ജീവിതം

ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. നമ്മൾ എല്ലാവരും ഏതാണ്ട് ഒരേപോലെത്തന്നെയാണ്. വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഒന്നും കാണില്ല. തിളച്ചുമറിയുന്ന അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും തലയിൽപ്പേറി നടക്കുന്നുണ്ട്. പുറമെ ചിരിക്കുമ്പോഴും അകമേ പൊട്ടിയൊലിക്കാൻ വെമ്പുന്ന ലാവയുടെ ചൂട് കൂടുതൽ…

Read More

മരണവാർത്തയറിഞ്ഞ് വീടാകെ ആളുകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. കരച്ചിലുകൾ, ആശ്വസിപ്പിക്കലുകൾ, പ്രാർഥനകൾ… മൂന്നാം ദിവസം വീട്…

ആദ്യഭാഗം    അമ്മയുടേയും മകളുടേയും ജീവിതങ്ങൾക്ക് സമാനതകളേറെയാണ്. അമ്മ സ്നേഹത്തെ തേടി അലഞ്ഞത് പോലെ മകൾക്ക് അലയേണ്ടി വന്നില്ല എന്ന്…

അധ്യായം 1 മുതൽ  ഇവിടെ വായിക്കാം  അദ്ധ്യായം 3അനർഘ നിമിഷങ്ങൾ വർഷങ്ങൾ എത്രയോ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! പൗർണ്ണമിയുടെ ഓർമ്മകളിൽ വിഷു ഒരു…

നേരം വെളുപ്പിന് ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭക്തിഗാനം കേട്ടയുടനെ  പ്രീതി ഉണർന്നു. പണ്ടു മുതലേയുള്ള ശീലമാണത്. ഉണരാൻ വൈകിയാൽ അമ്മയുടെ ചീത്ത…

അധ്യായം 1 ഇവിടെ വായിക്കാം  നിറയുന്ന ഓർമ്മച്ചെപ്പ് അദ്ധ്യായം 2 ഹൈദരാബാദിലെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ഓർമ്മകൾ ഓർമ്മകളുടെ സുഗന്ധം ഒരു നേർത്ത…

വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് പടർത്തിയിട്ട പാവൽ വള്ളികൾക്കിടയിൽ നിന്നൊരു സെൽഫിയെടുത്ത് അവൾക്ക് അയച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ അത്‌ സൂം ചെയ്ത് എന്റെ…

പുറത്ത് ശക്തമായ മഴ. വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിൽ റബ്ബർ മരങ്ങൾ ആടിയുലയുന്നു. അതിനിടയിൽ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ്കൾ എല്ലാം അണഞ്ഞു. ഗേറ്റ് കടന്നു…