നിസ്വരാം മനുഷ്യർ തൻ ആകുലതകളെ , രോഗപീഡകളെ ആർദ്രമാം നോട്ടങ്ങളാൽ, അലിവോറും പരിചരണത്താൽ, അലിയിച്ചു കളഞ്ഞിടുന്നു, ഭൂമിയിലെ മാലാഖമാർ, നേഴ്സുമാർ. ആദരവോടെയോർക്കേണം, ന്യായമായ് പരിഗണന നൽകേണം സമൂഹമാവർക്കെന്നും.
നീ വിളിച്ചെന്ന തോന്നലിൽ കാത് കൂർപ്പിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും നീയായിരിക്കില്ല അവിടെ മിന്നായം പോലൊരു നിഴൽ…
ഇരുളിൽ തനിച്ചാക്കി ഭയപ്പെടുത്താനൊരു സുന്ദരി തരുണിയാമെക്ഷിയുണ്ട് വാൽക്കണ്ണെഴുതിയ മിഴിമുനകൊണ്ടവൾ പോറാത്ത ഹൃദയങ്ങൾ നാട്ടിലില്ല…
തമ്മിൽ ഒട്ടിപ്പോയ രണ്ടു പ്രാണൻ്റെ ഇതളുകൾ നിനയ്ക്കാതെ വന്നൊരു കാറ്റിൽ തട്ടി കീറവേ കടലാസു പൂക്കളായി…
കളവുചെയ്തും ചതിച്ചും നുണപറഞ്ഞും വഞ്ചിച്ചിട്ടും, എന്തിന് കൊലചെയ്താൽപോലും ഈ കാലത്ത് തരക്കേടില്ലാതെ ജീവിച്ചുപോകാം. പക്ഷേ സത്യസന്ധതയോടെ നീതിയോടെ, എന്തിന് കുറച്ച്…
സ്നേഹവും സമയവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്, സ്നേഹമുള്ളവരിൽ മാത്രമേ നമ്മൾക്കുഉള്ള സമയം കണ്ടെത്തുവാനാവുകയുള്ളൂ, നമ്മൾക്കുവേണ്ടി സമയം കണ്ടെത്തുന്നവരിൽ എല്ലാം സ്നേഹവും കാണുവാൻ…
കണ്ണുകളെഴുതാറില്ലെങ്കിലും കൺതടങ്ങളെഴുതാറുണ്ടവളിൽ സ്നേഹനിരാസങ്ങളുടെ നിരാലംബങ്ങളുടെ കറുകറുത്ത മഷിപ്പാടുകളെ.. കവിത തീർന്നനേകമക്ഷരങ്ങളെ..
പ്രതികരിക്കാത്തവരോടും വാക്കുകൾക്ക് വില കൽപ്പിക്കാത്തരോടും കൂറ് പുലർത്തേണ്ട ഒരാവശ്യവുമില്ല, ഇത്തരക്കാർ അഹംഭാവികളും ഞാൻ എന്ന ഭാവം സ്വയമുള്ളവരുമായിരിക്കും. നമ്മൾ ഇങ്ങനെ…
അവസരങ്ങൾ സൂര്യോദയം പോലെയാണ്, അധികനേരം കാത്തുനിന്നാൽ നമ്മൾക്ക് അത് നഷ്ടമാകും. നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ ആരുടെയും അഭിപ്രായത്തിനുവേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കരുത്. ശുഭദിനം…
