നിൻ കടക്കണ്ണിൻ നോവ് ഇന്നു ഞാനെൻ കരളിൻ മൺപാത്രത്തിലെടുക്കട്ടെ! നിൻ്റെ മിഴിനീർകണം താഴെ താഴ്വരയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിക്കട്ടെ. തവ നീലനിശകൾ സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങട്ടെ നിൻ നിളയൊഴുകട്ടെ, എൻവ്രണിതശലഭമേ..
ഉള്ളിലൊരു കുട്ടിയെ സൂക്ഷിക്കൂ.ആ കുതൂഹല ലോചനങ്ങളാണ്നാളത്തെ നമ്മെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. കുട്ടിത്തമാണ് ജീവിതത്തിൻ്റെഅഭൗമമായ കവിത!
ആരോരും ഇല്ലാതിരുന്ന പാറുവമ്മയെ അയൽവാസി ഷംസുദ്ദീൻ നോക്കിപ്പോന്നു. മരിച്ചപ്പോൾ അവർക്കന്ത്യ കർമ്മവും ചെയ്തു.…
സൗജന്യമായി ഇര കിട്ടിതുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഒരു മൃഗവും വേട്ടയാടില്ല, കഷ്ടപ്പെടാതെ തിന്നാം എന്ന സൗകര്യം നമുക്കുണ്ടായാൽ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ സാഹസികതയും…
ജീവിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. സത്യമാണ്. രണ്ടു സംശയങ്ങളിലാണെന്ന് മാത്രം. ചിരിയ്ക്കേണ്ടതെങ്ങനെയാണ്? എന്തിനെ പറ്റി പ്രത്യേകമോർത്താണ് കരയേണ്ടത്? ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കെ തന്നെ കണ്ണ് നീറുന്നതും…
നേരിടുവാൻ ആവില്ല എന്ന് കരുതിയതിനെ നേരിടുവാൻ പഠിപ്പിച്ചതും, മറക്കില്ല എന്ന് കരുതിയതിനെ മറക്കുവാൻ പഠിപ്പിച്ചതും സാഹചര്യങ്ങളാണ്. പ്രതീക്ഷയില്ലാതെ ജീവിക്കുക എന്നത്…
മണ്ണുപോലവൾ പെണ്ണ് ജലവും പോഷകങ്ങളും കിട്ടിയെന്നാൽ, സ്നേഹത്തിൻ, കരുതലിൻ കരങ്ങൾ ചുറ്റുമുണ്ടെന്നാൽ വിത്തുകളെയുള്ളിൽപ്പേറി, നവമുകുൾക്ക് ജന്മമേകുന്നവൾ. സ്നേഹശൂന്യത തൻ താപത്തിൽ…
നീ ഉൾനോവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കരളുലയുന്ന കദനങ്ങളിൽ പറയാതെ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിലുടക്കി നിർത്തുമ്പോൾ കനിവിനായി കേഴുമ്പോളുരുകി വീഴുമ്പോളുള്ളിലെ സങ്കടങ്ങൾ ജലകണികയായി…
ചിറകുകളരിയാൻ വെമ്പുന്നൊരീയുലകിൽ, ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറക്കാൻ ഒരു തൂവൽ കൂടി ചേർത്തു വെച്ച്, സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം നൽകുന്നവരല്ലോ ഓരോ പെണ്ണിന്റെയും വിജയത്തിന്നാധാരം.…
