നിൻ കടക്കണ്ണിൻ നോവ് ഇന്നു ഞാനെൻ കരളിൻ മൺപാത്രത്തിലെടുക്കട്ടെ! നിൻ്റെ മിഴിനീർകണം താഴെ താഴ്വരയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കട്ടെ. തവ നീലനിശകൾ സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങട്ടെ നിൻ നിളയൊഴുകട്ടെ, എൻവ്രണിതശലഭമേ..
ഉള്ളിലൊരു കുട്ടിയെ സൂക്ഷിക്കൂ.ആ കുതൂഹല ലോചനങ്ങളാണ്നാളത്തെ നമ്മെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. കുട്ടിത്തമാണ് ജീവിതത്തിൻ്റെഅഭൗമമായ കവിത!
ആരോരും ഇല്ലാതിരുന്ന പാറുവമ്മയെ അയൽവാസി ഷംസുദ്ദീൻ നോക്കിപ്പോന്നു. മരിച്ചപ്പോൾ അവർക്കന്ത്യ കർമ്മവും ചെയ്തു.…
നിന്റെ ചടുലമാം ചലനങ്ങളാൽ മുദ്രകൾകാട്ടി നീ മോഹന നടനമാടിയെന്മുന്നിൽ നിന്റെയംഗലാവണ്യം അഞ്ജനമെഴുതിയ നീലമിഴികൾ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്ന നിൻകരാംഗുലികൾ നിൻ വദനത്തിൽ…
ആരോരുമറിയാതെ സൗന്ദര്യത്തിൻ മാദക നൃത്തമാടി വരുന്നോരാ മാദക തിടമ്പിനെ,,,,, വരവേൽക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്നാലും, വരില്ലവൾ,, കുചേലനെ കാണുമ്പോ ഓടിമറയും,, കുബേരനെ കണ്ടാലോ…
ആയുസ്സിന്റെ ഓരോ ദിവസവും കൊഴിഞ്ഞുവീഴുമ്പോൾ ആത്മാർത്ഥതയോടെ ചേർത്തുനിർത്തിയ പലരും അപരിചിതരായി മാറിയേക്കാം, എന്നാൽ ദൈവം എന്ന കരവിരുതുകാരൻ നമ്മൾക്കായി കാത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ടാകും…
നാദം നിലച്ച വാക്കുകൾക്കിടയിലെ നിശബ്ദത.. ജീവിതത്തിരയിലടിഞ്ഞുകൂടിയ അസാധാരണ വിസ്മയങ്ങളാം ശില്പം വെണ്ണക്കൽ ശില്പംപോൽ വെള്ളക്കടലാസ്സിൽ നീലിച്ചക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളായിമാറി ഹൃദയതന്ത്രിയിൽ ആർദ്രമാം…
അഴകഴവുകൾ ഒപ്പിച്ചു മനോഹരമായ് ചമച്ചൊരുക്കും, ശില്പം വിളിച്ചോതിടുന്നു ശില്പി തൻ കരവിരുത്. നിർജ്ജീവമാം ശില്പങ്ങളെ തൻ സർഗ്ഗശേഷിയാൽ ജീവൻ തുടിക്കും…
ഒരാൾക്ക് മറ്റൊരാൾ കൊടുക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം, അത് സമയമാണ്. നമ്മൾ ചോദിക്കാതെ നമ്മളോട് മിണ്ടുവാനും നമ്മളെ കേൾക്കുവാനും…
