മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കേറിയ വീഥികളിലൂടെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു പോകുന്ന വാഹനങ്ങൾ, ആശുപത്രിയുടെ നാലാം നിലയിലെ മുറിയിൽ നിന്നും നോക്കിയിരിക്കെ അവളുടെ മനസ്സും…

ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ നിന്ന് അമ്മയെ കൈപിടിച്ച് ഇറക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മെല്ലിച്ച ശരീരം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ കാലുകൾ നിലത്തുകുത്തി ഒന്ന് നേരെ…

അകത്ത് ഇരുട്ടിലൂടെ കോവണിപ്പടികൾ കയറി അവൾ അവളുടെ പഴയ മുറിയിലെത്തി. തന്റെ മേശ അതു പോലിരിപ്പുണ്ട്. വലിപ്പു തുറക്കാൻ പാടുപെട്ടു.…

കുളത്തിന്റെ പടവിലിരുന്നു അയാൾ മഴ നോക്കിയിരുന്നു. തുള്ളികളായി വീഴുന്ന മഴ പോലെയായോ തന്റെ ജീവിതവും. എല്ലാം പതുക്കെയാണ്. ഒന്നും ഓർമ്മി…

Memory is the diary that we all carry about with us.” –  ഓസ്കാർ വൈൽഡ് പറഞ്ഞതെത്ര…

പേരൂർക്കട സർക്കാർ മാനസികാരോഗ്യകേന്ദ്രം എന്ന വലിയ ബോർഡ് കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ ഇമ പോലും അനങ്ങിയില്ല. അത് ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി…