എന്നത്തെയും പോലെ അഞ്ചു മണിക്കു തന്നെ ശ്രീജ ഉണർന്നു. അതിപ്പോൾ ഒരു ശീലമാണ്. എന്തോ ഒരുൾവിളി പോലെ എന്നും ഉണർന്നു…

അന്നൊരു ഞായറാഴ്ച ആയിരുന്നു. സ്കൂൾ ഇല്ലാത്തതു കാരണം നേരത്തെ എണീറ്റു. സ്കൂൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ എണീക്കാറേ ഇല്ല. ഉമ്മ സുബ്ഹിക്ക് തന്നെ…

അവനെ അന്വേഷിച്ചാണ് അവർ മൂന്ന് പേരും അവൻ്റെ വിലാസവും കണ്ട് പിടിച്ച് ആ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് എത്തിയത്. മുമ്പ് മനോഹരമായിരുന്നു…

ഞാൻ കുക്കറിൽ പരിപ്പ് കഴുകിയിടുമ്പോളാണ് അപ്പു അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നത്. ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ വേവലാതിയോടെചോദിച്ചു. “അച്ഛൻ എന്താ അമ്മേ…

എന്തൊരു തണുപ്പാ ഇത്. പ്രായമായതിന്റെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. തണുപ്പ് ഒട്ടും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഭൂമിലോട്ട് താമസം മാറേണ്ടി വരുമെന്നാ തോന്നുന്നേ.…

“നിന്റെ തന്തക്കാലൻ എവിടെപ്പോയെടി? എപ്പോളാണാവോ ഇനി വന്നു കേറാ?” അവളയാളെ പ്രാകികൊണ്ടേയിരുന്നു. അന്നക്കൊച്ചിനിതൊക്കെ ശീലമായി. അപ്പൻ വൈകിട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞു…