെ, പ്രാണവേദനയിൽ മലർന്ന് കാലുകൾ ഇളക്കി അവളെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഉറക്കം പിണങ്ങിയ രാത്രികൾ, അവളുടെ വീർത്ത…

ബെത്‌ലഹേം കുടുംബ യൂണിറ്റ് -2 (നർമ്മഭാവന) …………………………………… ഒന്നാം ഭാഗം കഥാസംഗ്രഹം: കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ആഷ്ലിയും കുടുംബവും ജസ്റ്റിന്റെ അയൽക്കാരായി എത്തുന്നു. നാട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളുമായി നല്ല സൗഹൃദമുള്ള ജസ്റ്റിൻ സ്വന്തം ബിസിനസുമായി കഴിയുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ കാമുകിയെ നഷ്ടപ്പെട്ട ജസ്റ്റിൻ, ഇനിയൊരു വിവാഹം വേണ്ടെന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലാണ്. ജസ്റ്റിന്റെ സംഗീതത്തിലുള്ള താൽപര്യവും കരുതലും സൗഹൃദയത്വവും ധൈര്യവും ആഷ്ലിയെ അയാളിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു. അവർ തമ്മിലുള്ള പ്രായവ്യത്യാസം പ്രശ്നമാകുന്നു. ഏറെ ശ്രമിച്ചിട്ടും പരസ്പരം മറക്കാനും നഷ്ടപ്പെടാനും സാധിക്കാതെ അവരുടെ പ്രണയം സഫലമാകുന്നു. ഒന്നാം ഭാഗം വിജയിപ്പിച്ച ഹ്യൂമർ ടോൺ രണ്ടാം ഭാഗത്തിന്റെ എഴുത്തിലും പരീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ബെത്‌ലഹേം കുടുംബ യൂണിറ്റ് – രണ്ടാം ഭാഗം. ………………………………….. ജസ്റ്റിനും ആഷ്ലിയും നെടുമ്പാശ്ശേരി എയർപോർട്ടിൽ യാത്രക്ക് ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്. ട്രോളിയിൽ നിന്നും തെന്നിവീഴുന്ന ഭീമൻ പെട്ടികൾ അടക്കിവെയ്ക്കുന്നതിനിടയിലും നെഞ്ചിലെ സങ്കടം, ഒതുക്കുവാൻ പാടുപ്പെടുന്ന ജസ്റ്റിൻ. അയാൾക്ക് അങ്കമാലിയെ പിരിഞ്ഞു പോകാൻ വയ്യ. ആ ദേശം ജസ്റ്റിന്റെ ആത്മാവിൽ വരച്ചു…

അയാൾ ഓഫീസിൽ എത്തുമ്പോൾ, ചിന്താമണിയും ഷബാസും പൊടി തുടച്ചു, വൃത്തിയാക്കി തീരുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ജോലിക്കിടയിലുള്ള അവരുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരവും ചിരിയും ഉരുളിന്റെ അലകൾ കണക്ക് അയാളുടെ ചെവിയിലെത്തി. പക്ഷെ അയാൾ യാതൊന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല. “ദാ… ഏലിയറ്റ് സാറെത്തിയല്ലോ, വേഗം തീർത്തോ”, കൈയിലെ ഡസ്സ്റ്റർ ഷബാസ് ആഞ്ഞുവീശി. ഇയാൾക്ക് മറ്റെല്ലാവരുടേയും പോലെ കുറച്ചു വൈകി ഓഫീസിൽ വന്നാൽ പോരെന്ന്, ചിന്താമണി അടക്കം പറഞ്ഞു. അയാളൊരു അരവട്ടനാണെന്ന് ഞാനെത്ര പ്രാവശ്യം നിന്നോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഷബാസ് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ശരിയാണ്, സർക്കാർ ഓഫീസിൽ പത്തുപതിനഞ്ചു മിനിറ്റു നേരത്തെ എത്തുകയും കൃത്യമായി ജോലി ചെയ്യുകയും ആരുടെ വ്യക്തിജീവിതത്തിലും താൽപര്യം കാണിക്കാതെയും അഭിപ്രായം പറയാതെയും കഴിഞ്ഞു പോകുന്ന അയാൾ വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു. എങ്കിലും, ചോദിക്കുമ്പോൾ മടിയില്ലാതെ പണം കടം കൊടുക്കുകയും ഒരിക്കലും തിരിച്ചു ചോദിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഓഫീസറെ ചിന്താമണിക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അയാൾ, പലരുടെ ഓർമ്മകളിലും വ്യത്യസ്തനായി അടയാളപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. അയാളുടെ പേര് സ്കൂൾ പ്രവേശനത്തിന് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ക്ലാർക്കും പിന്നെ ക്ലാസ്…

