ഒരുമിച്ചു മുന്നോട്ടു പോകാൻ പ്രത്യേകിച്ച് കാരണമൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തമ്മിൽ പിരിയാം എന്ന തീരുമാനത്തിലേക്ക് അവർ രണ്ടുപേരും എത്തിയ ആ രാത്രിയിലാണ്…

“ഹണിമൂണെന്നും പറഞ്ഞ് ഇതെങ്ങോട്ടേയ്ക്കാ അലക്സ്‌ എന്നെ കൊണ്ടു പോകുന്നത്. മണിക്കൂറുകൾ കുറേയായല്ലോ വണ്ടി ഓടുന്നു. സന്ധ്യയാകാറായി. തണുപ്പിന്റെ പുകച്ചുരുളകൾ ഉയരുന്നത്…

ഇനിയെന്തു ഹണിമൂൺ… അതൊക്കെ ചൂടോടെ എഴുതാൻ ചെറുപ്പക്കാർ ഇഷ്ടം പോലെയുണ്ടല്ലോ എന്നാണ് ആദ്യം ചിന്തിച്ചത്. എന്നാൽ ഓർമ്മകളുടെ വഴികളിലൂടെ ഒന്നോടി…

പഴമയുടെയാഴിയിൽ പുതപ്പിച്ച കുഞ്ഞോർമ്മകളിലൂടെ ഒരു സഞ്ചാരം അനിവാര്യമെന്ന് ചിന്തകൾ മുറവിളി കൂട്ടുന്നു. വിവാഹജീവിതത്തിൽ തഴയപ്പെടാത്ത സുന്ദര നിമിഷങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഹണിമൂൺ…

എത്രവട്ടം…. എത്രവട്ടം അവളോട് പറഞ്ഞതാണ്- ആ നരകത്തിന് ഒരു അറുതി വരുത്താൻ! അപ്പോഴൊക്കെയും ഒറ്റയ്ക്കായി പോകുന്നതിന്റെ ഭയപ്പാടായിരുന്നു, അവളുടെ കണ്ണിൽ.…

പള്ളിയിൽ നിന്ന് ഖബറിടത്തിലേക്കുള്ള ചെങ്കൽ പടവുകൾ വളരെ ശ്രമപ്പെട്ട് കയറുമ്പോൾ വാർദ്ധക്യം എന്നെ വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതായി അന്നാദ്യമായി എനിക്ക് തോന്നി.…