നിന്നിൽ നിന്ന് കടമെടുത്ത വാക്കുകളിൽ ഇന്ന് ഞാനെന്റെ കവിതകൾക്ക് ശവമടക്ക് നടത്തുന്നു. ഹൃദയം പൊട്ടിയൊലിക്കുന്ന രക്തം കൊണ്ടാവണം മീസാൻ കല്ലുകൾക്ക്…

കൊച്ചു പൂച്ചക്കുഞ്ഞെ കൊച്ചു മീശയെന്തെ.. നീണ്ടു നീണ്ടു നീണ്ടു നീണ്ടു നൂലുപോലെയായി… കൊച്ചു പൂച്ചക്കുഞ്ഞെ കൊച്ചു കണ്ണിതെന്തേ ഉരുണ്ടുരുണ്ടുരുണ്ടുരുണ്ടു…

ചിന്തകൾ ചിന്തകൾ ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന നൊമ്പരച്ചീളുകൾ; അതുകേൾക്കേയുലയുന്ന മാനസ ത്താളുകളിലതു കോറിവരയുന്ന മുറിവായിലെരിവേറ്റാൻ ചിതറി ത്തെറിച്ചൊരാ കനലിൻ നുറുങ്ങു പോൽ ചിന്തകൾ…

     അഖില കുട്ടിയ്ക്ക് പൂച്ചയെ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും പൂച്ചകളെ വളർത്താൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല. വർഷ കാലമായാൽ…

‘പൂക്കി ‘ അതാണവളുടെ പേര് ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള പൂക്കി അടുത്ത വീട്ടിലേതാണെങ്കിലും എന്നുടെ വീട്ടിലെ പ്യാരി കാണാനഴകുള്ളവൾ, പാവമാണവൾ പൂക്കി…

ജനനം മുതൽ അനിവാര്യമാം മരണം മർത്യന്റെ നിഴലായ് കൂടെയുണ്ടെന്നാകിലും, ഓരോ ജീവനൊടുങ്ങും നേരവും പഴിച്ചിടുന്നു കാലനെ നമ്മൾ.