നീലാഞ്ജന സിറ്റൗട്ടിൽ കയറിയപ്പോൾ തന്നെ അകത്തു നിന്നു മകന്റെ മകൾ നക്ഷത്രയുടെ ചിരി ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ‘ഓ… ശ്രീകാന്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ടു്’, അവർ നിശ്വസിച്ചു. വീടിനു മുന്നിലെ നെയിം ബോർഡിൽ അല്പനേരം എന്നും അവളുടെ കണ്ണുകൾ തങ്ങി നിൽക്കും. ഓർമ്മകൾ അവരെ പിറകിലേക്ക് കൈപ്പിടിച്ചു വലിക്കും. എന്നത്തേയും പോലെ രോഗികളുടെ നീണ്ട ക്യൂ അവളെ തളർത്തിയിരുന്നു. നീണ്ട ഔദ്യോഗികജീവിതം നാളെ അവസാനിക്കുകയാണ്. എന്താണ് ഇപ്പോൾ എന്നെ ഭരിക്കുന്ന വികാരം? അവർ തന്നോടു തന്നെ ചോദിച്ചു.. ആത്മസംതൃപ്തി, സഹാനുഭൂതി, പകരം വീട്ടലിന്റെ സുഖം എന്തായിരുന്നു? തിരക്കില്ലാതെ സ്വസ്ഥമായി ജോലി ചെയ്യാൻ ഒരു പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയിലേക്ക് മാറിക്കൂടെയെന്ന് ചോദിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരോടു് അവൾ മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ മാത്രം ഒതുക്കും. ‘ഞാനും സർക്കാർ ആശുപത്രിയുടെ വരാന്തയിൽ കാത്തു നിന്നിരുന്ന പാവപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.’ വലിയ തറവാട്ടുപ്പേര് വാലായി പേരിനൊപ്പം കൂടിയിരുന്നുവെങ്കിലും ആ കൂട്ടുകുടുംബത്തിൽ വേലക്കാരിയുടെ അന്തസ് പോലുമില്ലാതെ ജീവിച്ച ഒരമ്മയും മകളും. സ്വന്തം സുഖം മാത്രം തിരഞ്ഞ ധൂർത്തനായ…

രാത്രിയിലും ഉറങ്ങാത്ത തുറമുഖ നഗരത്തിൽ, ശബ്ദങ്ങളെല്ലാം സാവാധാനം ഒടുങ്ങി. നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്ന കപ്പലിലെ ഭീമൻ ക്രെയിനുകളും തൂങ്ങിയാടുന്ന ചങ്ങലകളും ഊഴം കാത്തുകിടക്കുന്ന ബോട്ടുകളും ഇരുട്ടിലും കെട്ടുപോകാത്ത വെള്ള പരപ്പിന്റെ തിളക്കത്തിൽ നിഴൽ വിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിരസമായ സമയം തള്ളിനീക്കുമ്പോൾ, താൻ ചെയ്യുന്ന കൃത്യത്തിലെ പാപബോധം വേട്ടയാടുമ്പോൾ, സ്വയം കഴുകിയുണക്കാൻ അയാൾ ചക്രവാളചെരിവിലേക്ക് ഉൾക്കണ്ണിലൂടെ നോക്കി സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അയാൾ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ഉടുവസ്ത്രത്തിലെ പൂഴി തട്ടിക്കുടഞ്ഞു. ബാക്ക് പാക്കിൽ കൈ പരതി. ജോലിക്കാവശ്യമായവ കൈയ്യിലുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. നേരംകെട്ട നേരത്തിറങ്ങുന്ന തന്നെ പട്രോൾ പോലീസ് തടഞ്ഞു നിർത്തിയാൽ പറയാനുള്ള കള്ളവും അവരുടെ മുന്നിൽ എടുത്തു കാണിക്കുവാനുള്ള പേപ്പറുകളും കുറെ നാളായി ബാക്ക് പാക്കിലുണ്ട്. അയാൾ അഭ്യസ്തവിദ്യനായ കള്ളനായിരുന്നതിനാൽ, എടുത്തുപയോഗിക്കാൻ ഉപചാരപദങ്ങളും നാക്കിൽ ഒട്ടിനിൽക്കുന്നുമുണ്ട്. കെട്ടിലും മട്ടിലും തൊഴിലന്വേഷിയായതിനാൽ അയാളെ ഇതുവരെ ആരും സംശയിച്ചിട്ടില്ല. ഒരാഴ്ചയായി നിരീക്ഷണം നടത്തിയിട്ടെ അയാൾ പണിക്കിറങ്ങാറുള്ളൂ. കൃത്യതയും ആസൂത്രണവും അയാളുടെ ഉദ്യമങ്ങളിൽ ഒന്നുപോലും പാളിയിട്ടില്ല. ആ ആത്മവിശ്വാസത്തിലാണ് ഒററപ്പെട്ട വീട്…

കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുടെ പിറന്നാളിനൊപ്പം ആശംസകൾ നേരുന്നു, ഈ കൂട്ടായ്മയോടൊപ്പം വളർന്ന സൗഹൃദങ്ങൾക്കും ! പ്രായം, സ്ത്രീ, പുരുഷൻ, ജോലി, വിദ്യാഭ്യാസം ഇതിനൊന്നും ഒരു പ്രത്യേകതയും നൽകാതെ നല്ല എഴുത്തിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പറ്റം സാധാരാണ മനുഷ്യർ. വിശ്വാസികളോ അല്ലാത്തവരോ എന്നതിലല്ല പ്രാധാന്യം, തിരിച്ച് മാനുഷികമൂല്യങ്ങളിലാണെന്ന് കരുതുന്നവർ. ജാതിമതരാഷ്ട്രീയ ചിന്തകൾക്ക് അതീതമായി മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ സന്തോഷവും സങ്കടവും ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന വികാരസാന്ദ്രമായ എഴുത്തുകൾ കുറിച്ചിടുന്ന ഒരിടം. ഇനിയും വളർന്ന്, ഭാവനയുടെയും ആനുകാലിക സംഭവങ്ങളുടെയും നിങ്ങളുടെ മനസ്സുത്തുറക്കലുകൾക്ക് ജാലകമാകുവാൻ കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾക്ക് സാധിക്കട്ടെ ! ആശംസകൾ!

ഹോമർ രചിച്ച Odyssey യും Iliad ഉം ഗ്രീക്ക് സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ഇതിഹാസങ്ങളാണ്. BC- 7 അല്ലെങ്കിൽ BC – 8 ൽ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. ഇന്നും ഈ കൃതികൾ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ആ കൃതികളുടെ മഹത്വം ലോകം അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നതിന് തെളിവാണ്. ഒഡീസിയും ഇലിയഡും 24 പുസ്തകങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. Ithaca യിലെ ഹീറോ, ഒഡീസിയസ്  (Odysseus) എന്ന രാജാവിന്റെ കഥയാണ് ഒഡീസി. ധാരാളം ഉപകഥകളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ഈ epic കളോടു ചേർന്നിട്ടുണ്ട്. Odyssey movie. year 2026 Christopher Nolan, director. Matt Damon, Anna Hathaway, Lupita Nyongo, Charlize Theron, Zendaya, Tom Holland ഇവരാണ് പ്രധാന അഭിനേതക്കാൾ. Himesh Patel, Eurylochus, എന്ന കഥാപാത്രം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. Trojan war നു ശേഷം Odysseus, Ithaca യിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്ന സാഹസിക യാത്രയും യാത്രയിൽ നേരിടുന്ന ആപത്തുകളും വിവരിക്കുന്നു. ഇരുപത് വർഷമായി അയാളെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഭാര്യ…

