എത്രവട്ടം നിൻതീരത്തുനിന്ന് തിരിച്ചയക്കപ്പെട്ടാലും നിന്നിലേക്ക് നിരന്തരമെത്തു- മെൻ മിഴിത്തിരകൾ.. രാത്രിയിലെൻ ജാലകത്തി- നുമപ്പുറം നിന്നു പെയ്യും വെൺ ചന്ദ്രനെയെങ്ങനെ കടക്കണ്ണെയ്യാതിരിപ്പൂ ഞാൻ!
തിരയെണ്ണാൻ കടലോരത്ത് ചെന്നപ്പോൾ, എന്റെ നോവുകൾ കടലമ്മ കടം ചോദിച്ചു. നുരയിട്ട തിരകളെ…
കാവ്യ നർത്തകീ നിൻ പാദ ചലനം ധ്വനിതരംഗമായി കവിതതൻ ചാരുദളം വിടർത്തീ… ദേവീ…
എനിക്കിഷ്ടമാണ് ഈ വേനൽമഴയെ… ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലിനു കീഴെ, പറയാതെ പോയൊരായിരം പ്രാർത്ഥനകൾക്ക്, പ്രപഞ്ചം നൽകുന്ന മറുപടി പോലെ. വാടിയും തളർന്നും…
പെണ്ണായാൽ കണ്ണീരായി എന്നും, പെണ്ണായാൽ മണ്ണായി എന്നും ചിലർ… എങ്കിലും ചില പെണ്ണുങ്ങൾ- പൊന്നാവുന്നു, വജ്രമാവുന്നു. വേളി കഴിഞ്ഞാൽ…
കവിഞ്ഞു പോയേക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് ഒഴുക്ക്‌ നിലച്ചൊരു പുഴ, തമ്മിൽ കലരാത്തൊരു കടലിന് സ്വന്തമെന്ന് അടയാളപ്പെടുന്നു..!
മറവിക്കായൊരു സമയമെന്ന മരുന്നില്ലെങ്കിൽ മനസ്സുകളൊക്കെയും മരവിച്ചു പോയേനേ മനസ്സിനകത്തൊരു ആർദ്രമാം സാഹോദര്യമില്ലെങ്കിൽ മനസ്സിലെ മുറിവുകൾ മായാതെ കിടന്നേനേ സഹായമെന്ന മാനുഷിക…
അമ്മ…. എന്റമ്മ ക്ഷമ കൊണ്ട് മാത്രം തുളുമ്പുന്ന വാക്കുകൾ അതിലുണ്ട് അമ്മ തൻ സ്നേഹം. പ്രായത്തിലായ് പോയ കാലങ്ങളിലിന്നും എരിയുന്ന…
കാൽ നഖം കൊണ്ടൊന്നു കളം വരച്ച് കാർകൂന്തൽ തുമ്പെടുത്ത് പുറകിലിട്ട് കാർമിഴികൂമ്പിൽ നാണമൊളിച്ചിന്നുനീ കാത്തിരിക്കുന്നാളിത് വിരുന്നിനുണ്ടോ നന്ദകുമാർ 883
