Author: Nisha Pillai

സുരേഷ്, ഗ്രാമത്തിൽ എല്ലാവരും അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കോൺട്രാക്ടറായിരുന്നു. ഭാര്യ മായയും രണ്ട് കുട്ടികളും, നന്ദനയും നവനീതും. രണ്ട് പേരും പഠിക്കാൻ മിടുക്കരായിരുന്നു. സുരേഷ് വളരെ കർക്കശക്കാരനായ അച്ഛനായിരുന്നു. ഭാര്യയും കുട്ടികളും സുരേഷിനെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.  സുരേഷ് കുട്ടികളുടെ ഫീസ്, അവർക്ക് വേണ്ടുന്ന പഠനോപകരണങ്ങൾ, ആവശ്യമായ ഭക്ഷണം, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ എല്ലാം കൃത്യമായി ചെയ്തിരുന്നു.    പക്ഷേ കുട്ടികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ ഒരു പിറന്നാൽ സമ്മാനമോ, ഒരു ഐസ്ക്രീമോ ഒന്നും അയാൾ വാങ്ങി നൽകിയില്ല. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചൊരു ഔട്ടിംഗിന് പോകാൻ കുട്ടികൾ കൊതിച്ചു.    “കുട്ടികൾക്ക് നല്ല വിഷമമുണ്ട്, അവരെ പുറത്ത് കൊണ്ട് പോയി ഒരു സിനിമ കാണിക്കാത്തത് കൊണ്ട്. എത്ര നാളായി നമ്മൾ ഒന്നിച്ച് പുറത്ത് പോയിട്ട്. ”   “അതിലൊന്നും കാര്യമില്ല, അവർ വളർന്നു വരുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ മറക്കും. എൻ്റെ അച്ഛനും എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് വളർത്തിയത്. എനിക്ക് നല്ലൊരു അച്ഛനായാൽ മതി. അവരുടെ നല്ല ഭാവിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ഞാനെല്ലാം സമ്പാദിച്ചു…

ബ്ലാക്ക് ഡാലിയ ആദ്യഭാഗം   അടുത്ത ദിവസം ഡാനിയേലയെ കാണാനെത്തിയ റീത്ത സമ്മാനങ്ങൾ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.    “ഇതെവിടുന്നാ ഗബ്രിയേലെ ഇതൊക്കെ, നിനക്കെവിടുന്നാണ് ഇത്രയും പണം. പത്ത് ദിവസം ഇറച്ചി വെട്ടിയാൽ ഇത്രയും പണമൊക്കെ കിട്ടുമോ?”   “റീത്ത നീ ഇതാരോടും പറയണ്ട. ഇതൊക്കെ എനിക്ക് വാങ്ങി തന്നത് ജാൻസി ചേച്ചിയാണ്. പതിയെ ജോലി ചെയ്ത് കടം വീട്ടിയാൽ മതിയെന്നവർ പറഞ്ഞു. പൗലോ മാപ്ലയും സൈമൺ ചേട്ടനും അറിയാതെയാണ് ഇതൊക്കെ വാങ്ങി തന്നത്. ”   “ഞാൻ ഇതാരോടും പറയില്ല. എന്നാലും ജാൻസി ചേച്ചിക്കെന്താ നിന്നോടിത്ര സ്നേഹം. നിന്നെ ഇപ്പോഴല്ലേ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ”   “അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. തയ്യൽ ക്ലാസ്സിൽ പോയിട്ട് എന്നും കട വഴിയാണ് ചേച്ചി മടങ്ങി പോകുന്നത്. ഞാനാദ്യം ചേച്ചിയെ കാണുമ്പോൾ എംബ്രോയിഡറി ചെയ്ത തൂവെള്ള സാരിയാണ് ചേച്ചി ഉടുത്തിരുന്നത്, ഞാൻ കരുതി ഇറച്ചി കടയിലേക്ക് ഒരു മാലാഖ കയറി വരുവാണെന്ന്. എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമായി. എന്ത്…

