Author: Baahus

യാത്രകൾ എന്നും എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് അതെത്ര ചെറിയ ദൂരമാണെങ്കിലും ആ ഇഷ്ടമെന്നും യാത്രാ വിവരണങ്ങളോടുമുണ്ട്. ലേബർ ഇന്ത്യ ഞാൻ വാങ്ങിയിരുന്നത് തന്നെ ആദ്യത്തെ പേജിലെ സഞ്ചാരം വായിക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നു. എസ്. കെ. പൊറ്റക്കാടിന്റെ ഒട്ടുമിക്ക സഞ്ചാര കൃതികളും തേടി പിടിച്ചു വായിച്ചിരുന്നു. അറിയാത്ത നാടും നാട്ടുകാരും ഭാഷയും സംസ്ക്കാരവും ഭക്ഷണവും ചരിത്രവും വാക്കുകളിലൂടെ മസ്തിഷ്കത്തിൽ ആ നാടിന്റെ ചിത്രം വരച്ചിടുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ. ഈയടുത്തു ഞാൻ വായിച്ച മനോഹരമായ ഒരു പുസ്തകമാണ് “സ്‌നോലോട്ടസ് “, അടുത്തിടെ പബ്ലിഷ് ചെയ്ത നല്ല പുസ്തകം. സോഷ്യൽ മീഡിയ മിക്കവാറുമുള്ള പുതിയ പുസ്തകങ്ങളെ ആഘോഷമാക്കി തീർക്കാറുണ്ട് എന്നാൽ ഇതിനു വേണ്ടത്ര പരിഗണന കിട്ടിയിട്ടില്ല. “മഞ്ഞിൽ പതിഞ്ഞു പോയ പാദമുദ്രകളെ തേടി ഒരുവളുടെ തനിച്ചുള്ള യാത്രയാണിത്. എന്തൊക്കെയാണവൾക്ക് കൂട്ട് പോകുന്നത്? നേരിപ്പോടു പോലെ കത്തുന്ന ഒരോർമ്മ, പ്രാർത്ഥന പോലെയൊരു പ്രണയം, ദിശ കാട്ടാനായി ബോധിസത്തിന്റെ നക്ഷത്രം, അടക്കിയ നിലവിളി… ഉള്ളിൽ പതിഞ്ഞതിനു എന്തൊരു വിലയാണ് മനുഷ്യർക്ക്‌ നൽകേണ്ടി…

മഴയിൽ നനയുന്ന ബാല്യങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ചേട്ടന്റെ കൈയ്യിലെ വാഴയില കുടകീഴിലൊതുങ്ങി നനയാതെ പുസ്തകങ്ങളെ മാറോടോതുക്കി നടക്കുന്ന ഒരു പെറ്റിക്കോട്ടുകാരിയുടെയും കരുതലിന്റെ കണ്ണുകളുള്ള ഒരു ചെറിയ ആൺകുട്ടിയുടെയും ചിത്രമൊരു പെയിന്റിംഗ് പോലെ തെളിഞ്ഞു വരും. ഒരഞ്ചാം ക്ലാസുകാരിയ്ക്കു മഴയുള്ള പിടി ദിവസം വായിക്കാൻ സ്കൂൾ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും സാർ വീട്ടിൽ കൊടുത്ത വിട്ട ചുളുങ്ങിയ നിറംമങ്ങിയ ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ പുറംചട്ടയിലെ ചിത്രം, ഇരുപത്തിനാല് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും മിഴിവോടെ മനസ്സിലതുണ്ട്.           എത്രയോ കാലം മുൻപ് മുട്ടത്തുവർക്കി എന്ന അതുല്യസാഹിത്യകാരന്റെ തൂലികയിൽ പിറന്ന രണ്ടു കുരുന്നു കഥാപാത്രങ്ങൾ ബേബിയും ലില്ലിയും. മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ ഏങ്ങലോടെ വായിച്ചു തീർത്ത കുഞ്ഞു കഥ പിന്നീടൊരിക്കലും ഞാനതു വായിച്ചിട്ടേയില്ല. ചില മനുഷ്യരും കഥകളും അങ്ങനാണ് എത്രകാലം കഴിഞ്ഞാലും മനസ്സിനെ ഓർമ്മകൾ കൊണ്ടു പോലും നീറ്റി കളയും. അന്നത്തെ പത്തു വയസുകാരിയെ വല്ലാതെ കരയിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങൾ. ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന പെങ്ങളെ…

