ഞാൻ നടന്നകലുകയായിരുന്നു… എവിടേക്ക് എന്നറിയാതെ… എന്തിനെന്നറിയാതെ… ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യർ വഴികൾ തേടിയല്ല നടക്കുന്നത്, അകത്ത് തകർന്നുപോയ എന്തൊക്കെയോ കൂട്ടിയിണക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. ഓരോ ചുവടും ഒരോർമ്മയിൽ നിന്നുള്ള അകലമായിരുന്നു, ഓരോ ശ്വാസവും…
ജീവിതം
രാവിലെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ, അപ്പു ചെറിയച്ഛനെ കാത്ത് നിന്നു മുഷിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ശ്രീനാഥ് ഫോണെടുത്ത് നോക്കിയത്. അപ്പോഴാണ് മീന ചെറിയമ്മയുടെ…
കുറച്ചുനാൾ മുമ്പാണ്- പുതുമണം മാറാത്ത യുവമിഥുനങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ വിരുന്നു കൊടുക്കുകയാണ്. പുതുപ്പെണ്ണ് ഒരു പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലുണ്ട്. ചിരിയിളക്കി, ചിറകിളക്കി വീടാകെ…
ദൂരെ കുന്നിൻമുകളിലായി ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ സാക്ഷ്യമായി സർവ്വജ്ഞപീഠം. മേഘങ്ങൾ ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി വന്നെന്നു തോന്നുംവിധം നനുത്ത മഞ്ഞ്. ഇടതടവില്ലാതെ ചൂളം കുത്തിയെത്തിയ ഈറൻകാറ്റ്.…
പൂമരമായിരുന്നിരിക്കാംപൂത്തിരിക്കാമത് പണ്ട്പൂത്തൊരുകാലത്തിൻപൂക്കുമോർമ്മയിലിന്നുംനന്ദകുമാർ360 . …… …
ഓർമ്മകൾക്കു മരണമില്ല. കൗമാരം കഴിഞ്ഞ് യൗവനയുക്തയായപ്പോൾ വിഭിന്നങ്ങളായ അഥവാ വർണ്ണശബളമായ ജീവിതം കാത്തിരിക്കാനൊന്നും സമയം ലഭിച്ചില്ല. അതിനു മുന്നെ കൈപിടിക്കാൻ…
അകൽച്ചകളുടെ നിശബ്ദതയെ മുഖരിതമാക്കുന്നത്, ഒന്നിച്ചിരുന്ന നിമിഷങ്ങളുടെ ആ പ്രതിധ്വനികളാണ്… “ഞാനിത് കണ്ടപ്പോൾ നിന്നെ ഓർത്തു” എന്ന പറയാതെ പോകുന്ന വാക്കുകൾ.…
