💕 ആദ്യഭാഗം💕  ========================= “ഞാൻ പോയേച്ചും പെട്ടെന്ന് വരാവേ ആനീ.  നാളെ ഓഫീസിൽ നിന്നും നേരെ ഇങ്ങോട്ട് വരാം.  അതുവരെ അമ്മച്ചി

ആവശ്യത്തിൽ അധികം എന്തുണ്ടോ അതെല്ലാം വിഷമാണ്, അത് അധികാരമാകാം, സമ്പത്താകാം, ആഗ്രഹമാകാം. ഭംഗി ഉള്ളതുകൊണ്ടല്ല നമ്മളോട് പലർക്കും ഇഷ്ടം തോന്നുന്നത്, ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ടാണ് നമ്മളെ പലർക്കും ഭംഗിയായി…

ഉയിരിൽ എരിയും ഏകാന്തതയുടെ നെരിപ്പോടിൽ നിന്നൊരു തിരി കൊളുത്തി എന്റെയുന്മാദ രാത്രികളുടെ ഉമ്മറത്തെ വെണ്ണീർകൂന ജ്വലിപ്പിക്കണം… ഒടുവിലായ് തീ വിഴുങ്ങി വെടിപ്പാക്കിയ രാത്രിയെ പുണർന്നുറങ്ങണം…

മണിച്ചിത്രത്താഴിട്ടു പൂട്ടിയ ഹൃദയം തുറന്ന് കാണിക്കുമ്പോൾ, മൗനം മാത്രം ലഭിക്കുന്നതിനോളം ആഴമേറിയ നൊമ്പരമുണ്ടോ വേറെ? മെല്ലെ അവർ അകന്നു പോവുന്നതിനോളം ആഴമേറിയ വേദനയുണ്ടോ വേറെ? “ഇത് പ്രണയമല്ല”…

കുറേയധികം നാളുകൾക്കു ശേഷം ജീവിതത്തിൽ അസ്വസ്ഥതകൾ വീണ്ടും തല പൊക്കി തുടങ്ങിയ വർഷമാണ് 2020.  വളരെ ശാന്തമായി, അച്ചടക്കത്തോടു കൂടി ഒഴുകുന്ന പുഴയിലേക്ക് മല വെള്ളം പാഞ്ഞിറങ്ങിയാൽ…

ഓരോ ജീവിതവും ഓരോ കഥകളാണ്, അത്രമാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് മാത്രമായി വായിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന കഥകൾ. അപ്പോഴും ചില വരികൾ ശൂന്യമായിരിക്കും. നമ്മൾക്ക് മാത്രമായി വായിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ചിലത്, അത്…

മനുഷ്യശക്തിയുടെ പൂർണ്ണമായ ഉപയോഗം നടന്നിരുന്ന കാലത്തുനിന്നും പടിപടിയായി മാറ്റങ്ങളിലൂടെ ഇന്നത്തെകാലത്തു വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടമാവാമല്ലേ. നാൽക്കാലികളിൽ നിന്നും ഇരുകാലികളിലേക്കുള്ള പരിണാമം. അതിനപ്പുറം സുപ്രധാനമാറ്റമായിരുന്നു അഗ്നിയുടെ കണ്ടുപിടുത്തം.…

അനുവാദം ചോദിക്കാതെ അളന്നിടാതെ ഇത്തിരിപ്പോന്നൊരു ഹൃദയത്തിൻ ആധാരം കട്ടെടുത്തു നീ…

വില്ലുപാലത്തിൽനിന്ന് നേരെ ഇറങ്ങിയത് ഇരുട്ടിലേക്കാണ്. ഒരിക്കൽപ്പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അധികം ഒച്ചയില്ലാത്ത ആളനക്കങ്ങളൊഴിഞ്ഞ പ്രദേശം.അവിടവിടെയായി തെരുവുവിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മുൻപോട്ടു പോകാൻതക്ക വെളിച്ചം ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ഇരുളിനെ ഭേദിച്ച്, ധൈര്യം സംഭരിച്ചു…

ചെറിയ വിഹ്വലതകളും, കൊച്ചു കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളും പകർന്ന്, ഇമ്പമുള്ള സംഗീതത്തിൻ്റെ അകമ്പടിയിൽ ക്ലൈമാക്സിലേയ്ക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സാധാരണ സിനിമയെ ഒരു ക്ലാസിക്കിലേക്ക് കറക്കിയെറിഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് വെളുത്ത അംബാസഡർ…