    “One lie is enough to question all the truth”                വളരെ ചെറിയ പുസ്തകം, പരസ്പരം ബന്ധമുണ്ടെങ്കിലും വളരെ വ്യത്യാസം പുലർത്തുന്ന പതിനൊന്നു കഥകൾ, അതാണ് “ഇസ്നേഹം”. അഞ്ചൽ താജ് എന്ന യുവ എഴുത്തുകാരന്റെ വളരെ ചെറിയ പുസ്തകം. സ്നേഹത്തിന്റെ ബന്ധങ്ങളുടെ പതിനൊന്നു ഭാഷ്യങ്ങൾ. രചയിതാവിന്റെ ഡൽഹി ജീവിതം, അവിടത്തെ വഴികൾ, കാഴ്ചകൾ, ഭക്ഷണം, ട്രെയിൻ യാത്രകൾ, ഒപ്പം നാടിന്റെ കഥയും ഒക്കെ ഇഴ ചേർന്ന് പോകുന്നതാണ് ഈ ചെറിയ പുസ്തകം. ഓരോ കഥകൾക്കും പേരുണ്ട്, അതിനൊപ്പം പ്രണയത്തിന്റേതോ സൗഹൃദത്തിന്റേതോ ജീവിതവുമായി ബന്ധപെടുന്ന പ്രശസ്തരുടെ ഉദ്ധരണികളും കഥാകാരന്റെ ചെറു വരികളുമുണ്ട്. അതിലെ പലതും സോഷ്യൽ മീഡിയ ഏറ്റെടുത്തതുകൊണ്ട് വളരെ ചെറിയ കാലയളവിൽ ഇതൊരു ബെസ്റ്റ് സെല്ലർ ആയി തീർന്നിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെറു കുറിപ്പുകൾ വായിച്ചു പോയ ഒരാൾക്ക് ഇത് വായിക്കാൻ ഉള്ള അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടാകും. അതു തന്നെയാണ്…

             പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു കുറച്ചു നാളെ ആയുള്ളുവെങ്കിലും ഒരുപാട് റിവ്യൂവും സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിൽ ഒരുപാടു ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഒരു നോവലും, മൂല്യങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും നന്മയും നഷ്ടപെടുന്ന തലമുറ വളർന്നു വരുന്നു സമൂഹത്തിൽ വായന ഇഷ്ടപെടുന്ന നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കൊടുക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു കുഞ്ഞു സമ്മാനപൊതി പോലൊരു പുസ്തകത്തിന്റെയും ആസ്വാദന കുറിപ്പുമാണ് ഇന്നെന്റെ എഴുത്തിൽ.                       “സൂസന്നയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുര ” സാഹിത്യ നിരൂപകൻ അജയ് പി മാങ്ങാടിന്റെ ആദ്യ നോവൽ. നിരൂപകന്റെ നോവൽ, അതായിരുന്നു വായിക്കാൻ ഉള്ള കാരണവും. പേരുപോലെ തന്നെ കഥാപാത്രങ്ങളല്ല പകരം എഴുത്തുകാരും പുസ്തകങ്ങളുമാണ് പ്രധാനികൾ. നീലകണ്ഠൻ പരമാരയുടെ വെളിച്ചം കാണാതെ പോയ അവസാന അപ്പൂർണ്ണ നോവൽ തേടി പോകുന്ന അലിയിലൂടെയും അഭിയിലൂടെയും കഥ തുടങ്ങുന്നു. പിന്നെ ആ കഥഗതിയിൽ സൂസന്നയും അവളുടെ ജീവിതവും, ചന്ദ്രനും ഫാത്തിമയും മുരളിയും പരമാരയുടെ ജീവിതവും കൂട്ടുകാരും…

