പാഞ്ചജന്യം മുഴക്കുക മാധവാ ഗാണ്ഡീവം വീണ്ടുമണിയുനീ അർജുനാ കുരുക്ഷേത്രം വീണ്ടും വിളിക്കുകയായിതാ കൗരവപ്പട കുതിച്ചിങ്ങു വരികയായ് കണ്ണു കാണാത്ത ദൃതരാഷ്ട്ര ഭരണവും കണ്ണുകെട്ടിയ നീതിപീഡങ്ങളും കൗശലത്താൽ കവരുന്നു സർവ്വവും ശകുനികൾ കള്ളച്ചൂതിൽ…
നീല നിശീഥിനീ നീ വരുമ്പോൾ സന്ധ്യകൾ തൊഴുതു വണങ്ങി നിൽപ്പൂ സീമന്ത രേഖയിൽ…
ആർത്തലയ്ക്കുന്ന തിരയിലും ആർത്ത നാദത്തെ കേൾക്കുവാൻ ഒഴുകിയകലുന്ന ജീവനെ തിരികെ തീരത്തണക്കുവാൻ കനിവിനായ്…
കവിത : ✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ തലപ്പൊക്കം ••••••••••••• •••••••••••••• അവൻ്റെ വഴിയിൽ ആജ്ഞകളില്ല, അനുസരണയുള്ള കാൽപ്പാടുകൾ മാത്രം. അതിരുകൾ…
കവിത : ഒരിക്കൽ കൂടി… •••••••••_____•••••••• │ ✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ വീട്ടിന്റെ കിണറരികിൽ വെള്ളം തൊട്ടുനിന്ന സന്ധ്യകളിൽ എന്റെ ചിരി…
തെറ്റിപ്പോയൊരു തീരുമാനമെൻ ഉച്ചിപ്പൊട്ടായി ചുവന്നു നിന്നു… കരണക്കുറ്റിയ്ക്ക് താഴെ തിണർത്തു നീറി.. കെട്ടിയോൻ പൊട്ടിച്ച തലയിൽ തുന്നലും വെച്ചു ഞാൻ…
ഇരുൾമുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോകുമ്പോൾ, അടഞ്ഞുകിടന്ന ജനാലകൾ എനിക്കു മേൽ മരവിച്ചൊരു ഭാരമായിരുന്നു. മോഹങ്ങൾ തിങ്ങിനിന്ന കിനാവുകൾക്കുമേൽ ആ തടവറ അന്ന് എനിക്ക്…
കവിത : “ഉടയുന്ന മുഖങ്ങൾ…” ________________________ ✍︎ രജീഷ് കുനിയിൽ ———————————— അരങ്ങ് ഇരുണ്ടു. ആ പൊയ്മുഖങ്ങളിൽ നിന്ന് വാർത്തെടുത്ത മണിമന്ദിരങ്ങൾ…
പഴക്കം ചെന്ന വീടിന്റെ മൂലക്കിലിരുന്നു നിർത്താതെ പാടുന്ന പഴയ റേഡിയോ ശബ്ദങ്ങൾ. അതിൽ മുക്കിയും മൂളിയും പ്രായമായെന്നു ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാനെന്നോണം പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന…
