“നിനക്ക് എന്തിനാടീ ഇത്ര പഠിപ്പ്…?” കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് മാസങ്ങൾ തികയും മുൻപേ അവൾ കേട്ടുതുടങ്ങിയ ചോദ്യമായിരുന്നു അത്. ആദ്യമൊക്കെ ഒരു തമാശയായി തള്ളിക്കളയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളെ മാനസികമായി തളർത്താനും ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ വേരറുക്കാനും അയാൾ…
വീട്
വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണ്, ടൗണിൽനിന്ന് കുറച്ച് അധികം ദൂരമുണ്ടെങ്കിലും ഒരു വീട് വാടകയ്ക്ക് കിട്ടിയത്. എഴുതാൻ ഇതിലും ശാന്തമായ സ്ഥലം വേറെ…
മഴപെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ടാണ് എണീറ്റത്. പതിയെ എണീറ്റിരുന്നു കൊണ്ട് ജനാല തുറന്നു. സൂക്ഷിച്ചു തുറക്കണം അല്ലെങ്കിൽ പൊട്ടിയ ചില്ലുകൾ കയ്യിൽ…
” പ്രണയിക്കാനായ് മാത്രം ഒരു ദിവസം നമുക്ക് വേണ്ട, നമുക്ക് ഓരോ ദിവസവും പ്രണയിക്കാം… അല്ലല്ല ഓരോ നിമിഷവും പ്രണയിക്കാം..…
”ഓരോ തവണ ഇവിടെയൊരു പുതിയ അതിഥി എത്തുമ്പോഴും ഞാൻ കരുതും നമ്മളിൽ ഓരോന്നിനെയും എടുത്ത് വെള്ളത്തിലിട്ടോ അവയവങ്ങളോരോന്നും അറുത്തു മുറിച്ചു…
‘’’ഭൂഗോളത്തിന്റെ ഓരോ സ്പന്ദനവും, കണക്കിലാണ്’. എന്നാരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ… അത് നമ്മളെ പറ്റിയാണോ? ” “ആയിരിക്കും. നമ്മൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ…
ഞാനില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ പെണ്ണേ.. നിന്റെ കഞ്ഞികുടി മുട്ടിപ്പോയേനെ ! ഒരു ചൂളം വിളിയുടെ അകമ്പടിയോടെ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചേക്കേറിയവനല്ലേ ഈ ഞാൻ.…