ദേവദാരു, Tree of God. ……………………………. ‘ദേവദാരു പൂത്തു, എൻ മനസ്സിൻ താഴ്വരയിൽ. നിതാന്തമാം തെളിമാനം, പൂത്ത നിശീഥിനിയിൽ.’ ചുനക്കര രാമൻകുട്ടി എന്ന പ്രതിഭയുടെ തൂലികയിൽ പിറന്ന് മധുരമുള്ള ആലാപനത്തോടെ മനസ്സിൽ ചേക്കേറിയ പ്രിയഗാനം. ആ പാട്ടിനോടൊപ്പം ‘ദേവദാരു’ എന്ന പേരും എനിക്ക് ഒരു mystical feeling (ആത്മീയാനുഭൂതി) ആയിരുന്നു. ചുറ്റും കാണുന്നതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ആത്മാവിനെ തൊടുന്ന spiritual ഉണർവു നൽകുന്ന പദം. സംസ്കൃതത്തിൽ ദേവ, ദൈവം എന്ന അർത്ഥത്തിലും ദാരു, മരം എന്ന അർത്ഥത്തിലും പ്രയോഗിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ മരമാകുന്ന ദേവദാരു. ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയനാമം Cedrus deodara എന്നാണ്. ഹിമാലയത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തുള്ള മലഞ്ചെരിവുകളിലും കാടുകളിലും ദേവദാരു മരങ്ങൾ ധാരാളമായി വളരുന്നു. അതിശൈത്യവും മഞ്ഞുവീഴ്ചയുമുള്ള എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും കണ്ടുവരുന്ന ഒറ്റത്തടി മരങ്ങളാണിവ. സീഡർ (Cedar) മരങ്ങൾ എന്ന് അമേരിക്കയിലും യൂറോപ്പിലും അറിയപ്പെടുന്ന ഇവയുടെ ഇലകൾ സൂചി പോലെ നേർത്തതും കൂർത്തതുമാണ്. ‘സൂച്യാകാരം’ എന്നിവ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പൈൻ മരങ്ങളുടെ…

ഈയിടെ വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളിൽ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത്, ആർ. രാജശ്രീ എഴുതിയ ‘കല്യാണിയെന്നും ദാക്ഷായണിയെന്നും പേരായ രണ്ടു സ്ത്രീകളുടെ കത ‘ എന്ന നോവലാണ്. കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഒരു കുഗ്രാമത്തിൽ അമ്പതു വർഷം മുമ്പ് ജീവിച്ച രണ്ടു സ്ത്രീകളും അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളുടെയും പുരഷന്മാരുടെയും സങ്കീർണമായ ജീവിത സന്ധികൾ പ്രതിപാദിക്കുന്ന എഴുത്ത്. വടക്കൻ കേരളത്തിന്റെ തനതായ ഭാഷാശൈലികൾ തീർത്തും പുതിയൊരു അറിവായിരുന്നു. ‘ബ’, എന്നക്ഷരം എവിടേയും കേറി വന്ന് ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു നിന്നു. ‘ബ്തുങ്ങ്വ, ബാശി, ബെണ്ണക്കടലാസ്, ബെള്ളം ക്ലാഞ്ചുക ‘, ഉയി, തുക്കിച്ചി, ചൊക്കൻ, കീഞ്ഞ് പാഞ്ഞ്, ചെപ്പിയാട്ടുക തുടങ്ങിയ വാക്കുകൾ രസം പിടിച്ചും അർത്ഥം ഊഹിച്ചെടുത്തും തെല്ലും മടുപ്പില്ലാതെ മുന്നോട്ടു കുതിച്ച വായന. ദേശവും നാട്ടുമൊഴികളും ദേശത്തിന്റെ സ്വന്തമാകുന്ന മിത്തുകളും വിശ്വാസങ്ങളും ഭക്ഷണവും ആചാരരീതികളും ദേശത്തിന്റെ നാഡീഞരമ്പുകളിലൂടെ ഒഴുകി, കഥാകഥനത്തിൽ, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വ്യാപാരങ്ങളിൽ ത്രസിക്കുന്നു. ഒരു ദേശത്തിന്റെ ഐഡിന്റിറ്റി തന്നെ അതിന്റെ ഭാഷയും ശീലുകളുമാണ്. പ്രസ്തുത സംസാരശൈലി പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരാൾക്ക്,…