വളരെ വ്യത്യസ്തമായ പശ്ചാത്തലങ്ങളിലെ കാലഘട്ടത്തിലെ അതിലേറെ വ്യത്യാസം പുലർത്തുന്ന ശൈലിയിൽ എഴുതിയ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങളാണ് ഇന്നന്റെ പുസത്കാസ്വാദനത്തിൽ. ” മരണവംശം” പി വി ഷാജികുമാറിന്റെ കൃതി. പുസ്തകം കൈയിൽ കിട്ടി ഒന്ന് രണ്ടു താളുകൾ വായിച്ചു അടച്ചു വയ്ച്ചു. എന്റെ വായന അഭിരുചികളോട് ഒട്ടും ചേരുന്ന ഒന്നായി ആദ്യം തോന്നിയില്ല, ഒപ്പം പഴയ വടക്കൻ മലബാറി ഭാഷയിൽ ആയിരുന്നു എഴുത്ത്. അതു നന്നായി ഉൾകൊള്ളാൻ  ആദ്യ വായനയിൽ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതും എനിക്ക് അത്ര രസം തന്നില്ല. കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞൊരു വിരസമായ പകലിൽ കടുംപച്ച കാടിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തോക്കുകൾക്ക് നടുവിൽ ചോരയുടെ നനവുള്ള ഇടവഴി ചിത്രമുള്ള പുറം ചട്ടയുള്ള പുസ്തകത്തിലേക്ക് കൈകൾ നീണ്ടു. താളുകൾ മറിയുംതോറും ഭാഷയുടെ അതിർവരമ്പുകൾ മടുപ്പിന്റെ കെട്ടുപിണഞ്ഞ ചിന്തകളെ അകറ്റി. മനസ്സ് അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ഏർക്കാനായിലേയ്ക്ക് പോയി. തലമുറകളിലേയ്ക്ക് പകയുടെ വിത്തുകൾ പകരുന്ന കുടിലതകൾ നെയ്യുന്ന പണക്കാരനായ രാഷ്ട്രീയ കോമരവും കാടിനോടും ജന്തുക്കളോടും പടവെട്ടി മുന്നേറി കരളുറപ്പു നേടിയവരായിട്ടും…

“ബുധിനി ” സാറാജോസഫ് എഴുതിയ കൃതി. വായനയുടെ ലോകത്തേയ്ക്കു ഒരു മടക്കമുണ്ടെങ്കിൽ വായിക്കാൻ അത്രമേൽ ആഗ്രഹത്തോടെ കുറെ നാളായി മനസ്സിൽ കോറിയിട്ട പുസ്തകങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒന്നാമത്തേത്. ഒരു പത്രവാർത്തയാണ് അടിസ്ഥാനമെന്നും യഥാർത്ഥ ബുധിനിയുടെ ജീവിതമല്ല എന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞു വയ്ക്കാമെങ്കിലും ഇത് വികസനങ്ങളുടെ പേരിൽ സ്വന്തം സത്ത ഇല്ലാതാകുന്ന അന്നിന്റേയും ഇന്നിന്റേയും കുടിയിറക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരുടെ കഥയാണ്. വികസനവും നിർമ്മാണങ്ങളും രാഷ്ട്ര സാമൂഹിക പുരോഗതിയ്ക്കു ആവശ്യമാണ് പക്ഷെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടു രാജ്യം മുന്നിലേക്ക്‌ കുതിയ്ക്കുമ്പോഴും കുടിയിറക്കപ്പെട്ടവരുടെ പുനരധിവാസത്തിൽ നാമിന്നും പിന്നിലാണ്. പൂർവികർ ജീവിച്ച മണ്ണിൽ നിന്നും രാജ്യ പുരോഗതിക്കായി കുടിയിറക്കപ്പെടുമ്പോൾ കുറഞ്ഞത് അവനൊരു നല്ല വീടെങ്കിലും അർഹിക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യകാല വികസനങ്ങൾ മുതൽ ഇന്നു വരെ ജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പിന്റെ പ്രധാന കാരണം പുനരധിവാസ പ്രശ്നമാണ്. ഒട്ടുമിക്ക മതങ്ങളും ജാതികളും പ്രകൃതി ശക്തികളെ ആരാധിച്ചിരുന്നു. സാന്താൾ വിഭാഗക്കാർ അതിനൊപ്പം മരിച്ചു പോയവരെയും അവരുടെ ജീവിതത്തിനൊപ്പം ചേർത്ത് വച്ചിരുന്നു. മരങ്ങളിൽ, ജലത്തിൽ, കാട്ടിൽ, വീടുകളിൽ അവർ അനുഗ്രഹം ചൊരിയുന്നവരായി…

