എനിക്കൊരു ചെവി വേണം!! എന്റെ വാക്കുകൾ മുറിച്ചുകളയാതെ മുഴുവൻ കേൾക്കാൻ. വിധിയെഴുതാൻ തിടുക്കപ്പെടാതെ, എന്റെ നിശ്ശബ്ദതകളെപ്പോലും വായിച്ചെടുക്കാൻ. ഞാൻ തളരുമ്പോൾ പരിഹാരങ്ങളല്ല, സാന്നിധ്യം നീട്ടാൻ. കരയുമ്പോൾ “കരയരുത്”…
നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു സംശയം മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ.. ആരായിരുന്നു വേട്ടയാടപ്പെട്ടത്?…
ഞാൻ നടന്നകലുകയായിരുന്നു… എവിടേക്ക് എന്നറിയാതെ… എന്തിനെന്നറിയാതെ… ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യർ വഴികൾ തേടിയല്ല…
കവിത- “കുരുക്ക്” അറിയാതെ വീണൊരു കുരുക്കാണ് ജീവിതം, അഴിക്കുന്തോറും മുറുകുന്ന തന്ത്രം. കാണാത്ത നൂലുകളാൽ ബന്ധിതർ നമ്മൾ, കാണാമറയത്തിരുന്നാരോ വലിക്കുന്നു.…
ചുംബനം ആരംഭിക്കുന്നത് ഹൃദയത്തിൽ ആണത്രേ. ആ വളക്കൂറുള്ള മണ്ണിൽ അത് പടർന്ന് പന്തലിച്ച് ഒരു പൂമരമാകുന്നു. സ്നേഹമഴയിൽ അതിൽ പൂക്കൾ…
സ്നേഹത്തിൻ്റെ, വിശ്വാസത്തിൻ്റെ, പ്രണയത്തിൻ്റെ, പിണക്കത്തിൻ്റെ, അങ്ങനെ കാക്കത്തൊള്ളായിരം കഥകൾ പറയാനുണ്ടാകും ഓരോ ആലിംഗനങ്ങൾക്കും..
ഒരാളെയും അയാളുടെ നിറം വെച്ചോ വിദ്യാഭ്യാസം വെച്ചോ വിലയിരുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കരുത്, കാരണം ഓരോത്തരും വ്യത്യസ്തരാണ്, നമ്മൾക്ക് വിവരമുള്ള ഒരു കാര്യത്തിൽ…
“ഈയിടെയായി അവൾ എല്ലാം മറന്നു തുടങ്ങി.. പിരിഞ്ഞാലും സുഹൃത്തുക്കൾ ആയിരിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞതും വാക്ക് മേടിച്ചതും അവളാണ്. എന്നിട്ടും എൻ്റെ ഇത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ട…
മഴയുതിർത്ത നിനവിൽ തിരിതെളിഞ്ഞ കനവിൽ വെറുതെയുള്ളിലോരോ വരി കോർത്തിടുന്നതാരോ… നീ മറന്നു വച്ച ഞാനോ ഞാനോർത്തിടുന്ന നീയോ ആ വരികളൊന്നായ്…
