എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു, “നോ ” പിന്നെ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുവന്നുമന്ത്രിക്കുന്നതു പോലെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.…

ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നും നമ്മൾ എന്നും ഒന്നിച്ചുണ്ടാവേണ്ടതായിരുന്നു. നമ്മൾക്ക് പലതിലും രണ്ട് അഭിപ്രായമാണെങ്കിലും എല്ലാ കാര്യത്തിലും നമ്മൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും…

ലൈബ്രറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ അയാൾ വെറുതേ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചിരിക്കയായിരുന്നു. അധികം ദൂരത്തല്ലാതെ കബനീ നദിയുടെ ശാന്തമായ ഒഴുക്കു ഒരു ഭംഗി…

എന്റെ പ്രണയമേ…  മറന്നുവോ നീ എന്നെ? മറക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അറിയാം എങ്കിലും എൻ്റെ മനസ്സിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഒരു പാഴ്ശ്രമം…

പ്രിയപ്പെട്ടവനേ… നിനക്ക് സുഖമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. എങ്ങനെ തുടങ്ങണമെന്നറിയില്ല. വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് സ്കൂൾവരാന്തയിൽനിന്ന് പരസ്പരം, മിഴികൾ യാത്രപറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞെങ്കിലും മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ…

ട്രെയിൻ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ശ്യാമ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. ഉച്ച ഒരുമണിയായിരിക്കുന്നു. ഈ സമയമായതു കൊണ്ടായിരിക്കും കമ്പാർട്മെന്റിൽ താൻ മാത്രമേയുള്ളു.…