       “THOSE WHO LIVE BY THE SEA CAN HARDLY FORM A SINGLE THOUGHT OF WHICH THE SEA WOULD NOT BE PART”                          (Hermann Broch) കേരളമെന്നത് കടലിന്റെ നാടായിട്ടും കടലിന്റേയും കടലോര ജീവിതങ്ങളുടെയും കഥകൾ മലയോര ജീവിത കഥകൾ പോലെ സാഹിത്യത്തിൽ അധികമില്ല.ചെമ്മീൻ എന്ന കൃതി പേരു പോലെയല്ല കടലിന്റെ കഥയെക്കാളേറെ പ്രണയകഥയാണ് പറഞ്ഞത്.എന്നാൽ വളരെ ആഴത്തിൽ കടലിന്റേയും കടലോര ജീവിതത്തിന്റെയും കഥ പറയുന്ന കൃതിയാണ് സോമൻ കടലൂരിന്റെ “പുള്ളിയൻ”.  പുള്ളിയൻ എന്നത് ശരീരത്തിൽ പുള്ളിയുള്ള വാലിലെ വിഷമുള്ളു കൊണ്ടു തന്നെ ആക്രമിക്കുന്നവനെ വേദനയുടെ പരക്കോടിയിൽ എത്തിച്ചു ജീവനെടുക്കുന്ന കടലിൽ മദിച്ചു വാഴുന്ന പുള്ളിയൻ തിരച്ചിയെ വേട്ടയാടുന്ന കഥയാണ് (തെരണ്ടി ). കടലിനെ, മീൻ പിടുത്തത്തെ, മീൻ പിടിത്തക്കാരുടെ ജീവിതത്തെ, അവരുടെ വായ്മൊഴികളെ, മിത്തുകളെ…

ഇന്നത്തെ എഴുത്തു തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങളെ കുറിച്ചാണ്. ഒന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ഭർത്താവിനെ അന്വേഷിച്ചു മധുരയുടെ തെരുവിലൂടെ അലഞ്ഞ കണ്ണകിയുടെ കഥയാണ്, മറ്റൊന്ന് പ്രണയിച്ച പുരുഷനെ തേടി അവന്റെ ജീവനെ ഉദരത്തിൽ താങ്ങി ഇസ്‌താംബൂൾ കലാപഭൂമിയിലേയ്ക്ക് വരുന്ന സീതയെന്ന ഇന്ത്യൻ പെണ്ണിന്റെ കഥയാണ്. കാലവും ദേശവും ഭാഷയും എഴുത്തും ഭേദങ്ങൾ തീർക്കുന്ന രണ്ടെഴുത്തുകൾ പക്ഷെ, പെണ്ണിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ സഹനത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ അവയെ ചേർത്തു നിർത്തുന്നു. കണ്ണകീ ചരിതം നമുക്കെല്ലാം ഒരുപോലെ അറിവുള്ള കഥയാണ്. ഇളംങ്കോവടികളുടെ “ചിലപ്പതികാരo”കൃതിയെക്കാൾ തോറ്റം പാട്ടു കഥകളിലൂടെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞ വേദനയും കണ്ണീരും പ്രതികാരത്തിലുറഞ്ഞു പോയ പെണ്ണിന്റെ കഥ. കേരളത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്തെ ഒട്ടുമിക്ക ദേവി ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ക്ഷേത്ര ചരിത്രത്തോടൊപ്പം തോറ്റം പാട്ടിൽ കണ്ണകി ചരിതവും പാടാറുണ്ട്. ഭർത്താവിനു നേരിട്ട അന്യായത്തിൽ മധുരാപുരി വെണ്ണീറാക്കിയതിനുശേഷം കണ്ണകി ഓരോ പ്രദേശത്തു എത്തുകയും അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ഭക്ഷണം നൽകുകയും പിന്നീട് അവിടത്തെ ദേവിയായി മാറിയതുമാണ് മിക്കയിടത്തേയും തോറ്റം…

