ഉമ്മറത്തെ ചൂരൽ കസേരയിൽ അമ്മ ഇരുന്നു, എവിടേക്കോ പുറപ്പെട്ടതു പോലെ. അടുത്തുള്ള ചാരുപടിയിൽ വച്ച കറുത്ത ബാഗിന്റെ അടുത്തു വെയ്ക്കാനായി ചെറിയ നീല ബാഗു കൂടി എടുത്തുകൊണ്ടുപുറത്തേക്കു വന്ന നിരുപമയുടെ മുഖത്തു അക്ഷമ…
പാരന്റിങ്
അമ്മ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.. കണ്ണിന് ചുറ്റും ഇരുണ്ട വലയങ്ങൾ.. ’അമ്മക്ക് ഉറക്കം കുറവാണോ?’ അമ്മ എന്തും അർത്ഥമാക്കാവുന്ന തരത്തിൽ മൂളി..…
അമ്മയെന്ന വാക്കിനെ കൊന്നു കളഞ്ഞു ഒരുത്തി. വേദനയോടെ പിടഞ്ഞവൾ വീണ്ടും വിളിച്ച് കാണുമമ്മേയെന്ന് …. കറപിടിച്ച പോൽ മനസിൽ മകളേ…
ഇന്നു കാര്യമായിട്ട് പണികൾ ഒന്നുമില്ല. ദേവേട്ടൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ മകന്റെ കല്യാണനിശ്ചയത്തിന് പോയതു കൊണ്ടു ലഞ്ചിനു ഉണ്ടാവില്ല എന്നു…
“ഇലയിലെ പിണ്ഡം എടുത്ത് ആർക്കാണോ തർപ്പണം ചെയ്യുന്നത് ആ വ്യക്തിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് പിണ്ഡം ഉരുട്ടിവയ്ക്കുക. ലേശം നീരു കൊടുക്കുക.…
അമ്മയെന്ന പേരിനോടൊപ്പം ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നൊരു രാവ്… പെണ്ണും പ്രസവവും പോസ്റ്റ്പാർട്ടം ഡിപ്രെഷനും ഒന്നും ഒരു വിഷയമോ ചർച്ചയോ അല്ലാതിരുന്നൊരു…
നാളെ ഗൾഫിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയായത്കൊണ്ട് ഇക്കാക്കയും കുട്ട്യോളുമൊക്കെ നേരത്തെ ഉറങ്ങി. ഉമ്മ മാത്രം അവസാനംവരെ ഇതും കൂടി വെച്ചോക്ക്, വെയിറ്റൊന്നും കൂടുലാന്നും…