പുലിമടയിലേക്കുള്ള അവസാന ബസ് എട്ടു മണിക്കാണ്. അത് വരാൻ ഇനിയും പത്ത് പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് ഉണ്ട്. പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വരാം. അങ്ങോട്ട് പോകാൻ അധികമാളുകൾ ഉണ്ടാകാറില്ല. എന്നാലും ഒരു നേർച്ച പോലെ മുടങ്ങാതെ പുലിമടയിലേക്കുള്ള ബസ്, രാത്രി എട്ടു മണിക്ക് കവലയിൽ എത്തും. ഒരു ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. അവർ പുലിമടനിവാസികൾ ആയിരുന്നില്ല. അവിടെയെത്തിയിട്ട് അവർ ബസുമായി അടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിൽ അമ്പല മുറ്റത്തു വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്യും. അവിടെയവർക്കു സുരക്ഷിതമായി ഉറങ്ങാം. പുലിയെയും പ്രേതങ്ങളെയും പേടിക്കണ്ട. എന്തൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായാലും അവർ പുലിമടയിൽ രാത്രി തങ്ങാറില്ല. ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലം,കൂടുതലും കുറ്റവാളികളും വരുത്തന്മാരും തങ്ങുന്ന സ്ഥലം. അജയൻ മീരയെയും കൂട്ടി കവലയിലെ അഷ്‌റഫിന്റെ ഹോട്ടലിലേക്ക് കടന്നു. നല്ല തിരക്ക്. അജയനെ കണ്ട അഷ്‌റഫ് കൗണ്ടറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു രണ്ട് സീറ്റ് ഒപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ” പെട്ടെന്ന് വേണം. പൊറോട്ടയും കോഴിക്കറിയും. ബസ് വരാറായി. ” “ദാ ഇപ്പോൾ എടുക്കാം.…

ബ്ലാക്ക് ഡാലിയ ആദ്യഭാഗം  കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൂട്ടിലാക്കിയിട്ട് ഡാനിയേല തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോൾ മലഞ്ചെരുവിലൂടെ ഗബ്രിയേൽ ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ കൈയും പിടിച്ചു വരുന്നു.    “ആരാ ഗബ്രിയേലെ ഇത്. ”   അവർ നടന്ന് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഡാനിയേല ചോദിച്ചു.    സ്കൂളിലെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കാത്തതിനാൽ ഡാനിയേലയ്ക്ക് പുറം ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ല. അവളുടെ ലോകം ഇത് വരെ മാമായിയും ഗബ്രിയേലും മാത്രമാണ്, പിന്നെ അകാലത്തിൽ മരിച്ച അപ്പൻ കണാരനും.    ഡാനിയേലയെ കണ്ടപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ കൈ വീശി കാണിച്ചു.    “ഡാനിയേല ഇത് റീത്ത. നിനക്ക് വേണ്ടി കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ തന്നത് ഈ റീത്തയുടെ അമ്മയാണ്. ”   റീത്ത ഡാനിയേലയുടെ കൈ പിടിച്ച് അടുക്കളയിൽ കയറി. ചെറുതായി അരിഞ്ഞ ആടിൻ്റെ കരൾ, റീത്ത എണ്ണയിൽ വറുത്തെടുത്തു. കപ്പ ചെറിയ കഷണങ്ങളാക്കി വേവിച്ച് എടുത്തു. ഡാനിയേലയും ഗബ്രിയേലും റീത്ത യുടെ വേഗതയാർന്ന കര ചലനങ്ങൾ നോക്കി നിന്നു.    ചെറുതായി അരിഞ്ഞ ചെറിയ…