              ചരിത്രം എന്നത് കുറെ മിഥ്യകളുടെയും കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളുടെയും വെട്ടി തിരുത്തലുകളുടെയും മനഃപൂർവ്വമായ മറവികളുടെയും കൂടെകൂടിയ സത്യത്തിന്റെ എഴുത്തുകളാണ്, എന്ന വ്യാഖ്യാനമാകും ശരിയെന്നു ചരിത്രം പഠിച്ച കാലം മുതൽ മനസ്സ് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അവനെ അതിലേക്കു എത്താൻ സഹായിച്ചവർ ഉണ്ടാകില്ല, വെട്ടിപിടിച്ചെടുത്ത ഭൂമിയുടെ കഥയിൽ അതെന്നോ സ്വന്തമായിരുന്നവന്റെ കണ്ണീരിന്റെ കഥയില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെയല്ല എപ്പോഴും വീണു പോയവന്റെയല്ല, ജയിച്ചവന്റെ കഥയാണ് ചരിത്രം.           കഥകൾ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് പടയോട്ടത്തിന്റെ പോരാട്ടത്തിന്റെ അതിൽ എപ്പോഴും മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടവന്റെ വിലാപങ്ങളിൽ കുരുങ്ങി അലയുമ്പോൾ മസ്‌തിഷ്കമതിന്റെ ലോജിക്കുകൾ തിരയുകയാകും. മറ്റുള്ള പുസ്തകങ്ങളെ പോലെയല്ല എത്ര താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിലും കുറച്ചധികം വായിച്ചു കഴിയുമ്പോഴാണ് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ അതിൽ ഇഴുകി ചേർത്തു  വായിക്കാൻ കഴിയുക. കഥയോ നോവലോ ഒക്കെ ഒന്നോ രണ്ടോ പേജിൽ നിന്നു തന്നെ അതിലേക്കു നമ്മളെ ബന്ധിപ്പിച്ചു വായിക്കാൻ കഴിയാറുണ്ട് ഇതെന്റെ മാത്രം…

ഒരുപാടു പേർ വായിച്ചു റിവ്യൂ എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ ആസ്വാദനകുറിപ്പാണ് ഇന്ന്. അഖിൽ പി ധർമ്മജന്റെ “റാം C/O ആനന്ദി ” റിവ്യൂ, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റീൽസ് ഒക്കെയായി ഒരുപാടു ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടു ഒരുപാടു പതിപ്പുകൾ വിറ്റഴിഞ്ഞ പുസ്തകം. ഒരുപാട് ഗിവ്എവെകൾക്ക് സമ്മാനമായി ഈ പുസ്തകം നൽകിയിരുന്നു ആഗ്രഹിച്ചു പങ്കെടുത്തിട്ടും എനിക്കതു കിട്ടാത്തതിൽ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇന്നലെ അതു തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി കൈയിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ ഒരുപാടു സന്തോഷവും ആകാംഷയും തോന്നി. നന്ദി പറഞ്ഞാൽ അതു നന്ദികേടാകും എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ എനിക്കിന്നലെ അപ്രതീക്ഷിതമായി വായിക്കാൻ ആ പുസ്തകം കൊണ്ടു വന്നു. ആദ്യത്തെ താൾ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാനാ പുസ്തകം മടക്കി വച്ച്‌ പതിയെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞു, നമ്മൾ ഒരു സിനിമ കാണാൻ പോവുകയാണ് പുസ്തകത്തിന്റെ ഓരോ അക്ഷരങ്ങൾ മസ്‌തിഷ്കത്തിൽ ചിത്രങ്ങളായി മനസ്സിൽ തെളിയുന്ന ഒരു സിനിമ. പുസ്തകം വായിക്കാൻ തയ്യാറാക്കിയ മനസ്സിനെ ഞാൻ സിനിമയ്ക്കായി ഒരുക്കിയിട്ടു ഒരൊറ്റ…