നൊമ്പരങ്ങൾക്ക് ഓരോ പ്രായത്തിലും ഓരോ കനമായിരുന്നു, ബാല്യത്തിൽ അതിൻ്റെ ഭാരം നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു , കൗമാരത്തിൽ ദിവസങ്ങളും, യൗവനത്തിൽ ആഴ്ചകളും , മധ്യവയസ്സിലെത്തുമ്പോഴേക്കും, അവയ്ക്ക് ഭാരം…

നിലാവിൻെറ വെളിച്ചത്തിൽ കാണുന്ന കാഴ്ചപോൽ മങ്ങിയതെങ്കിലും ഓർമ്മകൾ ഓടിക്കളിച്ചിടുന്നൂ മധുര സ്മരണകൾ മനസ്സിൽ തെളിയുമ്പോൾ ചുണ്ടിൽ തെളിയുന്നു മധുരസ്മിതം കയ്പ്പുള്ളൊരോർമ്മകൾ തെളിയുമ്പോഴൊക്കെയും…

നീ മരിച്ചാൽ… ഞാൻ അറിഞ്ഞെന്നുവരില്ല. അറിഞ്ഞാൽ തന്നെ നിന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടിയെത്താൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞെന്നുവരില്ല… കാരണം, ഞാൻ ദൂരെയായിരിക്കും. വന്നെത്തിയാലും അവസാനമായി നിന്നെയൊന്ന് തൊടാൻ…

ചാട്ടുളി പോലെ തറച്ച വാക്കുകൾക്ക് മറുപടിയാകേണ്ട വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽകുരുങ്ങി. മൗനം മാത്രം കേട്ടുവെൻ വേദന. മൗനമാണ് ആഴമുള്ള മറുപടി..

മരിച്ച മനസ്സുകളെ കുഴിച്ചു മൂടാനായ് മനോഹരമായ ഖബറൊന്നുണ്ടാക്കണം. പത്നിതന്നോർമ്മയ്ക്ക് ഷാജഹാൻ നിർമ്മിച്ച താജ്മഹലിനെപ്പോലെ മനോഹരമായൊന്ന്. തേങ്ങുന്ന മനസ്സുകളുടെ തേങ്ങലിന്നലയൊലികൾ പുറത്തേയ്ക്കെത്താതിരിയ്ക്കാനായ് ബന്ധിച്ചിടേണം ഖബറിനെ മന്ത്രച്ചരടിനാൽ…

ഒരു പനിനീർപ്പൂവിന്റ പരിമളം പോലെന്റെ കപോലങ്ങൾ ലോലമായ് തഴുകിത്തലോടിക്കടന്നുപോമീ മന്ദമാരുതൻ തന്നുടെയുറവിടമെവിടാകാം. എന്നെ നിനച്ചെന്റെ പ്രിയനിൽനിന്നുതിരുന്നയോരോരോ ശ്വാസനിശ്വാസവുമാകുമോ?. പ്രാണനെപ്പോലെന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടാകാം. അതാകാമീ നിശ്വാസത്തിനുള്ളം കുളിർപ്പിക്കുമൂഷ്മാവ്.…