കവിത

വെള്ളിമേഘംപോൽ വെളുത്ത പുടവയും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു മുത്തശ്ശിമിന്നുന്ന വെള്ളിനൂൽ പോലെ വെളുത്തതാം കൂന്തലുമായൊരു മുത്തശ്ശിപല്ലില്ലാ മോണയും കാട്ടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾഒരു പിഞ്ചു പൈതലെപ്പോലല്ലോഒരു കഥ ചൊല്ലുവാൻ,ഒന്നു താലോലിക്കാൻപേരക്കിടാങ്ങളെ തേടുന്നൂമക്കളില്ലാ, പേരമക്കളില്ലകൂടെ നിഴലായി ഭൂതകാലം മാത്രംപോയകാലത്തെ നിറമുള്ള ഓർമ്മകൾതാലോലിച്ചീടുന്നു…

Read More

നീല നിശീഥിനീ നീ വരുമ്പോൾ സന്ധ്യകൾ തൊഴുതു വണങ്ങി നിൽപ്പൂ സീമന്ത രേഖയിൽ…

മനസ്സിന്നാഴങ്ങളിലെ മൃദുലസ്പന്ദനമോ മോഹം… അറിയാതെയൊരു ഗന്ധംപോലെ അന്തർധ്വനിയിൽ പടരുന്ന അലസമാം ആഗ്രഹത്തിൻ അണിയറച്ചിരിയൊ മോഹം.. പകലിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ അവ്യക്തമായൊരു…

കവിത : ✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ തലപ്പൊക്കം ••••••••••••• •••••••••••••• അവൻ്റെ വഴിയിൽ ആജ്ഞകളില്ല, അനുസരണയുള്ള കാൽപ്പാടുകൾ മാത്രം. അതിരുകൾ…

കവിത : ഒരിക്കൽ കൂടി… •••••••••_____•••••••• │ ✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ വീട്ടിന്റെ കിണറരികിൽ വെള്ളം തൊട്ടുനിന്ന സന്ധ്യകളിൽ എന്റെ ചിരി…

തെറ്റിപ്പോയൊരു തീരുമാനമെൻ ഉച്ചിപ്പൊട്ടായി ചുവന്നു നിന്നു… കരണക്കുറ്റിയ്ക്ക് താഴെ തിണർത്തു നീറി.. കെട്ടിയോൻ പൊട്ടിച്ച തലയിൽ തുന്നലും വെച്ചു ഞാൻ…

​ഇരുൾമുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോകുമ്പോൾ, അടഞ്ഞുകിടന്ന ജനാലകൾ എനിക്കു മേൽ മരവിച്ചൊരു ഭാരമായിരുന്നു. മോഹങ്ങൾ തിങ്ങിനിന്ന കിനാവുകൾക്കുമേൽ ആ തടവറ അന്ന് എനിക്ക്…

കവിത : “ഉടയുന്ന മുഖങ്ങൾ…” ________________________ ✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ ———————————— അരങ്ങ് ഇരുണ്ടു. ആ പൊയ്മുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് വാർത്തെടുത്ത മണിമന്ദിരങ്ങൾ…