ബ്ലാക്ക് ഡാലിയ ആദ്യഭാഗം  ഗബ്രിയേൽ കിളിവാതിലിലൂടെ നേരെ നോക്കി.  “അതേ, ചേട്ടായി, നിങ്ങളവളുടെ വായിൽ ചെന്ന് പെടണ്ട. അവളുടെ വാക്കുകളുടെ ചൂര് പോകാൻ ആറ്റിൽ പോയി ഏഴ് പ്രാവശ്യം മുങ്ങി കുളിക്കേണ്ടി വരും. ഓർത്തോ” “നിനക്കെന്താ അവളോട് ഒരിത്. ” “എനിക്കൊരിതും ഇല്ല. അവൾ മൂന്നാമത്തെ കാമുകനെ കാത്താണ് ആ സർവ്വേക്കല്ലിൽ ഇരിക്കുന്നത്. ” സൈമൺ വീണ്ടും റീത്തയെ നോക്കി. റീത്ത ലാസ്യഭാവത്തിൽ റോഡിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ട് ഇരിക്കുകയാണ്. കണങ്കാൽ വരെയെത്തുന്ന വെളുത്ത ഞൊറിയുള്ള പാവാടയും ചുവപ്പിൽ കറുത്ത പൂമ്പാറ്റകൾ ഉള്ള ക്രോപ്പ് ടോപ്പുമാണ് അവളുടെ വേഷം. കറുത്തിരുണ്ട ചുരുണ്ട മുടിയിഴകൾ കാറ്റത്ത് പാറി കളിക്കുന്നു.  ദൂരെ നിന്നും പാഞ്ഞ് വരുന്ന ഒരു ബൈക്കിൽ ചെമ്പൻ മുടിയും, നീല കൂളിംഗ് ഗ്ലാസും വച്ച് ഒരുത്തൻ ഇരിക്കുന്നു. ഒരു ചെവിയിൽ നീളൻ വെള്ളി കമ്മൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്നു. അവൻ ബൈക്ക് റീത്തയുടെ അരികിൽ നിർത്തി, നാലുപാടും നോക്കി. ഇട്ടിരുന്ന ഓവർക്കോട്ട് ഊരി ബൈക്കിന് മുകളിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.…

ബ്ലാക്ക് ഡാലിയ ആദ്യഭാഗം  ഫ്രാൻസിസ്കയെ കാണാതായിട്ട് നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞു. മാമായിയോടൊപ്പം ഒരു മുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നതാണ് ഗബ്രിയേലും ഡാനിയേലയും. രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ മാമായിയെ കാണാനില്ല. ഉച്ചവരെ കാത്തിരുന്നു. വൈകുന്നേരം വരെ ഗബ്രിയേൽ അടുത്തുള്ള മലകളിലൊക്കെ തെരഞ്ഞു നടന്നു. മുട്ട് വേദന കാരണം കൂടുതൽ ദൂരം മാമായിക്ക് നടക്കാൻ സാധിക്കില്ലായെന്നറിയാം. പക്ഷേ മക്കൾക്ക് ഒരു സൂചന പോലും ബാക്കി വയ്ക്കാതെ ഫ്രാൻസിസ്ക അപ്രത്യക്ഷമായി.  രണ്ടാം ദിവസം പട്ടിണി ആയിരുന്നു. വിശന്നപ്പോൾ ഗബ്രിയേൽ അടുക്കളയിൽ കയറി. അവന് വിശന്നാൽ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും. ലേശം കറുത്ത പൂപ്പൽ കയറിയ ബ്രഡ് ഗബ്രിയേൽ കണ്ട് പിടിച്ചു. പകുത്ത് ഡാനിയേലയ്ക്ക് നൽകി. അവൾ കഴിച്ചില്ല, വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ച് വിശപ്പ് മാറ്റി. പൂപ്പൽ ഇളക്കി മാറ്റി അവളുടെ ഭാഗം കൂടി ഗബ്രിയേൽ കഴിച്ചു.  ഒന്നര മണിക്കൂർ സമയം കഴിഞ്ഞ് കാണും, വയറിനകത്തൊരു പെരുമ്പറ കൊട്ടി, നാലഞ്ച് പ്രാവശ്യം നടന്ന് കക്കൂസിൽ പോയി. പിന്നെ ഒന്നും ഓർമ്മയില്ല, ഇടയ്ക്ക്…

