നിസ്വരാം മനുഷ്യർ തൻ ആകുലതകളെ , രോഗപീഡകളെ ആർദ്രമാം നോട്ടങ്ങളാൽ, അലിവോറും പരിചരണത്താൽ, അലിയിച്ചു കളഞ്ഞിടുന്നു, ഭൂമിയിലെ മാലാഖമാർ, നേഴ്സുമാർ. ആദരവോടെയോർക്കേണം, ന്യായമായ് പരിഗണന നൽകേണം സമൂഹമാവർക്കെന്നും.
നീ വിളിച്ചെന്ന തോന്നലിൽ കാത് കൂർപ്പിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും നീയായിരിക്കില്ല അവിടെ മിന്നായം പോലൊരു നിഴൽ…
ഇരുളിൽ തനിച്ചാക്കി ഭയപ്പെടുത്താനൊരു സുന്ദരി തരുണിയാമെക്ഷിയുണ്ട് വാൽക്കണ്ണെഴുതിയ മിഴിമുനകൊണ്ടവൾ പോറാത്ത ഹൃദയങ്ങൾ നാട്ടിലില്ല…
കേളികൊട്ടായി അത്തതിൻ പൂക്കുടയേന്തി പുലർന്ന പുലരിയിൽ ഓർമ്മയിലൊരോണവില്ലു മാഞ്ഞു കാലത്തിൻ പൂവിളിപ്പാട്ടിന്നീണം പകർന്നൊരോണം ഉണ്ണിക്കരങ്ങളാൽ പൂക്കളം തീർത്തൊരോണവെയിലിൻ ശേലിൽ…
നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരോട് തിരികെ സ്നേഹിക്കുന്നെന്നും സഹായിച്ചവരോട് നന്ദിയും അറിയിക്കുവാൻ വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഇന്നുതന്നെ തിരിച്ചുപോയി അറിയിക്കണം, ചില സമയം കടന്നുപോയാൽ പിന്നെ…
ബന്ധങ്ങൾ ശക്തമാകുന്നത് സത്യസന്ധതയോടെ മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ്, ശക്തമല്ലാത്ത ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തി കൊണ്ടുപോകാൻ ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ അന്ധനും ബധിരനും മൂകനുമാകേണ്ടി…
നമ്മൾ എപ്പോഴും നല്ല വ്യക്തിയാവുക, അത് മറ്റുള്ളവരെ ധരിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല, മനസ്സിൽ നന്മയുള്ളവർ അത് തിരിച്ചറിയും, വ്യക്തിത്വം മറ്റുള്ളവരെ ധരിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ…
നമ്മൾക്ക് നല്ലവരാണ് എന്ന് തോന്നുവരോട് മാത്രം ബന്ധങ്ങൾ പുതുക്കുക, നല്ലവരോടൊത്ത് പ്രവർത്തിക്കുക, അല്ലാതെ കണ്ടതിനും കേട്ടതിനുമെല്ലാം അഭിപ്രായം പറയുകയോ നമ്മളുമായി…
നമ്മളുടെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ഓർക്കുന്നത് നമ്മളുടെ അടുത്ത തെറ്റുവരെ മാത്രമാണ്, അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും അഭിനന്ദനങ്ങളിൽ കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കാതിരിക്കുക, വിമർശനങ്ങളിൽ നിരാശപ്പെടാതിരിക്കുകയും…