നെല്ലിക്കൽ തറവാടിൻ്റെ പടി കടന്ന് തുളസി ചെല്ലുമ്പോൾ വല്യമ്മായി മുറുക്കാൻ ചെല്ലം അടുത്ത് വച്ച്, ചാരു കസേരയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. വല്യകിടക്കുകയായിരുന്നു. വല്യമ്മാൻമ്മാൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം വല്യമ്മായി തറവാട്ട് കാരണവരെ പോലെയാണ്. വല്യമ്മായിയുടെ അഹമ്മതി വല്ലാതെ കൂടിയിട്ടുണ്ട്.  “അമ്മായി ഹരിയേട്ടൻ കോളേജിൽ നിന്നും വന്നില്ലേ, ഈ പോസ്റ്റ് ഒന്നേൽപ്പിക്കാൻ പോസ്റ്റ് മാൻ തന്ന് വിട്ടു, എന്തോ ഉദ്യോഗക്കാര്യമാണ്. ഞാൻ സ്കൂളീന്ന് വരുന്ന വഴി ഇങ്ങോട്ട് കയറി. ഹരിയേട്ടനെ കണ്ട് കുറെക്കാലമായി. ” “നീ അവിടെ വച്ചിട്ട് പൊയ്ക്കോ, ഞാനവന് കൊടുത്തേക്കണ്. ” “പിന്നെ എന്തുണ്ട് വിശേഷം, രേഖ ഇവിടില്ലേ. ” “ഈടെ ഒര് വിശേഷവുമില്ല, നീ പോയേന്ന്, എൻ്റെ ചെക്കനെ കണ്ണും കവിളും കാട്ടി വശീകരിക്കാതെ. ” നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ മറച്ച് തുളസി ഇറയത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. അവിടെ ഭിത്തിയിൽ മാലയിട്ട് നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന പിതൃക്കളുടെ ഛായാചിത്രങ്ങൾ തനിക്കൊപ്പം കരയുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് കണ്ണീർ തുടച്ച് കൊണ്ട്…

ചതുപ്പ് നിറഞ്ഞ വെള്ളക്കെട്ടിൽ തൻ്റെ കാലുകൾ പതിയുന്നതിനുസരിച്ച് കുളക്കോഴികൾ ഓടി മറയുന്നത് ഗബ്രിയേൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ ഈ കാഴ്ചകൾ ഗബ്രിയേലിനെ ത്രസിപ്പിച്ചിരുന്നു. കുളക്കോഴികളെ പിടിച്ച് ചാക്കിലാക്കി മാമായിയെ ഏൽപ്പിക്കുമായിരുന്നു. അത്താഴത്തിന് അപ്പത്തിനൊപ്പം മാമായിയുടെ സ്പെഷ്യൽ കുളക്കോഴിക്കറിയും, സ്ഥിരമായപ്പോൾ അതും മടുത്തു.    ഈ കാഴ്ചകൾ പതിവായപ്പോൾ എല്ലാത്തിനും ഒരു മടുപ്പുപോലെ. ജീവിതമിപ്പോൾ വരണ്ടുണങ്ങിയ ഉപ്പ് തടാകം പോലെയാണ്. കണ്ണെത്താദൂരം വിളറിയ ധവള വർണ്ണം മാത്രം. ജീവിതത്തിലെ വർണ്ണ കാഴ്ചകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പുതിയൊരു താവളം തേടാൻ സമയമായി.    വലിയ ചേമ്പിലകൾ നോക്കി പറിച്ചടുക്കി കുട്ടയിൽ വച്ചു. നൂറ് നൂറ്റമ്പതു കിലോ ഇറച്ചി മാത്രമേ വിൽക്കാൻ ബാക്കിയുള്ളൂ, ഇലകൾ ഇത് മതിയാകും. ഇനി ഇലകൾ വേണമെങ്കിൽ വീണ്ടും ഈ ചതുപ്പിൽ ഇറങ്ങേണ്ടി വരും. അവൻ വെള്ളത്തിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. മടന്തകൾ ധാരാളം ഉള്ള ഒരു സ്ഥലത്ത് അവൻ കാൽ ഉറപ്പിച്ച് നിന്നു. അമ്പതോളം ഇലകൾ കൂടി വെട്ടി അറുത്ത് അവൻ കുട്ടയിൽ…

വീടിൻ്റെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന്, പേയിംഗ് ഗസ്റ്റുകളായ ശ്രുതിയും ആനിയും പാർവ്വതിയും ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് വീട്ടുടമസ്ഥയായ മീര അടുക്കളയിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു.  “എൻ്റെ ശ്രുതി ചേച്ചി, നമ്മുടെ പുതിയ ജിം ട്രെയിനറെ ശ്രദ്ധിച്ചോ, അങ്ങേരുടെ ബോഡി, പിന്നെയാ ചിരി, എന്ത് രസമാണല്ലേ കാണാൻ. ” “എന്തുണ്ടായിട്ടെന്താ ആനി, അയാളുടെ ഒരു ജാഡ, പുള്ളി പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുഖത്ത് നോക്കില്ലല്ലോ. ” “എന്നാലും എനിക്കിഷ്ടമായി, ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് ഞാനയാളുടെ ആരാധികയായി മാറി. ” ആനി പറഞ്ഞു.  “എന്തൊരു പൊക്കമാണ്, മീശയില്ലാത്ത മുഖം, അതൊക്കെ എനിക്കും ഇഷ്ടമായി. ” അത് വരെ ഫോണിൽ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാർവ്വതി പറഞ്ഞു.  ” എനിക്കാളുടെ ആ നീല മറുകാണ് ഇഷ്ടമായത്. അവിടെ ഒരുമ്മ കൊടുക്കാൻ തോന്നി.” “മറുകോ, അതെവിടെ? ” ശ്രുതിയും ആനിയും ഒരുമിച്ച് ചോദിച്ചു.  “അങ്ങേരുടെ വയറിൻ്റെ വലത് ഭാഗത്ത്, കൈ ഉയർത്തിയപ്പോൾ കണ്ടതാണ്. എന്തൊരു ഭംഗിയാണ് അതിന്, നീല നിറത്തിൽ ഒരെണ്ണം. ” “നീ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ,…

  “നീ എന്താ പെണ്ണേ ഇന്ന് വൈകിയത്. നിനക്ക് മാനേജരുടെ വായിൽ നിന്നും തെറി കേൾക്കേണ്ടി വരും. ”   “എന്റെ സുധേച്ചി, വീട്ടിലെ സ്ഥിതി അറിയാല്ലോ. അമ്മ രാവിലെ വലിയ സെന്റിമെന്റ്സ്. അടുത്ത വീട്ടിലെ സന്തോഷേട്ടൻ ഭാര്യയ്ക്കും മക്കൾക്കും ഇന്നലെ ഓണക്കോടി വാങ്ങി. അത് കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. ഇന്നലെ മുഴുവൻ കരഞ്ഞു കിടന്നു, ഒന്നും കഴിച്ചതുമില്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടേം ബന്ധത്തിന്റെ ആഴം. ഒരു പോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല. ഉണർന്നപ്പോൾ വൈകി പോയി. അമ്മ ഇപ്പോഴും എണീറ്റിട്ടില്ല. ഞാനിങ്ങു പോന്നു. കരഞ്ഞും കൊണ്ട് കിടന്നാൽ വയറ്റിലേക്ക് ഒന്നും പോകില്ല. ”   “ഒന്നോർത്താൽ… അമ്മ ഭാഗ്യവതിയല്ലേ, മരിക്കുന്നത് വരെ അച്ഛൻ പൊന്ന് പോലെ നോക്കിയില്ലേ, ഇപ്പോൾ നീയും അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നു, നിൻ്റെ കഷ്ടപ്പാടുണ്ടോ അവരറിയുന്നു. ”   മേഘ്നയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് കണ്ട് സുധ നിർത്തി.    “എന്തൊരു അമ്മയാണവർ, സ്വന്തം കാര്യം മാത്രമേ അവർക്കുള്ളൂ. “…